poteſtatem ecc̄iaſtici mīſterij in vite ſanctitate poſuerunt vt qui ſanctitete curerēt ordīs qͦꝫ pttem amitterēt; ⁊ qui ſanctitate fulgerēt ordīs ptōte potiebāt̉; qͦrū errorē ꝓfeſſio qͦrūdam mochoꝝ ſecuta ītantū de eoꝝ ſcītete preſūebāt vt mīſtroꝝ ecc̄ie officia ꝓprio orbitrio vſurparēt ꝗbſoluendoet predicando abſqꝫ p̄pe vel ep̄i vel alicuiꝰ ſuꝑioris aucͣte. cōtra qͦꝝ p̄ſūpcōuē ſcribit̉ xvi. q. i. c. ꝑuenit ad nos Unde valde micimur ꝙ quidā moͣchiet obbates in ꝑrochia noſtra ꝯtra ſanctorū patrū decreto ep̄alia iura etofficia ſibi vſurpātes vēdicāt abſqꝫ ꝓpria ep̄i licentio vel aīpl̓ice ſedis auctoritote Mādamꝰ itaꝫ dilcōni tue vt eos cōuenias ⁊ ne tolis deinceps preſumcnt onino ꝓhibeas Aliqͥ d̓o nimisīcaute ab iſto errore recedere volētes. incōtrariū errorē ꝓlapſi ſūt aſſerētes mochos ⁊ rͣligioſos ꝙͣtūcumqꝫydoneos ⁊ pͥuilegio p̄pli vel ep̄ali fulcitos nullo mō poſſe p̄dicae̓ ⁊ a licio fficici ecc̄iſtici miniſterij exercere qͦrū dogma dāpncit̉. xvi. q. i. vbi ſic diciturSunt nō ruilli malo dogmate fulti audaciſſime qui zelo megis amoritudinis inflāniciti ꝙͣ dilectionis aſſerentes moncichos qꝛ mundo mortui ſunt⁊ deo viuune ſaicerdotalis officij potētio indignos ſed omnino in erroreꝫ labunt̉ qꝛ neqꝫ beatus benedcūs monaichorū preceptor iſtius rei aliquo mōfecit int̓dictum. vnde precipimꝰ ꝙ ab huiꝰ modi auſiborepͥmant̉ in poſteꝝqꝛ ꝙͣto quis excelſior tāto in illis erit potētior Sꝫ mater eccleſia veritotiˢdoctrix ⁊ v̓tutis inagiſtra mediā viam det̓minat eſſe tenēdam vt cū aucͣteſedis apoſtolice r̓ligioſi ⁊ alij viri ydonei ad officiū p̄dicacōnis poſſint aſſumi qui ſint cocdiutores ep̄orū ⁊ pb̓roꝝ in p̄diccicōnis ⁊ ſacͣm̄toꝝ adminiſtracōe in ppl̓o criſtiano. ſcribit̉. xvi. q. i. ex aucͣte huiꝰ decreti ꝙ apl̓ico moderamine ⁊ pietatis officio a nob̓ ꝯſtitutū ē ſac̓dotibꝰ moͣchis apl̓orū figurā tenētibꝰ liceat predicare baptiſare ꝯmunionē dare penitētiā pone̓ otꝫpcc̄a ſoluere. ¶ Ad j. gͦ ē dicēdū ꝙ illd̓ decretū intelligit̉ p̄pm nō poſſe mutare de iure diuino ſtatuta patrū ꝙͣtū ad ille q̄ decreuerūt de iure diuinoſicut de articulis fidei de p̄ceptis diuīs vel ſacͣm̄tis ecc̄ie Sꝫ ꝙͣtū ad illa q̄det̓minauer̄t de iure poſitiuo r̄licta ſūt ſuꝑ diſpēſaicōe p̄pe ⁊ poſſit ea mutede vel diſpenſare ẜm ꝙ oportunitutes temporum vel negocioꝝ occurrunt¶ Ad ſcd̓m eſt dicendū. ꝙ pͣp aſſum̄do religioſos ad p̄dicacōnis officiumnō facit ꝯtra apoſtolū vt ꝙ ipſi gloriēt̉ in alienis plebibꝰ vel in cilienis laboribꝰ qꝛ ꝙͣtū ad talē actū plebes ſūt eis approi̓ate ⁊ hn̄t in eis iuriſdcōeꝫ īp̄diccicōnis officio. ſic̄. pb̓ri l̓ ep̄i nō qͥdē ordinariā ſꝫ ex ꝯmiſſiōe ⁊ diſpēſacōeapl̓ice ſed̓. necvꝫ ꝙ tc̄ pn̄t ꝓcurcicōes ab eis reciꝑe ſic̄ ep̄i recipiunt. qꝛ hocnō ē eis ꝯceſſū. p̄diccire q̄t ē eis ꝯceſſū. ſi q̄t p̄p ꝯcēde̓t poſſēt reciꝑe vnū ſic̄ iliquū ¶ Ad iij. d̓r ꝙ nullū p̄iudiciū fit ep̄is vel pb̓ris. qꝛ talis iuriſdcō p̄dicacoīs admīſtracōis ſacͣm̄toꝝ nō ē eis ꝯceſſa ī fauorē ꝓpriū ſꝫ ī fauorē ip̄oꝝ ſubditoꝝ. iō ī vtilitatē eoꝝ p̄t pͣp eis co adiutores dare ⁊ ab eis ſubtrahē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten