SalomonSilenusCrantorMidaIob. xxix.Iob. iij.HieremiasDauicCleobisBitonIunoArHerodotusAgamedesTrophoniusDelphiApolſoPindarus

FRANCISCI PHILELEImiſerrimū timuimus cū aduenerit? Nū ſecundæ res quas opina-mur maiori nobis ſunt uoluptati qͣꝫ dolori aduerſæ? Quod ſi eti-am bona quæ exiſtimant̉ ſine angore nō ſunt: quid in uita ſit bo-ni: nō intelligo. Nō naſci longe optimū: inquit Salomō: Et id qui-dē multo melius qͣꝫ Silenus. Is em̄ cōprehēſus: ut eſt apud Crāto-ra: monuit Midā regē: uitā hanc eſſe cruciatū: & a principio uſqꝫ ortum hoīs infortuniū eſſe maximū. Et Iob uir ille ſanctiſſimus diuantea ait: Benedictio morituri ueniat in me. Sciebat em̄ id humiteneri ac ſepulchri latebris occluſum reſolui in terrā: qd̓ non ſecusmorti qͣꝫ uitio eſſet obnoxium: Illud uero qd̓ uirtutē diſciplināqꝫappeteret: qd̓ ſummi boni deiqꝫ eſſet ſtudioſum: altius euolare:eiqꝫ adhærere: ad cuius imaginē eſt creatū: unde uitæ accepit ſpiri-tū: & in animā uiuentē factū eſt. Itaqꝫ iure aliqn̄ dicere conſueuit.Pereat dies illa in qua natus ſum. Satis em̄ oſtendebat: quātū boni eſſet in morte: cū dies natalis ſui ut periret optabat. Nā ut nata-Iis initiū eſt incōmodorū atqꝫ malorum omniū: ita etiā mors trāſ-itum nobis præbet ad bonorum omniū ſempiternā poſſeſſionem.Cuius rei deſyderio & Hieremias ſe generatū eſſe deplorat: & rexDauid petebat a dn̄o: ut notū ſibi faceret finē ſuū & numerū dierūſuorum. Quod neuter certe feciſſet: niſi mortē ut egregiū quoddābonū optaſſet. Quātū præterea ſit bonū in morte: nō modo patri-archæ & ꝓphetæ ac cæteri ſancti uiri: ſed ij etiā qui gentiū dij ſunthabiti: iuſſu ueri omnipotentiſqꝫ dei delucide oſtenderunt. Cleo-bis & Biton fratreſqꝫ & Argiui: qm̄ pro iumentis iugo colla ſubdi-dere: matrēqꝫ curru inſidētem ad templū Iunonis uſqͣꝫ: qd̓ ſtadij:quinqꝫ & quadraginta diſtabat ab Argis: mira pietate traxerūt:pro ſummo tantæ bonitatis præmio: ut eſt apud Herodotū: a nu-mine morte donati ſunt. Idemqꝫ boni inter dormiendū cōtigit: cūAgamēdi & Trophonio: quoniā pulcherrimū Delphis templumApollini ſunt fabricati: tum etiā Pindaro: cum quid eſſet hominioptimū: ab Apollinis oraculo quæſiſſet. Nam nō multū poſt tempus in Gymnaſio cū eſſet relaxatuſqꝫ in ſomnum: caput in dilectiſſimi pueri ſinum poſuiſſet: ſuauiſſime diem obijt. Sed quid pluri-bus gentilitatis delyramenta cōſecter: cū ratione nō obſcura mortis bonū probari queat. Illud ꝓprie ueroqꝫ bonum & dicimus &tenemus: quod ad animi pertinet dignitatem. Quod autē animodetrimentum nō affert: id malū certe nō eſt. Sed cum mors nullūafferat animo detrimentum: malū eſſe nō poteſt. Quod uero ma-ſum nō eſt: id bonū eſſe patet. Quid ergo uel noſtram uel noſtro-rum mortem adeo ægre ferimus: quæ tātum continet in ſe bonū: