Druckschrift 
ORATIONES FRANCISCI|| PHILELFI CVM QVIBVSDAM|| ALIIS EIVSDEM OPERIBVS
Einzelbild herunterladen
 

ORATIO FVNEBRISIIIin ſimili caſu eſt: & te plurimū diligit: audire ſequiqꝫ inſtitueris Ia/ Iacobus anto-cobe Antoni Marcelle: nō modo non lugebiſ obitū Valerij filij: ſed nius Marcell̓gaudebis potius: quoniam cum illo actum eſt optime. Exultat ille Valeriusnunc inter angelorum choros: perturbatione curaqꝫ om̄i uacuus.Diuinæ ſubſtantiæ uiſione fruitur. Tibiqꝫ patri indulgentiſſimoquo dum erat in terris: nihil ſibi neqꝫ charius habebat neqꝫ iucun-dius: in cælo domiciliū parat. Ineſt enim adhuc in filijs noſtris ſan-ctus quidam appetitus recipiendi corporis: ut quo ſocio in terreſtrihac peregrinatiōe & comite uſi ſunt: cum eo etiā ſimul in cæleſti trāquillitate & beatitudine gaudeant. Quod ſi corpus appetūt ſecumeſſe: parentes etiam quorum portio corpus eſt: conſentaneæ appe-tūt. Quid igitur doleamus in gaudijs & gloria filiorum? At indul-gendum aliquid fuit naturæ deſiderio: ne ſi efferueſcēte adhuc uul-neri remedia fortiora eſſent adhibita: dolor magis atqꝫ magis exa-gitatus incrudeſceret. Qui enim recenti uulneri curationeſ adhibetualidioris: dolorem exaſperat magis qͣꝫ lenit. Sed ecce annus iamtibi præterit: ſatis naturæ imbecillitati: ſatis opinioni: ſatis officiotributum eſt. Iam ratione uti nos decet. Priuatus dolor cum ami-corum dolore tibi eſt digerendus. Omnes enim quibus es chariſſimus: tua cauſa dolemus. At fuerint uel humanitatis: cuius mirifi-ce ab omnibus laudaris: uel liberalitatis tuæ qua cæteros homineſantecellis: liberare nos tandem om̄i doloris aculeo: quod una ſanere feceris: ſi te uiderimus finem impoſuiſſe tantæ doloris acerbita-ti. Quod ſi neqꝫ tua neqꝫ noſtra etiam cauſa: ut tibi tuæqꝫ ætati parcas: potes adduci: moueāt te ſaltē reliqui tui liberi: qͦs tuꝰ morror tenet ī lachrymiſ: Moueat Luca uxor tua nobiliſſima prudētiſſimaqꝫuirago: quā longe magis tantus dolor tuꝰ affligit: qͣꝫ cōmunis iucū-diſſimiqꝫ filij mors cōmouerit. ꝘEͣ eiꝰ ingeniū: eiꝰ moderatio me delectat: quæ ſe maioꝝ ſuoꝝ ſimilē qͣꝫ ſe oſtendit illuſtrē. Eſt uxor iſtatua Patauia: & ex Leonibꝰ ꝗdē Patauina. Fert̉ aūt Leon inter An­ Leonestenoris proceres clariſſimꝰ extitiſſe. Ex illo aūt auctore Leonū fami Antenorliā Patauij emanaſſe ne græcæ quidē negāt hiſtoriæ. Quare ut no­ Leonbis amicis omnibus: ut liberis tuis: ut tanta probitate uxori tam Patauiūdiuturnam: tam grauem: tam intolerabilem animi moleſtiam omnino auferas: & monet tempus & cogit ratio. Id autem facillime aſſequaris: ſi ijſdem remedijs in tuo iſto caſu: ut aliquando inſtitue-ris quibus ipſe in obitu Olympi mei ſum uſus. Mam ad eas cæte/ Olympusras rationes quas modo collegi: plurimum tibi proderit: non ad leniendā ægritudinē ſolū: ſed etiam ad lætioris uitæ ſuauitatē ſi om-nem Valerij filij infantiā: ſi indolem: ſi ingeniū: ſi corporis formā: ſi