eſt dicendum ꝙ ſicut due virtutes cōmunis et ſpecialis poſſunt verſari cuca ecindē materiā. diſtinguūtur tamē ſub racione formali ſpeciolis obiesti. ſic duovicia cōmune et ſpeciale poſſunt verſari circa eandē materiō. diſtinguuntur tamen ẜm racionem formalem obiecti. Inobediētia ergo vteſt commune viciū eſt preuaricatio legis diuine vt dicit ambroſius. Sedẜm quod opponitur ſingulari virtuti et operi ſingularis perfectionis. ē viciū ſpeciale¶ Queſtio. Nonageſimaſcd̓a. quomodo cipl̓orū ꝑfectio obẜuatu eſt inep̄is eccleſie primitiue.Iſū eſt qūo ſtatus perfectio in xp̄o fuit exemplarit̓ demonſtrateet qūo fuit in eius apl̓os ab eo deriuata Nūc vidēdum eſt quo-lit̓ in primitius ecc̄ia fuit obẜuata Circai qd̓ nouē occurrūt ꝯſiderāda Primo quomō ꝑfectio vite cpl̓ice obſeruata fuit in epiſcopis Secūdo quomō in p̄ſbiteris et dycicōnibꝰ Tercio quomō in martiribꝰ Quartoqūo in ꝯfeſſoribꝰ Quinto quomō i vidius ⁊ virginibꝰ Sexto quomō inmoncichis manibꝰ loborātibꝰ Septimo quomō in monaichis ꝯtemplacōnivacātibꝰ Octauo quomō in p̄diccitoribꝰ euāgelij Nono quomodo in doctoribꝰ ⁊ expoſitoribꝰ ſacre ſcripture ¶ Circci pͥmū querunt̉ qͣtuor Prīo Vtꝝepiſcopi in ecc̄ia primitius ẜuarēt apſoꝝ vitā de nō habendo ꝓpriū Scd̓oUtꝝ epiſcopi tūc ẜuarēt apl̓oꝝ vitā de nō hobēdo poſſeſſiōes Tercio Vtꝝtūc ep̄i et clerici ecc̄ie pͥmitiue ẜuarēt apl̓oꝝ vitā de voto ꝯtinēcie QuartōVtrū tūc ep̄i ſeruerent apl̓oꝝ vitē de voto obediencie.D pͥmū ergo ſic procedit̉ videt̉ em̄ ꝙ ep̄i in pͥmitius ecc̄iei tenent̉ ſerQuare apl̓oꝝ vitā de n̄ hobēdo ꝓpriū. d̓t eī clemēs iiij. ſucceſſor petri. etponit̉. x. q. i. Communis vita omībꝰ eſt neceſſaria. incxīe hijs qui vitā apoſtoloꝝ eorūqꝫ diſcipuloꝝ imitai̓ volūt Sꝫ epiſcopi pͥmitiue eccleſie imitatores cpl̓oꝝ fuerūt et eoꝝ diſcipuli. gͦ tenebant̉ nō habe̓ ꝓpriū ¶ Prete-reci iheroꝰ. dicit ad nepociciaū. Elerici dicunt̉ qꝛ de ſorte dn̄i ſunt. vel qꝛ ip̄edn̄s ſors et pars eſt ipſoꝝ clericoꝝ. qui ergo dn̄m poſſidet et cum ꝓph̓a dicit. ꝑs mea dn̄s eſt. nichil extra dn̄ꝫ habe̓ poteſt. ꝙ ſi quis ꝓpriū aliquid hobuerit preter dominum puta aurū vel argētum vel poſſeſſiones ſeu yoriaſuppellectilē cū talibꝰ partibꝰ dominus nō dignat̉ fieri pars eiuˢ ¶ p di-cit ambro. Qu porcio deus/ nichil aliud curcre debꝫ niſi deū. ne alteriꝰ impediatur neceſſitatis munere. qꝛ hec eſt vera ſaicerdotis fuga abdicaicō domeſticoꝝ et q̄dā aliencitio krīſmorū vt ſuis ⁊ ſe abnieget qͥ ẜire deo geſtit¶ Pͣ iheronimꝰ diſtinguit duo genera xp̄ianorū laicorū. et clericorū et perhoc dicit eiſſe diſtincte hec duo gn̓ci qͥ clerici victū ⁊ veſtitu ꝯtenti muullā ꝓprietatē habentes debent hobere oīa cōmunia. laici vero vxores duce̓ ⁊ ꝓpriūhaberē poſſūt ¶ In ꝯtrariū ē qꝛ nullꝰ hobet dn̄iū vrī aliene vt poſſit ipſaꝫrelinquere cui