Druckschrift 
ORATIONES FRANCISCI|| PHILELFI CVM QVIBVSDAM|| ALIIS EIVSDEM OPERIBVS
Einzelbild herunterladen
 

AD PIVM PAPAM ORATIO Inaufrāgio obruat̉: qͣꝫ tabernaculo fuerit rudētibuſqꝫ munita. Itaqꝫpoſthabitis om̄inoqꝫ prætermiſſis cæteris negocijs ſuis oībus: quæcirca noui principatus ſui adminiſtrationē in tātis huius noſtræ tu-meſcētis fluctuātiſqꝫ Italiæ, ꝓcellis atqꝫ tempeſtatibus neqꝫ paruanec leuia eſſe poſſunt. Ecce ut uides: nō inuitus paruit ſalutiferis admonitiōibus & ſanctiſſimis iuſſis tuis: quippe ꝗ ut eſt uir nō minusſtudioſus religiōis & pietatis qͣꝫ & ingenti aīo & conſilio: aīaduer-tebat te pontificē maximū & ſanctiſſimū nō ſine cauſa in tāto itine-ris labore & infirmitate corꝑis: & apoſtolico illo ſolio Mantuā cō Mantuaceſſiſſe: & uniuerſos chriſtianæ fidei principes ac reges cōſultādi ferendæqꝫ opis gr̄a inſtanti neceſſitati litteriſ ac nūcijs cōuocaſſe. Nā Confirmatioꝗd magis decet chriſtianū hoīem qͣꝫ non modo pecunias atqꝫ uires & confutatioſuas ꝓ illius noīe gloriaqꝫ offerre: ſed etiā ſemetipſum ſi opus fue-rit deuouere: ꝗ ut ipſi uita frueremur æterna: cū ē domino ſeruꝰ fie-ri: tū crudeliſſime & per om̄e ignominiæ genus mori uoluit. Oh diuinā illā clæmentiā: Oh liberalitatē & munificentiā obſtupendā.Tu pro nobis Chriſte optime maxime: qͦ illius originalis delicti &ꝑpetuæ culpæ reos inexpiabili facinore liberares: pudēdā acerbiſſi-māqꝫ mortē nō ſolū nō recuſaſti: ſed ultro etiā atqꝫ perlibēter depo-poſciſti. Nos aūt ita ſimus impudentes: ita ingrati: ita mētis ac ſen-ſus inopes: ut facultates noſtras atqꝫ uitā ipſam ſi ſit opus: quā a teuno gratis accepimus: in tāta tui noīs iactura & cōtumelia tibi re-petēti reddere dubitemꝰ? Abſit a regibꝰ & principibꝰ chriſtianis tm̄dedecus: tm̄ opprobriū: tm̄ nefas. Quid em̄ reliqui principes ſint facturi pater beatiſſime: qͦꝝ opes ac uires maiores formidabilioreſqꝫſunt: qn̄ unus hic Frāciſcꝰ Sphortia: ne dilectiſſimis quidē & fratri-bus & filijs parcere decreuerit: modo poſſit aliquā opē ſalutēqꝫ af-ferre huic ſalutifero pientiſſimoqꝫ operi? Nouit certe princeps pru-dētiſſimus nos eſſe natos nō nobis ſolis: ſed bonis oībus: ſed toti fiChriſtꝰ Ieſusdei chriſtianæ: ſed īmortali deo chriſto Ieſu redemptori noſtro: cuiinnocentē & ſanctiſſimā ciuitatē pati Iudibrio eſſe diritati īmanita-Turcitiqꝫ Turcoꝝ turpiſſimū eſt & dedecoroſum in primis. Eo em̄ oīs in-dignitas ducenda eſt indignior: quo ab indignioribus infertur ho-minibus: ſi hoīes quidem potius qͣꝫ efferatæ prorſus & truculentiſ-ſimæ quædā bælluæ Turci ſunt appellādi: cū nihil in ſe humanita-tis habeāt præter hoīs figurā: & eā ſane ob flagicioſiſſimā turpitu/ Scythædinis fœditatē deprauata ac neqͣꝫ. Quis unus oīm Turcos ignoret Caucaſusfugitiuos eſſe Scythaꝝ ſeruos eoſqꝫ paſtoreſ: ꝗ ex ergaſtulis illiꝰ ua Perſisſti & inhoſpitabil̓ mōtis Caucaſi cū ī Perſida ac Mediā latrocinatū Iuſtinianꝰ im-deſcēdiſſent: nullūqꝫ certū incolerēt domiciliū præt̓ obſoleta luſtra perator