AD SIXTVM PAPAM ORATIO VIſe cōuertat oratio: quæ in Politicoꝝ libris ab Ariſtotele eruditiſſi-mo eloquentiſſimoqꝫ philoſopho tractata diuinitus atqꝫ perſcri-pta ſunt.Frāciſci Philelfi Oratio gratiarūactiua ad Sixtum quar-tum Pontificem maximum.VIVam mihi profecto mirificam animi læticiam affert cōcu-pita diu atqꝫ exoptata ſanctitatis tuæ præſentia pater bea-tiſſime: hanc nō mediocriter offendit importuna hæc uo-cis raucitas: quā partim itineris difficultas: partim aſperitas hye-mis intulit homini ſeni: utpote iā agēti ſeptimū atqꝫ ſeptuageſimūætatis annū. Qua quidem incommoditate fit: ut quo ut me oportuiſſet in agendis tibi gratijs ornatu dicendi pro tāta tua in me be-neficentia: qua ſim accerſitus in hoc domiciliū orbis terræ: quo re-liquū uitæ meæ exerceam in laudem omnipotētis dei ac tuæ beatitudinis: eo in præſentia cogar abſtinere. Sed recreat me: ac bonoanimo eſſe iubet ſingularis tua ſummaqꝫ ſapiētia: qui nihil teme-re: nihil incōſulto: ſed omnia potius ꝓ ratione & recto animi iudi-cio metiaris: cōſyderes: modereris. Quo factum iri exiſtimo: ut eūetiā imiteris: cuiꝰ expræſſum quoddā & uiuū es ſimulachrū: eiuſ-demqꝫ uices in terris ſanctiſſime atqꝫ innocentiſſime repræſentas.Vt em̄ ille ſeipſum donās ſola beneficentia: cuius partes ſecundūAmbroſium: beniuolētia liberalitaſqꝫ ſūt: redemit uniuerſum hu-manū genus quod perierat: ita etiā tu pater beatiſſime ꝓ charita-te diuinitus tibi ingenita ac benignitate pontificali: cū me mihi re-ſtitues: tum uocem illā priſtinā ac ſonoram efficies etiā clariorem.Pro aūt tali tantoqꝫ beneficio: quas tibi tandem gratias ſim actu-rus? Eas certe quibus tibi ſapientiſſimo reipublica chriſtianæ an-tiſtiti gratias offerri nihil queat. At quas deniqꝫ? Alacrē atqꝫ ſin-ceram animi gratitudinē: Quæ una uirtus qͣꝫ ſit pulchra quātiqꝫfaciunda: uel eo probat̉ argumento: quod primus ille angelus im­ Angeluspietatis filius ſola ingratitudine corruit præceps ex illa cæleſti ſub-limitate in tenebras ſempiternas. Nā ſi gratus eſſe uoluiſſet: ſi ac-cepti memor beneficij: neqꝫ inuidiſſet creatori ſuo: nec indiram il-lam ſceleratamqꝫ ſuperbiā exarſiſſet. Mea uero animi gratitudo ea Superbiafutura ſit: ut tuum diuinū nomē quod ſua natura ſplendidiſſimūeſt: ſplendore etiā orationis tam græcæ qͣꝫ latinæ eodemqꝫ & carmine & oratione ſoluta: id quod alius ex hominibus noſtris præſtarenemo poteſt: quantū uel anniti ingenio: uel doctrina efficere dili-gentiaqꝫ potero: tranſfundam in omnē poſteritatē: & ita tranſfun