Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

primo ad ſtatum religionis fuit cauſa perfectionis omnis veligionie Quilius ergo religionis ꝑfectio poteſt illorū ꝑfectioni equari R. dicendūꝙͣuis apl̓i pͥmo fuerīt vocati ad ſtatū veligionis qͣm prelacōnis vt ſupͣ dic eſt. mogne trmē p̄ſumptionis eſſꝫ dicere vt alicuiꝰ religionis ꝑfectio po-ſet apl̓oꝝ ꝑfectōneꝫ attīgere Hobuit em̄ apl̓ici ſtrtus perfectio ſingulariter trici Primo ſingularē voccicōeꝫ Fuerūt em̄ ipſi in medicite q xp̄o clectiet poccti Vn̄ ſuꝑ illo verbo incith̓. iiij Ambulās iheſus iuxta mare galileedicit Criſoſ. anteꝙͣ xp̄s aliqͥd diceit vel faciat vocat apl̓os vt nichil illoˢlatect nec verboꝝ eius nec opeꝝ vt poſſmodū fiducialit̓ dicere poſſent.poſſuꝰ quē audiuimꝰ et vidimꝰ loqͥ. Quāte q̄t efficaicie fuerit iſta a xp̄oimimedicita voccitio gregoriꝰ oſtendit ſuper illo verbo At illi relictis oībuˢſecuti ſūt dn̄m. dicens. tāta ab apl̓is xp̄ꝫ ſequentibꝰ dimiſſa ſūt/ quātea nōſequētibꝰ cōcupiſci potuerunt Secūdo hobuit ſingularē r̄̓muneratio Petro nāqꝫ et alijs dicentibꝰ Ecce nos relinq̄mus oīa et ſecuti ſumuste. quid ergo erit nobis/ ſigulciriter reſponſum eſt/ vos qui ſecuti eſtisme ſedebitis ſuper ſedes duodecim iudicantes duodecim tribus yſrahel.Alijs autem relinquentibus domuni fratres vel ſorores vel qgros dictumeſt. Centuplum accipietis Super quo verbo dicit criſoẜ. apoſtolis xp̄spromiſit futura qꝛ excelſiores erant et ſic iam perfecti vt nichil preſenci-um quererent Alijs autem qui ſunt hic/ ſaluator repromiſit quando git.centuplū accipietis. Tercio habuit ſingularem cum criſto preſentiolemcōuerſationē Vnde ſuper illo verbo luce. xxij. Dogeſtis qui permanſiſtismecū in tēpteicōnibꝰ meis Dicit gloſa ſicut iude ꝓditori dn̄s ꝓnūciaue-rat ve/ ſic apl̓is reniauētibus bona ꝓnūciauit. qꝛ inchoaitio pacientie ſꝫꝑſeuerātia celeſtis regni gloriā donat Vn̄ apl̓i xp̄o cōu̓ſantes ī tēptotionibꝰ permanētes etnū regnū adepti ſūt eis dixit Ego diſpono vobiſregnū vt edatis et bibatis ſuper mēſaꝫ meaꝫ in regno meo Ad pͥmū ergo eſt dicendū illud verbū intelligit̉ de indigētia ꝓuiſiōis. ꝓuidebat̉vnicuiqꝫ ẜm perſonas munera graciarū ſꝫ ẜm inaiorē vel minorē indigēciā vt glo dicit aūt ītelligit̉ de ꝓuiſiōe ſufficiencie vt qd̓ vnicuiqꝫuide̓tur ſibi ſufficeret indigeret aliqͦ. apl̓s diccit. ij. ad chor. xi. Infcime et ſiti in frigore nuditate/ et eodē epſo. c. vi In t̓bulacōibꝰ in neceſſitatibꝰ et in anguſtijs in plegis in corceribꝰ et in loboribꝰ in ieiunijs. etmulta ibi enumerātur ſonant cpl̓os hobuiſſe tēporaliū ſufficiētiā ſꝫqͣm plurimā indigenciā Ad. ij. rn̄det origenes math̓. xix. dicēs ſi petrus fratre ſuo minima reliqͥt. minima tn̄ ſūt eſtimāda cipd̓ deū-ſiderātē qm̄ ex tanta plenitudine dilectionis illa mimina cͣliq̄rūt/ vt eciāſi multas hobuiſſēt poſſeſſioneꝫ oīa veliq̄ſſēt. et puto vt d̓t inciḡ petru-cōfidēs de affectu ſuo ꝙͣ de ipſa qͣntitote r̓rū relictaꝝ fiducialit̓ int̓rogauit