pͣ ꝙͣ nō poteſt ꝯtra ius naturale. qꝛ nullꝰ poteſt eſſe iuris diſpenſatorniſi illius ſit ordinator Ius outem naturale ordinatum eſt a deo non q pͣSed de iure naturali eſt ſubici filiū ſpūalem patri ſpūali ſicut filiū carnalem patri cornali vt dicit apl̓s ad hebre. xij. vnde ſicut p̄p nō poteſt ſubtrahere filios iudeorū vt inuitis parentibus faciat baptiſari ita nō p̄t ſubtrahere filios ſpirituales ab ipſis ſacerdotibꝰ ¶ Fͣ ordo eccleſiaſtice ierarchie imitatur ordinem celeſtis ierarchie quem pͣp tollere nō p̄t Sed ſicutp̄pe ſubiciūtur archiepiſcopi ſic ep̄i archiepiſcopis ⁊ ſacerdotes ep̄is. Sꝫarchiep̄i nō poſſūt ſe intromittere de his que ſpectāt ad ep̄os vt dicit̉. xiq. iij. ergo nec p̄p de ep̄is nec ep̄i de ſacerdotibꝰ. ¶ In ꝯtrariū ē qꝛ ep̄us p̄tin qͣlibet parrochia ordinare pret̓ ꝓprios ſacerdotes aliqͦs ydoneos virosin cōfeſſionibꝰ audiēdis ⁊ penitēcijs iniūgēdis. vt dicitur exͣ de offi. iu. orc. inter ceterai. ergo multo fortius hoc poteſt facere pͣp in tota ecc̄ia ¶ R. dicendū ꝙ diſtinguendū eſt pͥmo de ꝓprio. Nam quandoqꝫ ꝓpriun accipiturvt diuditur contra alienū. Quādoqꝫ vero accipit̉ vt diuidit̉ cōtra cōmunePrīo mō vt ꝓpriū diuidit̉ ꝯtra alienū accipit̉ Ioh̓. 4. vbi dicit̉ ꝙ oues ꝓprium paſtorē ſequūtur alienū autē fugiūt qꝛ nō nouerunt vocem clienoꝝScd̓o vero modo vt ꝓpriū diuidit̉ contra ꝯmune accipit̉ .i. tho. vbi diciturꝙ ꝓpriū eſt quod ꝯuenit vni ſoli ⁊ quod indicat qͥd eſt eē rei ⁊ ꝯu̓ſim predicat̉ de re. pͥmo mō ergo accipiēdo ꝓpriū vt diuidit̉ cōtra alienū ſtāte illa decretali omnis vtriuſqꝫ ſexus. p̄cipa nō poteſt facere ꝙ aliqͥs nō ꝯfiteaturſemel in āno ꝓprio ſac̓doti ſine eius licētici. Un̄ vbi d̓r Si qͥs āt alieno ſac̓doti voluerit iuſta de cā ſua pcc̄a cōfiterilicētiū pͥus poſtulet ⁊ obtīeat a ꝓprio ſacerdote cū alienꝰ eum nō poſſit ſoluere vel ligare. Sꝫ ſcd̓o mō ſtāteula decre. in ſuo vigore poteſt. qꝛ ſicut ep̄us eſt ſacerdos cōmunis in totēdyoceſi ⁊ ſi qͦs ꝯfitet̉ ſibi ꝯfitet̉ ꝓprio ſacͣdoti vt ꝓpriū diuidit̉ ꝯtra alienū n̄ꝯtra cōe. ſic p̄p in toto orbe eſt ſacerdos cōmunis ⁊ cū quis confitetur papevel alteri de ſuo mādaicō cōfitet̉ ꝓprio ſaicerdoti. cū nec curatus ſit ꝓpriꝰ ſac̄dos niſi de mandato fuo. Nullus em̄ ſacerdos nec ſeculciris nec religioſushabet aliquā iuriſdcōnē ſuper aliqͦs nͥ de iure poſitīo pape qꝛ ptōs iuriſdietionis nō fuit deriucta a criſto in apl̓os niſi mediante petro Nec in ep̄os etp̄ſbiteros dꝫ deriuari niſi mediāte p̄p. Secꝰ autē ē de poteſt cite ordīs. Vn̄ſicut ridiculum eſſꝫ dicere ꝙ petrus nō potuiſſꝫ ſoluere uec ligare ſubditoˢcuiuſlibꝫ apl̓. vel alius de mādato ſuo. ⁊ apoſtoli ſubditos illoꝝ lxxij. diſcipuloꝝ Sic ridiculum eſt dicere ꝙ p̄p nō poſſit vel alij de mondato ſuo ſolue̓ ⁊ ligare ſubditos cuiuſlibꝫ ep̄i ⁊ cuiuſlibꝫ p̄ſbitei̓. ⁊ ſic obſoluti nō tenētur ꝓprio ep̄o vel ꝓprio ſac̓doti cōfiteri ¶ Ad j. gͦ ē dicēdū ꝙ illi qͥ ꝯfitēturhobentibus auctoritutem pape cōfitentur ꝓprijs ſacerdotibꝰ. vt ꝓprium diuiditur contra alienū. illa autem decretalis intelligitur ꝙ quis ꝯfiteatur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten