Druckschrift 
ORATIONES FRANCISCI|| PHILELFI CVM QVIBVSDAM|| ALIIS EIVSDEM OPERIBVS
Einzelbild herunterladen
 

EpicharmusLucꝭ̓. xij.SocratesPlato

FRANCISCI PHILELEIactionū omnium ultima: quæ tāto nobis eſt horrori: & perturba-tionū omniū finis eſt: & cū malorū omniū ceſſatio: tū cōmigratioad quietē. Nā quid mortē abſentē horremus: quæ præſens ſimil-lima eſt ſomni? Vt em̄ ſomno ſæpius intercipimur ne aduertentesquidem illū adeſſe neqꝫ ſentientes: ita etiā morimur ſenſu penitusintercepto: eademqꝫ facilitate mortē obimus: qua ſomno occupa-mur. Plurimi uero intereſt: utrū nos illa paratos expectātiſqꝫ inue-niat: an imparatos inter oſcitātiſqꝫ offendat. Eadē em̄ quæ nobisqͣꝫoptime cupit fore: ſpeculatur noſtra omnia acutiſſime inſidiat̉qꝫ: ſiquid agat̉ a nobis perperā. Et captato tempore uiribus omnibus impetu in nos facit: Nullaſqꝫ neqꝫ rationes nec preces admit-tens naturæ debitū exigit. Facitqꝫ cōfeſtim: ut quod cōcretū fue-rat ſecundū Epicharmū: diſcernat̉: eoqꝫ redeat: unde uenerat: ter-ra in terrā: ſpiritus aūt ſurſum. Cuiqꝫ em̄ elemētorū: quod erat elemētale in corpore hūano: ꝓ ſua reddit̉ portiōe: & humꝰ humo &aquæ humor & aeri flatus & igni uis ignea. Nā animus qui ē ſub-ſtantia incorruptibilis: incōmutabilis: ſempiterna: qui uitā infun-dit corpori qui uita eſt corporis: nō humi remanet natura ſui: ſedubi ſe a corporea cōcretione ſecreuerit: morit̉ quidē corpus: ipſe uero mortē nō recipit: ſed relicto corpore: ſi nullis ſe carnis ſordibusinquinauerit: euolat altius: nuſquāqꝫ conſiſtit donec eo ꝑueneritunde ꝓfectus eſt: ad illum ſcilicet: qui ait: Quid ſcis an nocte hac ate tua anima repoſcat̉? Non em̄ morit̉ animus una cum corpore:ſed ab eo repetitur: a quo uſui datus eſt. Itaqꝫ nō interit: nō diſſipatur: nō deletur: ſed ut inquit propheta: In manibus dei eſt ſemper.Eo autē cū peruenerit: quieſcit tandē longioris ſuæ peregrinatio-nis fructus uberrimos per omnē beatitudinis læticiam aſſecutus.Cum tantū igit̉ in morte ſit bonum: eaqꝫ tanta ſerpat facilitate: utne ſentiat̉ quidē: quid mors nobis timēda eſt: uel potius nō optanda? Audi etiā quæſo: quibus uerbis Socraten facit Plato uti apudiudices: Nec mireris: qd̓ tā multa a græcis traduco. Non em̄ id ame factū eſt ꝓpter eā orationis facilitatē: quā mihi in omni & ſcri-bendi & dicēdi genere æque apud græcos atqꝫ apud latinos promptū eſſe opinaris: ſed ut ad latinos: quos habere potes ipſe ꝑ mul-tos græcis quoqꝫ teſtibus additis nō ſis ꝑſuaſu difficilis. Socratisaūt uerba hæc ſūt: ut memini: Timere em̄ mortē o iudices aliud nihil eſt qͣꝫ exiſtimare ſe eſſe ſapientē: qui non ſit. Videt̉ em̄ ſcire: qd̓neſcit: Nā nemo ſcit mortē. Hæc aūt bonorū oīm eſt homini maxi.mū: quā hoīes æque timēt: ac ſi certo norint eſſe maximū oīm maloꝝ. Et recte quidem Socrates. Quid em̄ boni in ſe habet hæc uita