bmēi paciūt̉ ¶ Ad. j. gͦ ē d̓d̓ ꝙ nō ꝓhibit̉ ibi ꝙ aliqͦs n̄ ſit īſtatū m̄dicitatis ⁊ pauꝑtatis cū in eodē capl̓o ſtatī ſubdat̉ pauꝑes ī t̓ra tua nūqͣ deer̄tſꝫ ꝓhibit̉ ne ita ab alijs hō de̓linqͣt̉ vt in talē ſtatū inducat̉ ī qͦ eū oportecitex neceſſitate m̄dicare. vn̄ nō ꝓhibet̉ mēdicitus ſed precipit̉ mīa ¶ Ad. ij.ē dd̓ ꝙ gloſci expoīt illud v̓bū de paue ſpūali vt ſit ſenſꝰ Nō vidi iuſtū derelictū nec ſemē eiꝰ querēs panē ſpūalē. eo em̄ ip̄o ꝙ iuſtꝰ ē verbū d̓i ⁊ ſpūcilē cibum ſemper hꝫ pn̄tem Si vero de pone naturali intelligit̉. ſenſꝰ ē. ꝙiuſti nō querūt talem ꝑauē qͣſi ei deo derelicti. cū eis diceitur ad hebre. vltimo Sint mores vr̄i ſine auciricie ꝯtenti pn̄tibꝰ. ip̄e eī dixit nō te deſerāneqꝫ derelinquā ¶ Ad tercium ē dicēdum ꝙ nullum ē incōueniēs vt illudquod alicui in penā infligit̉ alteri ī iuſticiā vertat̉. multi nōqꝫ propt̓ peccaeta q̄ cōmittūt rebꝫ tēporalibꝰ ſpoliātur. et tn̄ tēporalibꝰ ſpoliori propt̓ cri-tū ad ꝑfectōnē iuſticie pertinet. mēdicitas ergo ī penum molefactoribꝰ ⁊deo inducit̉. et tū volūtorie aſſūpta c xp̄o in noſtrū exēplū ad ꝑfectioneꝫiuſticie ꝑtinebat ¶ Ad .iiij. ē d̓d̓. ꝙ erubeſcētia ⁊ verecūdia ſemper ē de turpi vt pulchro opponit̉ Eſt autē duplex pulchritudo vna ſpūalis q̄ cōſiſtit īdebita ordinacōe ⁊ affluētio bonoꝝ ſpūciliū Vn̄ oē qd̓ ꝓcedit ex defcū ſpiritualis boni turpitudīeꝫ hꝫ ānexam Alia eſt pulchritudo corporalis exteri-or q̄ ꝯſiſtit in debitā ordinatione corporis ⁊ affluētia rͣꝝ tēporaliū ⁊ quod ꝓcedit ex defectu talis pulchritudinis nō turpitudinē hꝫ ꝯūīctā Vn̄ ſicut q̄-libet pulchritudo deſiderāt̉ itri q̄libet turpitudo hꝫ verecūdiā ⁊ erubeſcentiāānexā. verūtamē turpitudo interior ſpiritual̓ boni eſt vituperāda Sꝫ tur-pitudo exterior boni tēporal̓ vel corporalis ꝓpter xp̄ꝫ voluntarie cſſumpta.eſt laudanda Quātūcūqꝫ ergo mēdicitas verecūdiā hꝫ onnexcꝫ. voluntarie tamen cſſumpta per xp̄m ī noſtꝝ exemplum laudandā ē ⁊ p̄dicanda.D iiij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ eī ꝙ xp̄s ſic pauper fuei̓t ꝙ maībꝰ laboraueritNuioris eī perfectionis fuit xp̄s ꝙͣ paulꝰ Sed ꝑfcōis fuit in paulolaborae maībꝰ. cū tamē licitite poſſꝫ de ſtipēdijs ecc̄īe viuere. iuxͣ illd̓ ij theſſalo. vltimo Locte et die operātes ne quē reſtꝝ gͣueeremꝰ nō qͣſi nō habuerimꝰ ptōteꝫ ſꝫ vt noſmetip̄os formā duremꝰ vob̓ ad imitādū nos ¶ pͣxp̄ſaſſūpſit cornē ex ſemīe obrahe deſcēdētē qꝛ nu̓ſꝙͣ q̄gelos app̄hēdit ſꝫ ſemēabrahe ad hebre. ij. Sꝫ pͥmo hoī in perſona omniū dictū ē gen̄. iij In ſudore vultus tui veſcei̓s pͥane tuo ¶ S p̄ceptū legis nature xp̄s tēbat̉ obẜusre Iꝫ p̄ceptū legis nature videt eē mnanibꝰ loborare Si em̄ cade̓t ſub ꝯſilio ſolū. apl̓s nō dixiſſꝫ .i. ad theſſalo. iiij Oꝑaimī manibꝰ vr̄īs ſicut p̄cepimꝰ vobis ¶ In ꝯtrariū ē qꝛ ſuꝑ illo v̓bo math̓. viij Mulieres mlte admi-trabant iheſu de facultatibꝰ ſuis. Dicit ihero. ꝙ ꝯſuetudinis iuduice fuitvt mulieres de ſubſtuncia ſua victū citqꝫ veſtitū preceptoribꝰ vel prediceetoribus miniſtrarent. vnde domino de ſua ſubſtantia miniſtrabant vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten