Secūdus eſt exhortutio ppl̓oꝝ ꝓpter vicioꝝ incinifeſtationē. Sic enimdicit ꝓph̓a Annūcia ppl̓o meo ſcelera eoꝝ ⁊ domui Iacob peccata eoꝝ moīfeſtent. Cū em̄ nō vitet̉ malū niſi cognoſcat̉ magna vtilitus īſurgit in populo īfideliū ſi vicia ⁊ pcc̄ai eis manifeſtent̉ Terciꝰ eſt doctrinai incigiſtrorꝓpter ſuere ſcripture expoſicōeꝫ. tāta eſt em̄ ſcicre ſcripture ꝓfunditas vta prīcipio mūdi vſqꝫ ad finē ſꝑ ſit ncc̄aria in eccleſio eius expoſitio. Vndeaugͥ. ſuꝑ illo verbo. Querite faciē eius ſꝑ. dicit ꝙ in ſacra ſcriptura ſemꝑdeꝰ querit̉ ⁊ ſꝑ īuenitur Naꝫ querit̉ vt inueniat̉ dulciꝰ et inuenit̉ vt q̄raturauidiꝰ De iſtis vero tribꝰ actibꝰ loquit̉ apl̓s .i. thi. iiij. dicens Eſto exēplūfideliū in verbo ⁊ ꝯu̓ſatione ⁊ coritate ⁊ dum venio attēde lectioni exhortationi ⁊ doctrīe vt ergo aliqͦ in ecc̄ia iſtis tribꝰ actibꝰ quietius poſſit vacareꝓvtilitate populi xp̄iaī ꝯgruū ē vt aliqui rligioſi ⁊ potiſſime religoſi paupertutis a iuriſdcōne oīm p̄latorū ſint exēpti qui ſpēaliter debent vacure lectioni diuinoꝝ exhortione populoꝝ ⁊ doctrīe inagiſtroꝝ. ¶ Ad pͥmū gͦ ē dicēdū ꝙ male poſſint ꝓuenire in ordinibꝰ ſine exēpcōne ſicut cū exēptionenō em̄ exēptio eſt cauſa maloꝝ niſi ꝙͣtū ad illos qui exempcōe ⁊ libertatecibutūtur ſicut tn̄ aliqui r̄ligioſi cibutunt̉ lib̓tate ⁊ alijs donis receptis qdeo; vt ſint cetei̓s peiores. ita aliqͥ vtūt̉ in bonū vt ſint cet̓is meliores Vn̄dicit augͥ. in epl̓a ad plebem yponēſem. ꝙ ſicut ecc̄ia ꝯtriſtatur de ſuis purgamētis ita debꝫ gaudere ⁊ letari de ſuis orncm̄tis. ¶ Ad ſcd̓m ē dicēdūꝙ aliqui dicunt legato ꝙͣtūtūqꝫ a latere ſedis apoſtolice miſſe exemptoſnō teneri obedire. puto tomē ꝙ ſi in ſuai legaicōne expreſſio fiat de exēptiꝰet nō exemptis ꝙ omnes tenient̉ ſibi pare̓ cū e ſede cpoſtolica vt ſupͣ dc̄meſt nullus ītelligat̉ exēptꝰ ¶ Ad terciū eſt dicēdum ꝙ nō de qͦlibet delicto vel de quolibꝫ cōtractū vel de qͣcumqꝫ re de qua cōtra religioſū agit̉ nec īqͦcumqꝫ loco poſſūt religioſi exēpti corā locoꝝ ordinarijs ꝯueniri niſi eſſētadeo grauio ⁊ enormia de quibus nō corrigerētur vel non poſſēt corrigitp̄latos ipſoꝝ.Queſtio. lxij. De pape abſolutione.Einde ꝯſiderādū eſt de pape obſolutione. Circa quod querūturſex. Prīo Vtꝝ pp poſſit abſolue̓ vſurariū abſqꝫ eo ꝙ vſurā reſtitucit Scd̓o Vtꝝ p̄p poſſit obſolue̓ ẜuū vſurarij ꝙn̄ tēat̉ ad r̄̓ſttucōeꝫ ⁊ cibſqꝫ eo ꝙ ſibi faciat rlaxacōeꝫ. Tercio Vtꝝ pͣp poſſit obſolue̓ n̄ riteabſolutū ꝑ ratihobicōem. Quarto Vtꝝ pͣp poſſit obſolue̓ hobentē rē alie-nā poſt ā̄nos preſcripcōnis abſqꝫ eo ꝙ ipſaꝫ r̄ſtituat. Quīto Vtꝝ pp poſſitabſoluere ſimonicicū abſqꝫ eo ꝙ ſimonioni reddait. Sexto Vtrū p̄p poſſitcibſolue̓ ludētem ad taxillos abſqꝫ eo ꝙ reſtituait lucrū.D primum ergo ſic proceditur Videtur em̄ ꝙ papa non poſſit abſoluere vſurariū abſqꝫ eo ꝙ vſuram reſtituat. Papa em̄ nō p̄t contra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten