Si em̄ de v̓nci puitrici omnes eligant̉ nō opincitur nec credit̉ ꝙ aliter ficetniſi vel precū int̓uentione vel cornis ⁊ ſanguinis affectione. ex quo vt dicitſequit̉ ſcandalū nō ſolum puſillorū ȳmo indiorū de eccleſici Tercio ꝓpt̓ vnitutē in ppl̓o xp̄iano nuitriendā Contēptus em̄ ē criuſa diuiſionis et ſciſmetis in eccleſio Principole em̄ motiuū ſciſmatis grecoꝝ fuit eorū contēptꝰꝙ ad honores ecc̄iaſticos nō aſſumebant̉ Si ergo de qualibet patria cordinales nō aſſumunt̉ diuiſio et ſciſm a in ecc̄ici generat̉ ¶ Ad ſecundū eſtdicendū ꝙ de iudea ſolū cipl̓i fuerūt vocati ꝓpter duo Prīo qꝛ ecc̄ia ibi primo fundcito fuit De alici vero patrici aſſumi nō poterāt nōdū fide xp̄i ibi p̄dicuta ⁊ eccleſio ibi nōdū fundata Secūdo qꝛ xp̄s ẜm carnē ſolū ex iudeiſnatus eſt. ideo eiꝰ cipl̓i per quos ipē cūctis gentibꝰ ercit mūciandꝰ ſolū ex iudeis voccindi erant. ¶ Ad ſecūdum eſt dicendū ꝙ nulla patrici excludit̉ex qua ad cardinalatū aliquis voccrri nō poſſit. ſꝫ quic de almanis cōſuetūē vt eligat̉ imperator qͥ ē miniſter ecc̄ie ne ſecreto ecc̄ie ſuis miniſtris pādētur et ne qͦs oportet eſſe ſubiectos hobeā̄t in eccleſia ex ſua patria vel genere dn̄os et iudices defendētes. ideo nō ꝯſueuit ecc̄ia de almania cordinaleˢvocare Similit̓ nec aliqͣ patria ſic includit̉ vt de qͣlibꝫ nō poſſint eligi ꝙͣuiꝰde terris peculiciribꝰ ecc̄ie inegis ſit cōſuetū ciſſumi tamꝙͣ liberiores ad cōſiſilic ferendo ⁊ iudicia exequenda ¶ Ad terciū eſt dicendum ꝙ tunc p̄p eligit incigis in ſuos coaduutores cordinales quāto ꝓ re publicet eccleſie ſuntvtiliores et prudentiorēs. cū ipē nō qd̓ ſibi vtile ē ſꝫ qd̓ eccleſie elige̓ teneat̉D quintū ſic proceditur videtur em̄ ꝙ legatio nō ſpectat ad cardiciliū perfertionis ſtatū Omnis em̄ temporaliū pertractatio repugnetꝑfectionis ſta tui. qͥ em̄ trgit picem inqͦncitur ab ea Sꝫ legatio raro fit ſi-ne temporaliū ꝑtractritione ⁊ muneꝝ receptione. ex qͦ ſequit̉ perditio rigoris iuſticie Stribit̉ eī yſa. lviij. Miſiſti legatos tuos ꝓcul ⁊ hūiligto es vſqꝫ ad īferos. nō ergo legatio pertinet ad eoꝝ perfectōis ſtatū ¶ S qd̓ ꝯuenit miſſis nō pertinet ad perfectiōis ſtatū cordinaliū. q̄ ſūt aſſiſtentes; ſꝫlegatio ꝯuenit miſſis. de rogat ergo perfectionis ſtatuūi cordinaliū S oīꝰſimulatio ⁊ perſuaſio r̄pugnat perfectōnis ſtritui. ſꝫ in legatione ml̓ta quādoqꝫ ſiml̓ant̉ ⁊ perſuadētur Dicit em̄ glo. ſuꝑ illo verbo gen̄. xxxij. Mittoqꝫ nūc legacōeꝫ ad dn̄m meū vt inueniā gͣciā in ꝯſpectu tuo. ꝙ ad plecādūhoſtis irā proſūt aliqn̄ ꝑſugiſibilio humane ſcipiēcie v̓bo ¶ An contrariūeſt qꝛ opus qd̓ xp̄o attribuit̉ pertinet ad perfcōis ſtutū. Sꝫ legatio xpō ettribuit̉ ihere. xlix. Auditū audiui a dn̄o ⁊ legatꝰ ad gētes miſſꝰ eſt ¶ Ꝙ dicēdum ꝙ in perſona perfectoꝝ loquit̉ apl̓s. ij. chor. v. quādo dicit pro criſto ergo; puta vice criſti. qui fuit legotus dei legacōne fungimur tamꝙͣ deo exhortunte per nos fungi. ergo ꝓ xp̄i legatione non derogat ꝑfectioniꝰſtatui cordinaliuꝫ dūmodo adminiſtretur modo quo admīſtrādo ē Quaſ