PLVTARCHI CHERONENSISSyracuſani habuiſſet: cōtinuo a Syracuſanis prætor deſignatus eſt. Sed poſteaqͣꝫ in tyrannidis initio obſideret̉: inſurgentibꝰ aduerſus eū ciuibusamici cōſulebant: ni uellet ſuperatꝰ captuſqꝫ mortē dare: magiſtra-Bos tū imperiūqꝫ deponeret. At ille bouē a coquo iugulatū cōfeſtimqꝫCoquus prolapſum intuens: deinde nō iniucundum ac triſte eſt inquit nosmetu mortis quæ adeo breuis eſt: tantū ac tale imperiū deſerere?Idem cū filiū cui principatū erat relicturꝰ: accepiſſet ingenui uiri cōiugē uitiaſſe: illū iracūde interrogauit: ſi quid huiuſmodi a ſe perpe-tratū noſſet. Adoleſcente aūt reſpondēte: Tu em̄ nō habuiſti patrētyrannū: Nec tu inquit habebis filiū: ni hæc perpetrare deſieris. Itēcum ad eū ingreſſus uidiſſet ingentē poculoꝝ aureoꝝ argēteoꝝqꝫmultitudinē: exclamās inquit: tyrannꝰ in te nō eſt qui a tanta poculoꝝ quæ a me accipis copia amicū tibi neminē compararis. Pecu-nias aūt a Syracuſanis exigēs atqꝫ illos deinde intuēs queri preca-ri ac dicere pecuniaꝝ ſibi adeſſe nihil ut alias ſoluerēt iuſſit: & id biſterue effecit. Sed ubi pluris imperaſſet: & eos ridere ac in foro circūuentis cauillari audiſſet ut quieſcerēt iuſſit: nūc em̄ nihil habēt qn̄-quidē nos deſpiciūt. Matri uero quæ ætate cōfecta eſſet uelletqꝫ tūnubere: ait ciuitatiſ legibꝰ uim poſſe afferri: naturæ aūt haud poſſe.Atqꝫ cū reliqͦs ſontes atqꝫ malefactores grauiſſimis ſupplicijs ple-cteret: ueſtiū furibꝰ cognoſcebat quo Syracuſani cœnis atqꝫ ebrie-tatibꝰ quibꝰ inuicē utebant̉ abſtinerēt. Item cū peregrinꝰ quidā di-ceret ſe illi priuatim elocutuꝝ: quo pacto inſidiātis prænoſceret utDionyſiu-eloqueret̉ iuſſit. Cū uero is Dionyſiū adiſſet dixiſſetqꝫ: Da mihi taſentū qͦ inſidiantiū ſigna audiſſe uideare: dedit id quidē ea audiſſeſimulās: & ita hoīs doctrina admirabat̉. Item interroganti an eſſetocioſus: nunqͣꝫ mihi hoc inquit accidat. At cū accepiſſet duos ado-leſcentes multa de ſe ſuaqꝫ tyrānide petulāter malediceqꝫ locutos:int̓ potādū utrūqꝫ ad cœnā inuitauit. Quoꝝ cū alteꝝ ebrioſe ml̓tacōtumelioſeqꝫ delyrātē: alteꝝ raro moderate aſſeruāterqꝫ bibentēintueret̉: illū quidē dimiſit: utpote qui natura eſſet contumelioſus& ob ebrietatē maledixiſſet: hunc aūt e medio ſuſtulit: quippe ꝗ dedita oꝑa ut & maliuolus & hoſtis idē ꝑpetraſſet. Accuſantibꝰ ueroꝗbuſdā hoīem a ſe honorari & ad dignitatē ꝓuehi: ꝗ & improbꝰ foret & moleſtꝰ ciuibꝰ. At uolo inꝗt eū eſſe quē magis qͣꝫ me oderint.CorinthiorAtqꝫ ubi Corinthioꝝ legati munera quæ ijs dederat nō acciperētlegatiꝓpter legē quæ legatos nō ſineret a principe munera capere: grauēeos rē facere inꝗt qui ꝙ nō ſolū boni tyrānides haberēt tollerēt docerētqꝫ etiam beneficiū tyranni formidandū eſſe. Cum etiā apud ſeincrebruiſſet cuidā ex ciuibꝰ auꝝ domi defoſſum eſſe: iuſſit ad ſe de