ſibi cecquiſitis. ep̄s teſtari poteſt ⁊ ille relinquere ſuis heredibus dūmodonō ſint heretici vel p̄ſciſi ſeu excōicciti. ſicut pꝫ. xij. q. i. c. ep̄i. De bonis veroeccleſie ſtebilibus ep̄s nō poteſt teſturi nec illa heredibus relinque̓. cū alienari nequaꝙͣ poſſint qꝛ res ecc̄iaſtice nō ſunt ſue niſi quo ad vſū Vnde neſanctuariū dei videct̉ iure he̓diturio poſſideri ꝓuide ſtatutū ē. vt ſi qͥs ep̄sde ecc̄iaſtici iuris ꝓprietate legauerit aliqͥd alicui; nulliꝰ voloris ſit niſi tātūdem de ꝓprijs facultutibꝰ ſupplecit De bonis vero mobilibus ep̄s ī vito ſua et in egritudine ſuci ꝯſtitutꝰ dūmodo ſit cōpos ſue mentis moderate nō racione teſtamēti ſed raicōe elimoſine poſſūt ꝯferri pauꝑibus/ et locis cligioſis/ et illis q̄ ſibi viuenti honeſte deẜuierūt ſiue ꝯſanguinei ſūt ſiue alij. ſicut pꝫ extra de teſta. c. relcitū ¶ Ad primū ergo ē dicendū ꝙ poſſeſſio ēptoſtatī facta eſt ecc̄ie. exquo fuit empta de pecunici eccleſie. ⁊ qꝛ poſſeſſio eccleſie nō p̄t alienari niſi ꝓ vtilitate ecc̄ie et cū cōſenſu ep̄i ⁊ clericoꝝ. ideo ſingulare eſt hoc in pecunio ecc̄ie vt res inde empta cuiuſcūqꝫ noīe enat̉ ſit eccleſie. et eccleſia directam racionē hꝫ ad eā petendā Secus aūt eſt de rebuꝰmobilibꝰ qͣs ep̄s hꝫ ad ſuū vſū. quas poteſt ep̄s in vita ⁊ ī mortis articulo eliencire invſibus ſuis ⁊ in vſus cōuertere pietatis nō ꝑ modū teſtemēti. ſꝫper modū elimoſiue ſicut dictū eſt ſupra ¶ Ad ſecundū eſt dicendū ꝙ veleſt certū epiſcopū habere vel habuiſſe bonai ꝓprici tempore ordinationis velpoſtea/ ciūt nō eſt certū Si nō ē certū. ſemꝑ preſumit̉ ꝙ totū ecc̄ie ſit indiſtincte. donec probet̉ cōtrariū Si vero certū eſt. reſtitui debent illis quibuˢep̄s ecclegauit qꝛ cui voluit ꝓprie bona potuit cōferre ſiue ante ep̄atū ſiue īep̄citu heredituria ſucceſſione vel aliquo iuſto titulo fuerint ſibi acquiſitonoīe ſuo nō noīe ecc̄ie Si autē ſine teſtam̄to decedit hereditas eiꝰ ecc̄ie cuiprefuit deuoluit̉ ¶ Ad terciū eſt dicendū ꝙ bona eccleſie ſunt in ptāte ep̄iquātū ad diſpēſacōuē nō quantū ad dn̄ationē. niſi quātū ad v ſū. idro re-gularit̓ teſtai̓ n̄ poteſt niſi de licētia pͥpe apd̓ quē dn̄iū reꝝ ecc̄iciſticaꝝ dinoſcitur refidere vt ſupͣ dictū ē. ¶ Ad quartū ē dicēdū ꝙ donatio illa quā p̄tfacere ep̄s intelligit̉ modeſte de rebus mobilibus nō per modū teſtamēti. ſꝫꝑ modū elioſine ī pios vſꝰ ⁊ ī remūeracōeꝫ illoꝝ q̄ ſibi l̓ ecc̄ie honeſte ẜuier̄tI quintū ſic proceditur videtur em̄ ꝙ bona eccleſiaſtica nō erogantes pauꝑibus in ꝑfectōis ſtatū nō rencinēt Suꝑ illo em̄ v̓bo amoˢIlij. Audite v̓bū hoc vacce pingues q̄ eſtis in mōte ſamcrie. glo. v̓t ꝙ ꝓph̓oloquit̉ ad epōs et ad optimātes decē tribuū vt audicint verba dei qͦs nō boues cratores ſꝫ deriſorie vacecs pingues voccat. qꝛ refidentes domi gule ⁊ventri ſubſeruiūt. opprimētes egenū et pauperē dū bona illis debito in ſu-os vſus r̓digunt. n̄ ergo remanēt in perfectiōis ſtatu ep̄i. ſi bone eccleſiofica p̄auperibus nō erogant. ¶ Preterea illud quod fraudait hoīeꝫ et̓namercede derogat perfectōis ſtatiū Sꝫ qmbro d̓t in libro de offi. loquēs epō