Tercio vtꝝ paulo licitum fuerit mulieꝝ ꝯuerſctione vti ſicut alijs Quortovtrū p̄latis ſucceſſoribꝰ apl̓orum licitū ſit mulieres in eorū ꝯu̓ſatione tene̓D primū ergo ſic ꝓcedit̉ videt̉ em̄ ꝙ xp̄s nō debuerit in collegio qpoſtolorū mulierū ꝯſortiū admittere Oīci em̄ q̄ oꝑatus ē dei filiꝰ ꝑ hoīeꝫquē ſuſciꝑe dignatus ē/ nobis diſciplina morū fuit vt d̓t augꝰ in de vers p̓ligiōe Sꝫ tale ꝯſortiū mulierū cū apoſtolis nō ercit diſciplinci morū ſequētiū p̄latorū et aliorū ꝑfectorū virorū ¶ S xp̄s ⁊ ſuis apoſtolis tēptum̄todebebat auferre nō p̄bere Sꝫ mulierū ꝯſortiū cū cpl̓is erat eorū tēptacōiſincitumentū. Aculeꝰ em̄ peccati eſt foͣr feminea/ et mortis ꝯdicio nō aliunde ſurrexit ꝙͣ de muliebri ſubſtātio vt d̓t augꝰ ¶ P xp̄s venit pͥncipoliterad extirpacōem pͥmi peccati/ qd̓ licet in nob̓ ſit origenale/ in pͥmis tn̄ parētibꝰ fuit actuale Sꝫ illud peccatū ꝯmiſſū eſt ex mutuci ꝯu̓ſatione et ꝑſucſoriai locucōe mulieruꝫ cū viro vt d̓t augꝰ xi. ſuꝑ gen̄. Tale ergo ꝯſortiū xp̄ſnō debuit admittere ¶ In contrariū eſt qd̓ ſcribit̉ math̓. viij Factū eſt deincepsibeit iheſus ꝑ ciuitates et caſtella p̄dicans regnū dei et xij. cpoſteli cū illo et mulieres que curate erāt ⁊ ſpiritibꝰ immūdiſ ¶ M. dicendū ꝙſicut d̓t ciugꝰ ī libro de ſingularitate clericorū Oē qd̓ a dn̄o nr̄o iheſu criſtoactū vel geſtū racionebilit̓ gerebat̉ vt poſteris adu̓ſus p̄ugricatores vndiqꝫ munita traideret̉ auctoritas Preuidea̓t q̄t ipſe dn̄s futuros heretico-q̄ nupcias auferrēt et mr̄imoniū dāpnarent/ et qd̓ ipſe dn̄s coniūxit ab īicio hūcne ꝓpcigacōis ipſi cōtra nature pͥncipiū et cōtra euangeliū ſeꝑorēattēptarent cōtra qͦs iā tūc auctoritas ꝑcibat̉ qn̄ mulie̓s moritate ꝓhibitenō ſūt accedere ad xp̄m cui in prītici ẜuiebāt/ nō tn̄ vt d̓t ſine modeu̓ minetalis ꝑmiſſio fuit ꝓcurata/ qꝛ ſibi non oꝑabatur aliqͥd qd̓ gerebat ſꝫ cēteris proficiebat Nam ſi allocutus ē dn̄s ſamoritonā ad horā docuit et veceſſit / nec defenſionē fecit cōtaminādis exceſſibꝰ ¶ Ad primū eſt dicendumꝙ tali moderamine vt dictū ē ꝓcurcita ē mulieruꝫ conu̓ſcitio cū apoſtolisvt oīm poſteroruꝫ diſciplina morū eſſꝫ. Nō em̄ vt d̓t augꝰ Adherebāt ſin-gularibꝰ ſingulares a̓ indiſciplincite cōmorcitiones ꝑſeuercibāt illecebrocōſortio cōuerſantes nec ad cōuiuationes īprobroſas ſꝫ ad diſcēda bonē ꝯu̓ſacōis ſtudia ſequebant̉ nō vt ꝑderēt apl̓os ſꝫ vt diſcerēt reuerentiamet ꝓpter hūcinitutis exhibendū miſteriū ſequebat̉ nō riſus nō iocus d̓r ibiaffuiſſe/ nec ſic̄ cepud qͦſdam nūc vſqꝫ aſſolet fieri chorus pſallentiū v̓ginūaures venenoſis cantibꝰ aſſerit̉ demulſiſſe ¶ Ad ij. eſt dicēdum ꝙ vt d̓tciugꝰ eodē libro qͣntū ipſis cpoſtolis fluxa familiaritas potuerit diſplicereet qͣntū ꝯtinētici eis potuerit placere ex hoc indicio ꝓbori p̄t ꝙ ipſi de ipiodn̄o loq̄nte cū feīai cōpulſi ſūt dubiture niſi eos mndieſtatis ꝓbata noticietextraxiſſet. Dicit em̄ euangeliſta ꝙ mirabant̉ ꝙ cū muliere loquebaturVn̄ conſortiū mulierū cū eis ex p̄ſentia domini non fuit eis temptotionis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten