Druckschrift 
ORATIONES FRANCISCI|| PHILELFI CVM QVIBVSDAM|| ALIIS EIVSDEM OPERIBVS
Einzelbild herunterladen
 

RHETORICES ARISTOTELIS AD ALEX.dem eſt: quæ eas perturbationes accuſando aut defendendo uer-bis cōprehēdit quibus homines natura afficiunt̉: Veluti ſi quemaliqui floccipenderint: aut timuerint: aut eandē rem ſæpiſſime fecerint: aut iterū uoluptate uel dolore uel libidine affecti fuerint: autcupiditatem uacarint ut diuitijs abūdarint: aut aliā hmōi pertur-bationē ſiue animis: ſiue corporibus: ſiue aliquo illorū ſenſuū quibus homines afficiunt̉: paſſi fuerint. Hæc nāqꝫ & his ſimilia quæcōmunes ſunt humani ingenij perturbationes: auditoribus notaſunt. Quæ igit̉ ſecūdum naturā hominibꝰ fieri conſueuere: quæqꝫdicendo comprehendenda dicimus: ſunt huiuſmodi. Altera ueroprobabilis pars eſt mos: quē pro cōſuetudine ſinguli facimꝰ. Ter-tia uero ſpecies lucrū eſt. Nam ſæpe lucrādi gratia naturæ uim af-ferentes cōſulto mores inducimus. His autem ita determinatis inſuadendo quidem ac diſſuadēdo demonſtrare pro quæſitis opor-tet: ut hoc negociū ad quod ipſi exhortamur: uel cui aduerſamur:ita fit ſicuti a nobis dicit̉: Vel ut ea quæ huic negocio ſimilia ſunthoc modo fiunt: quo nos dicimus aut plurima aut omnia. Cōtrares igit̉ hoc pacto probabile eſt capiendū. Contra homines ueroin accuſationibus quidē ſi potueris: demonſtrabis aduerſariū hocidem negociū ſæpe antea patrauiſſe. Sin id minus poteris: huic ſi-milia demonſtrato. Oſtendere aūt elabora quod hæc facere cōducibile ei fuerat. Hominū aūt plurimi quoniā ipſi utile omnibus re-bus anteponūt: Itidem etiā alios omnia gerere huius genera facileputant. Siquidē igit̉ ab ipſis aduerſarijs probabile capere potue-ris: Ita illud inducito. Sin id minus quiueris: a ſimilibus tibi quæhoīes cōſueuere inferēda ſunt. Dico aūt: ut hmōi iuuenis eſt quemaccuſas: quæ ij qui id ætatis ſunt agunt: hæc ipſum feciſſe dicito.Nā ꝓ ſimilitudine etiā quæ aduerſus hunc dicunt̉ facillime credē-tur. Eodemqꝫ modo ſi eius ſocios tales oſtenderis: qualē hunc eſſedicis. Etem̄ ob eā quæ huic cum illis conſuetudo eſt: uidebit̉ ijſdērebus indulgere quibus amici ſolēt. Itaqꝫ ꝓbabile accuſatoribushoc pacto tractandū eſt. Defenſores aūt maxime oſtendant: opor-tet: ut minime prorſus omniū quicqͣꝫ antea eaꝝ reꝝ quarū inſimulant̉ neqꝫ ipſi neqꝫ amicorū aliquis neqꝫ ipſorū ſimiliū quis unqͣꝫegerit: utqꝫ nihil in ijs utilitatis cōſequi potuiſſet. Quod ſi liquidūſit hoc idē te antea patrauiſſe: cauſam in ætatē reijcies: & aliquamhmōi aliā afferes cauſam: quā tūc nō abſurde narraueris. Dic aūtnec ea tēpeſtate: dū hæc geſſeras: cōduxiſſe tibi: nec etiā nūc conducere potuiſſe. Sin aūt nihil abs te hmōi patratū ſit: ſed ex tuis ami-cis aliqui talia quædā fecerint: dicendū eſt haud quāqͣꝫ iuſtū eſſe