Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omne ductum optimum et omne donum ꝑfectum deſurſum eſt Sꝫ multegraciarū dona ante xp̄i aduentū fuerūt humano generi collata In cō-trariū eſt apl̓s ad Colo. j. vt omnē honorem ꝑfectū exhibeamus in xp̄sih̓u Suꝑ quo v̓bo d̓t gloſa omnis ꝑfectio ſtatus eſt xp̄o iheſu lege. d̓d̓. intēdimus hic loqui de ſtatu ẜm ethimologiā noīs nec ẜm ex diuerſis etatibus eſt varicitus nec ꝓut ex hūana ꝯdicōe vel terrenoptēte ꝓſpera et adu̓ſa interdū varicit̉. ſꝫ mogis ẜm ex ptēte ecc̄ieſtica vel ex aliqͦ ſacͣmento in vitā ſpūali cōſtituit̉ et ad cultū dei ordinot̉ꝑfectū. nōqꝫ ꝓprie d̓r illud ꝑfectū qd̓ p̄t attīgere ꝓprie v̓tuti et ꝓprio fini vtd̓r vij. phiſicoꝝ. finē autē nrē btītudinis cttīgamus xp̄m Iuxͣ illudad heb̓. x. Habentes itēqꝫ frēs fiduciā in introitu ſanctoꝝ in ſanguine xp̄iPoſſumus ergo dicere in vita ſpirituali aliquis acquirit ſtatum p̄petuci obligatione. et iſte eſt ſtatus cōiugatoꝝ Aliqͥs d̓o qtquirit ſtatū cuꝫdiuini cultus adiminiſtracōe. et iſte eſt ſtatus clericoꝝ. Aliqͥs autē ſtatuꝫacquirit oꝑm ꝑfectione et ſuꝑcrogatōe. et iſte eſt ſtatus religioſoꝝ Sꝫaliqͥs acquirit ſtatū aīarum ꝑpetua inſtructione. et iſte eſt ſtatus p̄latoꝝ Statū ergo ꝯiugatoꝝ xp̄s rectificauit mcith̓. qn̄ dixit dictū eſt quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā det illi libellū repudij. Ego āt dico vob̓ qui dimiſerit vxorē ſuā facit mechari Statū v̓o clericoꝝ cōpleuit xp̄s et terminauit math̓. v. qn̄ ait. Niſi habūdauerit iuſticia vrā pluſꝙͣ ſcribarū et phariſeoꝝ intrabitis in regiū celoꝝ Suꝑ quo v̓bo d̓t gloͣ. diſcipulos ſuos xp̄s oſtendit eſſe ꝑfectiores ingrīs veteris legis. qꝛ illoꝝ iuſticia erat figurata Iſtoꝝ v̓o erat cōpleta et terminata Iloꝝ ſimilit̓ iuſticio erat ſo- in v̓bo et in exhortione Iſtoꝝ āt debebat eſſe in v̓bo et in oꝑe Stutū aūtveligioſoꝝ xp̄s ſpecificaiūt math̓. xix. vbi adoleſcēti querēti qͥd ſibi deeſſetin vita ſpūali Rn̄dit Si vis ꝑfectus eſſe vode et vēde oīa habes da pauperibꝰ et veni ſeq̄re me Sꝫ ſtatū p̄latoꝝ caritatis trina cōfeſſione xp̄s firmauit. vn̄ ſuꝑ illo v̓bo ioh̓. vltīo Simō ioh̓is cimas me paſce oues mead̓t glo. trine negacōi trina cōfeſſio reddit̉ ne minus amori lingua ẜui-at ꝙͣ timori. et ideo t̓cio int̓rogat et tercio iniūgit ſibi oīm curā on̄s per hocꝙͣtū ipſe appreciat̉ p̄lationē ouiū qm̄ hoc eſt eius maxime amoris ſignūOīs ergo ſtatus ꝑfectio et rectificcitio a xp̄o eſt effciue inchocito. Ad j.ergo eſt dicēdum. matrimoniū ẜm hꝫ ſpūcilem ꝑfectionē qnnexāſequit̉ ex eo eſt ſacͣmentū ecc̄ie. tale aūt ſacͣmentū cōpletū eſt in xp̄i incarnacōe. qꝛ tūc xp̄s humanitutē ſibi cōpulādo; iuptie celebrate ſūt inter et ecc̄ium vt d̓t cūgꝰ in li. de ſimbolo. Vn̄ ſolū ſtatū ma trimonij xp̄ſꝑfecit rectificādo veruēciā ſacͣmentaliter implendo Ad ij. eſt dicēdum ſtatus p̄latoꝝ p̄cedētium xp̄i aduentū mogis fuit firmatus timoreamorē. qd̓ pꝫ de pͥncipibus ſacerdotū in xp̄i aduentū. qui ſibijpſi ꝯſulebāt