APOPHTHECMATA LACONICAceſſurus: ubi cum Tiſſaphernes copias cogeret: Ageſilaus ſoluensin Phrygiam impetum fecit. Ibiqꝫ qͣꝫplurimis captis urbibus grā-diqꝫ pecunia: dixit Amicis frangere fœdera impiū quidem eſt: Athoſtium cogitatus fallere non modo iuſtum eſt & glorioſum: uerūetiam: tum iucūdū: tum perutile. Equitatu autē diminuto Ephe-ſum conceſſit: ꝓnunciauitqꝫ opulentis ſi ſe militia ſolutos uellent:equum pro ſeſe quiſqꝫ uirūqꝫ præberent: Quare ſtatim pro timi-dis & diuitibus: tum equi: tum uiri idonei cōgregati ſunt. Itaqꝫ dicebat imitari ſe Agamemnona. Illum enim cum equam bonā ac­ Agramemnocepiſſet: ignauum diuitemqꝫ uirum militia liberaſſe. Cum uero iuſſiſſet captiuos nudos uenire: uenderentqꝫ huiuſmodi prædæ uen-ditores: & ueſtis quidem emptores permulti eēt: at corpora quo-niam alba & omnino mollia ob delitias ociaqꝫ erant: ea ſane tanꝙͣꝫinutilia nulliuſqꝫ precij deriderent: aſtans Ageſilaus hæc ſunt in-quit pro quibus pugnatis: iſti autem quibus cum pugnetis. Et cūTiſſaphernem in fugam in Lydia uertiſſet: pluribꝰ deletis: in agrūregium incurſionem facit. At rex ubi pecunijs ante ad eum miſſisAgeſilaum de belli ſolutione rogaret: reſpondit is pacis ius penesciuitatem eſſe: lætari autem magis locupletādis militibus qͣꝫ ſeip-ſo. Ad hæc pulcherrimum ducere nō munera græcos ab hoſtilibꝰcapere: ſed ſpolia potius prædamqꝫ parare. Inſuper cum Hegaba-tes Spithridatis filius qui formæ præſtātia cæteros anteiret: ad eūſalutatum oſculatumqꝫ acceſſiſſet. Videbatur em̄ diligi uæhementer: declinauit Ageſilaus. Sed poſteaqͣꝫ ille adire deſtitit: eum ultroquæſiuit Ageſilaus. Dicentibus autē amicis ipſum eē in cauſa quia pulchri illius oſculo ſe auerterit: quare præ metu illum minimeuenturum. Vbi nō parum temporis ſilentio ſecum ipſe cogitaſſet:Nequaqͣꝫ inquit oportet illum nobis perſuadere: nam uelle mihiuideor rebus huiuſmodi imperare magis qͣꝫ præpollentem hoſti-um urbem ui capere. Melius enim libertatem tueri ſibi qͣꝫ alijs au-ferre. Præterea cum alijs in rebꝰ ueritatem iuſticiamqꝫ ſeruaret: exiſtimabat in amicoꝝ negocijs prætextum eſſe nimia aduerſus eosiuſticia uti uelle. Itaqꝫ breuis eius quædam Epiſtola ad Hydriæū EpiſtolaCara: qua quēdam ex amicis peteret ita fertur: Niciam ſi minꝰ in-iuſtus eſt: dimittas: uelim: Sin autē iniuſtꝰ: mihi dimittito. In plu-ribus igitur talem ſe præſtabat Ageſilaus. Interdum uero cum ex-pediret pro amicis tempore potius utebatur. Quare cum aliquā-do tumultuoſius caſtra mouerētur: puero cuius amore tenebaturꝓpter aduerſam ualitudinem debilitatemqꝫ relicto: & illo quidēprecibus eum ac lachrymis ad ſe reuocante: Ageſilaus conuerſus Ageſilaus