Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝙͣ poteſt ꝯtra ius naturale. qꝛ nullꝰ poteſt eſſe iuris diſpenſatorniſi illius ſit ordinator Ius outem naturale ordinatum eſt a deo non qSed de iure naturali eſt ſubici filiū ſpūalem patri ſpūali ſicut filiū carnalem patri cornali vt dicit apl̓s ad hebre. xij. vnde ſicut p̄p poteſt ſubtrahere filios iudeorū vt inuitis parentibus faciat baptiſari ita p̄t ſubtrahere filios ſpirituales ab ipſis ſacerdotibꝰ ordo eccleſiaſtice ierarchie imitatur ordinem celeſtis ierarchie quem pͣp tollere p̄t Sed ſicutp̄pe ſubiciūtur archiepiſcopi ſic ep̄i archiepiſcopis ſacerdotes ep̄is. Sꝫarchiep̄i poſſūt ſe intromittere de his que ſpectāt ad ep̄os vt dicit̉. xiq. iij. ergo nec p̄p de ep̄is nec ep̄i de ſacerdotibꝰ. In ꝯtrariū ē qꝛ ep̄us p̄tin qͣlibet parrochia ordinare pret̓ ꝓprios ſacerdotes aliqͦs ydoneos virosin cōfeſſionibꝰ audiēdis penitēcijs iniūgēdis. vt dicitur exͣ de offi. iu. orc. inter ceterai. ergo multo fortius hoc poteſt facere pͣp in tota ecc̄ia R. dicendū diſtinguendū eſt pͥmo de ꝓprio. Nam quandoqꝫ ꝓpriun accipiturvt diuditur contra alienū. Quādoqꝫ vero accipit̉ vt diuidit̉ cōtra cōmunePrīo vt ꝓpriū diuidit̉ ꝯtra alienū accipit̉ Ioh̓. 4. vbi dicit̉ oues ꝓprium paſtorē ſequūtur alienū autē fugiūt qꝛ nouerunt vocem clienoꝝScd̓o vero modo vt ꝓpriū diuidit̉ contra ꝯmune accipit̉ .i. tho. vbi dicitur ꝓpriū eſt quod ꝯuenit vni ſoli quod indicat qͥd eſt rei ꝯu̓ſim predicat̉ de re. pͥmo ergo accipiēdo ꝓpriū vt diuidit̉ cōtra alienū ſtāte illa decretali omnis vtriuſqꝫ ſexus. p̄cipa poteſt facere aliqͥs ꝯfiteaturſemel in āno ꝓprio ſac̓doti ſine eius licētici. Un̄ vbi d̓r Si qͥs āt alieno ſac̓doti voluerit iuſta de ſua pcc̄a cōfiterilicētiū pͥus poſtulet obtīeat aprio ſacerdote alienꝰ eum poſſit ſoluere vel ligare. Sꝫ ſcd̓o ſtāteula decre. in ſuo vigore poteſt. qꝛ ſicut ep̄us eſt ſacerdos cōmunis in totēdyoceſi ſi qͦs ꝯfitet̉ ſibi ꝯfitet̉ ꝓprio ſacͣdoti vt ꝓpriū diuidit̉ ꝯtra alienūꝯtra cōe. ſic p̄p in toto orbe eſt ſacerdos cōmunis quis confitetur papevel alteri de ſuo mādaicō cōfitet̉ ꝓprio ſaicerdoti. nec curatus ſit ꝓpriꝰ ſac̄dos niſi de mandato fuo. Nullus em̄ ſacerdos nec ſeculciris nec religioſushabet aliquā iuriſdcōnē ſuper aliqͦs de iure poſitīo pape qꝛ ptōs iuriſdietionis fuit deriucta a criſto in apl̓os niſi mediante petro Nec in ep̄os etp̄ſbiteros dꝫ deriuari niſi mediāte p̄p. Secꝰ autē ē de poteſt cite ordīs. Vn̄ſicut ridiculum eſſꝫ dicere petrus potuiſſꝫ ſoluere uec ligare ſubditoˢcuiuſlibꝫ apl̓. vel alius de mādato ſuo. apoſtoli ſubditos illoꝝ lxxij. diſcipuloꝝ Sic ridiculum eſt dicere p̄p poſſit vel alij de mondato ſuo ſolue̓ ligare ſubditos cuiuſlibꝫ ep̄i cuiuſlibꝫ p̄ſbitei̓. ſic obſoluti tenētur ꝓprio ep̄o vel ꝓprio ſac̓doti cōfiteri Ad j. ē dicēdū illi ꝯfitēturhobentibus auctoritutem pape cōfitentur ꝓprijs ſacerdotibꝰ. vt ꝓprium diuiditur contra alienū. illa autem decretalis intelligitur quis ꝯfiteatur