PRAECEPTA ARTISVirgilius ſa uel odium: ut illud eſt Virgilij. Aut odium crudele ty-ranni: aut metus acer erat. In negligendo aūt funere nul-j. ænę.la ꝗͣ ingratitudinis ſuperſit cauſa. Tum nemo laboraturꝰeſſet: ut cōmoditati conducat noſtræ. Cū uideret qualesfuerimus in reliquos. Quid ſibi ſperandum ſit in uita: nonignorat: cū in morte nihil ſperare poſſit. ¶ Statim ſucce-dit cōplexio: & cū ratio ea ſit quæ a logicis dicit̉ hodier-nis: minor: complexio ea eſt quæ concluſio ab illis appel-lat̉: quæ cōplectit̉ atqꝫ concludit ſummatim ex ſupradi-ctis ita ſentiendū: ut propoſitū eſt: hoc modo.¶ Exemplū cōplexionis argumētationis.CōplexioꝘobrem cum Lælius uir optimus fuerit: & nobis utiliſſimus: & officioſiſſimū ſit taliū funus honorare: ingratiſſi-mū autē ſilentio præterire: iure optimo conſtitutū eſt ſu-premos pietatis honores huic exhibere funeri ut & nosſemꝑ amādos: iuuandoſqꝫ cuncti proniores ſint: & ad uir-tute facilius inflamment̉.¶ Cum autē eſt cauſa breuior: ut in epiſtolis familiaribusaut in orationibus habentibus gratias: Argumentatio eſtquadripertita: aut tripertita: hoc modo.¶ Exemplū argumētationis quadripertitæ.Animus certe bonus: ſi referre gratias acceptis nequit of-ficijs: at habere poteſt: ac agere debet. Quis enim in nonexplendo pro uirili ſua officio uir aut bonus: aut æquusappellandus eſt? Nam qui pro animi ſuperbia ſibi cenſetnon officioſe factum munꝰ: ſed debitum eſſe: is eſt ab hu-manitate alieniſſimus: potiuſqꝫ in bæluarū cœtu cōnume-randus: qͣ inter homines collocandus. Ꝙ ſi & bonæ men-tis eſt officijs habere gratiā & inique ac afferre non habe-re: nō debemus tibi ſolum: & habemus: ac agimus gratesſed cupimus referre poſſe. Continuo ſuccedit argumētatio tripertita in epiſtolis & orationibus breuioribus: utin nuptialibus: & pontificum ac principum ingreſſu: autprimo aditu.