qui dicunt ꝙ laico poteſt cōmitti vt conſecret virgines ſi tamē talis ꝯſecratio poteſt fieri ſiue miſſa Quāuis em̄ conſecratio virginū nō ſit ſcicram̄tūvel nō ſit ordo. ad ptētem tamen ordinis ꝑtinet. cū ibi ſignificetur deſponſctio ecc̄ie cū xp̄o. Vnde ſi conſecratio alturiū et benedictio reſtiū et vaſoꝝque ſūt quedā ſacramētaliai ad ꝑfectam poteſtatē ordinis pertinent putoad ep̄m; multo fortiꝰ ad talem ptētem ꝑt̓inet conſecratio v̓ginū Poteſtciꝰpero iuriſdictionis laico poteſt committi dūmodo ad hoc ydonei̓tutē hobeat vt ꝙ ſit litteratꝰ vnde ex ꝯmiſſione p̄pe puto ꝙ laicus poteſt excōmunicare; bn̄ficifici eccleſiaiſtica ꝯferre et oīa facere q̄ ex iuriſdictione ꝓueniūt¶ Ad primū ergo eſt dicendū ꝙ laico nō cōmittit̉ poteſtas ſpūalis vt importat ptōtem ordinis q̄ reſpicit corpꝰ criſti verū Sed ſolū ptōs iuriſdictionis q̄ reſpicit corpus xp̄i miſticū. vnde talis ptōs poteſt ꝯuenire clericis etlaicis ſicut in tali corpore ſimul cōuiuūt clerici ⁊ luici ¶ Ad ij. eſt dicendū ꝙclerꝰ idem eſt qd̓ ſors qꝛ ſorte vocciti ſūt Dupliciter tamē aliqui poſſunt vocari per eccleſiā. Prīo electione ordinaria ⁊ ſic ad officiū clericale vocant̉ſoli clei̓ci ordinē hobētes qꝛ in quolibet ordine impͥmitur aliqua ptōs perquā diſtinguitur ſic electus ob alijs Alio modo electione diſpenſcitorici ⁊ſic laici poſſūt vocari vt iuriſtictionē clei̓calem hobeāt ⁊ eoꝝ p̓uilegio gaudeāt Non eſt em̄ bonū canones ſūmoꝝ pontificū inculpcire. ſub p̄textu tomen illius decre. exͣ de cle. ꝯii. multa mala cōmittūtur q̄ nō puniūtur q̄ vtputo nō fuit ſcā n̓ in fauorē clei̓coꝝ ꝯiugatoꝝ exn̄tiū in ſtudijs in qͦ vt liberiꝰ poſſint vacere vt nō moleſterent̉ per ſeculare iudiciū pͥuilegio clei̓coꝝeccleſia eos gauudere voluit. p̄ſertim cū ex eis multi poſtmodū ad ordinē etcleſiaſcicū ſe tranſferant ¶ Ad terciū eſt dicendū ꝙ cōmuniter diſtinguit̉cluuis ordinis et iuriſdictionis. Officiū ergo clericale vt importat clauemptātis iuriſdictionis poteſt laico cōmitti. non autē vt importet clauem po-teſtatisordinis.U quartū ſic ꝓcedit̉ videt̉ em̄ ꝙ ꝙͣ nō poſſit ꝯmitte̓ ſimoniā qꝛ ſimonici eſt volūtas vendēdi vel emēdi aliqd̓ ſpūale ꝑ r̄ceptionē alicuiuſboni tꝑalis Sꝫ ꝙͣ n̄ p̄t aliud eme̓ vel vende̓ cū oīa ſpūalia ⁊ tēporolia ſintſua ¶ Pͣ ſimonia ē iure poſitiuo ꝓhibita. Sꝫ pͣ nō ligat̉ aliquo iure poſitiuo. ergo ſimoniā ꝯmitte̓ nō p̄t. ¶ Gͣ ſi pp poſſit ꝯmittere ſimoniā vel hoceſſꝫ cū clericis vel cū laicis ſꝫ cum neutris vt videtur Non cum clericis quidclericorum bona ſua ſunt. quantū ad vſum pro ſua neceſſitatē. Nec cumlaicis quia eorū bona iuſte poteſt acciꝑe ꝓ eccleſie vtilitate ¶ In ꝯtrariūeſt quia pͣp eſt ſucceſſor petri ſed petrus ne incurreret ſimoniā primo dāpnationis ſentenciam contra ipſum ſymonē ꝓtulit Act. viij. ¶ ℟. dicēdūꝙ ſimonia eſt contra ius diuinū et contra ius noturale. repugncit enimvendicio ſpūalium nature rei. ꝓpter tria Primo quia ex parte dātis bono