Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſaicra. multo fortius profeſſores cuiuſcūqꝫ regule tenentur ẜucire interpretacōeꝫ quō ſedes apl̓ica facit illis in regula quacūqꝫO ſextū ſic proceditur. videtur em̄ ꝙ religioſi mendicātes cū ꝑfectionis ſtatu nō poſſunt eſſe regū ⁊ reginarū ꝯfeſſores Cales nāqꝫ debēteſſe confeſſores regū ⁊ regincirū qui inducāt eos ad eccleſie ſubiectionē nōrebellionē Sed religioſi mendicātes cōfeſſores regū et pͥncipū mundi qn̄qꝫ inducūt eos ineigis ad r̄bellionē ꝙͣ ad ſubiectionē eccleſie/ habentes q̄dēſpeciē pietatis. virtutē aūt eius abnegātes vt dicit cpl̓s. ij. thi. iij Gꝑiculum eſt eccleſie eius p̄cepto et interdicta per reges ⁊ pͥncipes mūdi nonẜuari Sed religioſi mendicātes quādoqꝫ nō obſtante eccleſie interdicto ⁊prohibitione ipſius regibꝰ et illis quoꝝ ſūt cōfeſſores ſacramēta adminiſ-trant nō ſine detrimēto eoꝝ ſalutis. quos docet viture apl̓s coloẜ. ij. dicēſnemo vos ſeducāt hūilitatē. et religione angeloꝝ cimbulans. fruſtra īflcitus ſenſu carnis ſue et nō tenēs caput/ exquo totū corpꝰ cōſtructū/ creſcitin augmentū dei Preligioſi mendicātes nō poſſūt eſſe cōfeſſores regū eipͥncipū cibſqꝫ auctoritate ſedis cpl̓ice Sed ipſi qn̄qꝫ ingerūt ſe vt abſqꝫ ōni auctoritute ad hoc aſſumcintur cōfitentes ſe noſſe deu ⁊zelo gnimaruꝫhoc facere. factis autē negant vt dicit apl̓s de eis ad titū. i. In contrariū eſt qꝛ r̄ligioſi mendicātes poſſunt eē ꝯfeſſores alioꝝ auctoritate eccleſieergo multo fortius regū ⁊ pͥncipū mūdi Rn̄ſio dicendū ꝙ reges ⁊ mundipͥncipes magis ꝙͣ alij cōmunit̉ maiorē ſuffienciā ⁊ ydoneitatē req̄runt ineoꝝ cōfeſſoribꝰ ſpecialiter qͣntū ad triai. Primo qͣntū ad ſcientie ꝓfunditotem Si em̄ quilibꝫ ẜm auḡ. in libro de penitētia talē tenet̉ eligere cōfeſſorēcui vult ſua peccata cōfiteri qui ſciat ligare et ſoluere ne cū negligens circa ſe extitei̓t negligat̉ ob illo q̄ miſericorditer mouet ne ipſe ⁊ ille q̄bꝰ in foueā cadāt. multo fortius reges ⁊ prīcipes mūdi ꝓpter arduai negocio et-currētici ꝯfeſſores ſic ſcientici illuſtratos debent eligere q̄ ſuꝑ hm̄oi ardiu̓ꝰet difficilibꝰ uegocijs ſciant ſaluti animaꝝ cōſule̓ Scd̓o qͣntū ad vite ſanctitutē / in magna aūt domo regiai in qͣ nō ſolū ſūt vaſa curea et argenteciſꝫ ligneci ⁊ fictilio expedit tales eſſe illos qͥbꝰ regū collci ſubmittūtur vt luceant inter omnes ꝑ ſanctitatis exemplū ſicut luminaria in mūdo; verbūvite cōtinentes vt dicit apl̓s philipp. ij. Tercio quātū ad oꝑum pietatē. teles em̄ cōuenit eſſe cōfeſſores regū et reginaꝝ quibꝰ oꝑa pietatis poſſint cōmitti ⁊ ipſi exercitati in eis fideliter exequāt̉; dicente cpl̓o. ij. thi. hec cōmēda fidelibꝰ hoībꝰ q̄ ydonei ſint alios docere Ad iſta autē tria ingiorē ydoneitutē et ſufficienciā religioſi cōmunit̉ vidēt̉ hobere ꝙͣ alij Cōmunit̉ em̄ in ſeicra ſcriptura per quā ſaluti cnimaꝝ conſulit̉ ſunt magis illuſtroti/ in ſanctitutis vero exemplo et vite moribꝰ cōmuniter ſūt inagis modificati/ ad exequēda vero oꝑa pietatis que reges et mūdi prīcipes ſuis confeſſoribusfrequēter cōmittūt