FRANICISCI PHILELEICallentē dic muſa uirū: qui mœnia ſacræDiruta poſt Troiæ multūqꝫ diuqꝫ pererrans.Et mentes hominū multoꝝ nouit: & urbesVidit: & horriſona qui triſtia plurima pontoPertulit: in patriā quo ſe ſocioſqꝫ referret.Sed illud in te eſt uirtute om̄i præſtātius: quod cū cæteros om̄i laude antecellis: te non modo cæteris om̄ibus parem uelis: ſed multisetiā in rebus inferiorem. Et facis tu quidē om̄ia ſapiēter. Nam etſipulcherrimū ducit̉ cæteros beneagēdo ſuperare: lōge tn̄ & pulchrius eſt & diuinius ſeipſum ita uincere: ut nihil inani gloriæ tributūuideat̉. His artibus: his ſtudijs factū eſt: ut oīa in maximo tuo am-pliſſimoqꝫ ſenatu nō modo nō petens: ſed qn̄qꝫ etiam fugiēs cummaxima tua ſis laude conſecutus. Quanti aūt faciunda ſit egregiauirtus tua ſingulariſqꝫ prudentia: ex iſtoꝝ patrū de te iudicio facileRomanipoteſt intelligi. Eſt em̄ patricioꝝ apud uos ordo: id qd̓ de Roma-Pyrrhus nis quondā regi Pyrrho Cyneas retulit: ſenatus multoꝝ regū: ItaCyneasqꝫ nihil apud uos temere iudicat̉: ſed & mature & ſapiēter omnia.Quod ut re ipſa clarius pateat: paucis e multis breuibuſqꝫ exēplis& grauiſſimū ſenatus tui de te iudiciū & tuā in rebus gerēdis confi-ciundiſqꝫ ſtrenuitatē: celeritatē: induſtriā compendio exponā. Fuitflorentiſſimæ reipublicæ ueſtræ nuper cū nobiliſſimo illo & excelſoPhilippꝰ dux animo principe Philippo Maria Anglo diuturnū bellū atqꝫ pericuFlorentini Ioſum: cuius initiū a Florētinoꝝ fractis afflictiſqꝫ rebus fluxit: quicū a uobis opem & auxiliū imploraſſent aduerſus eū: qui cū uetusuobis neceſſitudo atqꝫ amicitia ſemper fuerat: cū graui detrimētoueſtrū ærariū affecerūt: tum in tantā rerū difficultatē uos coniece-runt: ut de uniuerſo quandoqꝫ imperio inire diſcrimen cogeremi-Caſalis maior ni. Caſalem cognomēto maiorē: quod quidē oppidū poſitū eſt inPadu:Padi ripa: oppidanoꝝ defectione tenebatis. Id Philippus ingentiornatiſſimoqꝫ exercitu claſſeqꝫ munitiſſima flumine terraqꝫ ador-tus: indefeſſe atqꝫ acriter oppugnabat: & pilis ſaxeis & miſſilibꝰ at-qꝫ om̄i tormētoꝝ ac teloꝝ genere. Permultū em̄ rei ſuæ eum locūcōductuꝝ arbitrabat̉: uel ad tutandū agrum Cremonēſem: uel adtollendā ſpē hoſti ſubuehēdæ claſſis aduerſus urbes ſuas quæ Pa-do adiacēt. Erāt iam oppidani peregriniqꝫ milites aſſiduis uigilijs& laboribus ita defeſſi & exinaniti uiribus corpoꝝ: ut de deditiōeconſilium inirent. Tu uero qui oppidanis cunctoqꝫ præſidio præ-fectus intelligeres quāti iutereſſet illud oppidū nō ſolū ad turban-Brixia dam rem hoſtis: ſed etiam ad Brixiæ ſalutē: quæ rei frumētariæ in-oꝑia laborabat: nec ei aliūde qͣꝫ ex Caſale quo a Venetis per Padū