FRANCISCI PHILELEIrecognoſcant: multaqꝫ ſibi parent quæ ad ſalutē expediūt: ſed hācuim ſecundū naturā eſſe dicit: nō ſecundū eam mētis rationē quaex omnibus animantibus homo utit̉ ſolus. Adducitqꝫ ſimilitudi-nem uir eruditiſſimus nō ineptam. Ait em̄: Quēadmodū Arach-nea in medio caſſis ſedens omnia filorū exordia tenet pedibus: utcū ex heſtiolis quid ex quacunqꝫ parte plagas inciderit: de proxi-mo ipſa ſentiat: ſic principalis uis animi poſita in media cordis ſe-de ſenſuum exordia retinet: ut cū quid nunciabunt de proximo re-cognoſcat. Et uocem quoqꝫ Chryſippus uult e gremio cordis mitti: quæ ubi tandem a lingua cæteriſqꝫ dictionis inſtrumentis for-mata fuerit: ſonos articulatos ædere qui ſermonis ſunt elementa:quo quidem ueluti interpretet̉: ipſius mentis arcani motus aperi-antur. Et id uocant animi principale. Quare cū ſpiritum animumeſſe dicit: cū ſane corpus dicit: ideoqꝫ eundē pati quē corpus interitum. Siue aūt ſimul cū corpore eiuſmodi animus intereat: ſeu nōmulto poſt ad rem nihil quāqͣꝫ nō intelligo: quid nō pereat ſimulcū corpore: cū idem ſit etiā corpus. At Poſſidonius cū animū dice-Poſſidoniusret eſſe corporis formā aliquid dicere uidebat̉: ſed nō multum: cūeam ſubijceret interitui. Nos uero alia ratione & ab ijs qui ſibi anPlato. mū cum pecudibus cōmunem eſſe uoluerunt: & a Platōne & cæteris qui hominis animū deo æqualē ſtatuerūt: non iniuria diſſenti-mus. Credimus em̄ & affirmare indubitato audemus ita animūeſſe in corpore humano: ut deum in mundo. Nam ut deus qui nulIo tangit̉ motu: omnia actu mouet cū ipſe neqꝫ per ſe neqꝫ per accidens moueat̉: eodem modo cū animus immobilis ipſe ſua naturaſit: corpus tamen mouet: Mouet̉ em̄ per accidens animus cū mo-uet̉. Nā ut cæteris in rebus omnibus deo eſt animus: ita uirtus animi quæ mouet̉: inferior eſt dei uirtute quæ mouet oīa. Sed iam adfirmioris nos rationes & chriſtianas & noſtras ꝓpius acceſſuri quibus animi immortalitas dilucide appareat: quid animus ipſe ſit:noſtro quaſi marte definiamus: atqꝫ tueamur nō tam fortaſſe ſubtiliter qͣꝫ recte ac religioſe. Id uero facillimum factu fuerit: ſi priusoſtenderimus nō ſimpliciter dici animū: cū eius nomē latius pateat. Nam quæcūqꝫ dicimus uiuere: ijs animū damus. Quare cū &herbæ ſtirpeſqꝫ omnes uiuāt: hæc oīa minime carēt animo: eo ſcili-cet quo alunt̉ & adoleſcunt: Et in pecoribus & iumentis ineſt ani-mus idem qui in herbis & in arboribus ac præterea qui dicit̉ ſen-ſitiuus: Sed in his neqꝫ intelligentiā nec perfectam rōnē ineſſe uolūmus. Itaqꝫ animus omni perfectionis numero abſolutus in homiAnimi definine eſt ſolo. Hunc ergo ita definiamus. Animus eſt creata ſubſtātia