¶ E quilibet poteſt cedere iuri ſuo. nō obſtante ergo ꝙ papa eſt dominꝰōnium poteſt cedere tuli dominio vt ſint aliqui exēpti ob eo in dn̄io tēporoliū. ¶ In cōtrariū eſt qꝛ pͣp nō poteſt facere ꝙ mēbrum ſit mēbrū ⁊ ꝙ n̄ hobeat crrput. ergo nō p̄t facere ꝙ omnes fideles tā lucici ꝙͣ clerici ſint mēbroecc̄ie ⁊ tn̄ nō recognoſcūt eū vnū crput tēporaliū ⁊ ſpi̓tualiū ¶ N d̓d̓. ꝙ ſic̄apl̓s ſecūda ad thimo. ij. d̓t. Deus fidelis eſt ⁊ ſeipſū negare nō p̄t. Necioret aūt ſeipſū ſi exime̓t aliquos a ſuo dominio tēporali vel ſpūali qͥa tūrnegaret ſe eſſe dominū ꝯniū tā tēporaliū ꝙͣ ſpūaliū. Cū igīt̉ pͣp verꝰ vicerius dei ſit ſi aliqͦs eximeret ⁊ ſeipſo in iuriſdictionē tēporaliū vl̓ ſpi̓tualiūnegaret ꝙ nō eſſꝫ verꝰ dei vicariꝰ. ⁊ talis negatio in errorē maīcheoꝝ ip̄mīduce̓t. ponētiū ab alioprīcipio ſpi̓tualio ⁊ ab alio tēporalio eē ꝓducta Vn̄nō eſt dubiū ꝙ ſi ꝓtali veritate teſtificāda ꝙͣp pateret̉. verus criſti martireſſꝫ cēſendꝰ Non em̄ vt uit aiugͥ. herodes dicebāt iohāni nega criſtū. ſꝫ ſolūꝙ liceret ſibi habere vxorē fratris ſui. ⁊ qꝛ hoc negauit paſſus ē et mortireffectus eſt Sic pͥp cōſtāter negare debet aliquem laicū vel clericū regē vl̓imꝑatorē exemptū eſſe ob eo in iuriſdictionē tēporaliū vel ſpūaliū qꝛ contrariū cōfitēdo confiteretur deū cuius ipſe vicarius exiſtit nō eſſe vniu̓ſoꝝdominū. ⁊ ī ditione eius cūcta nō eſſe poſita. nec eſt dicēdū ꝙ iſta ꝓfeſſionō ſit fienda ꝓpter tēporaliū ipſorum cupiditatē ſꝫ ꝓpter teſtificādā ipſiuſdei ⁊ vicarij iheſu criſti vniu̓ſalem ptētem. ¶ Ad pͥmū ergo ē dicēdū ꝙ cōſuetudo veritati ⁊ racōni cōtrariai qͣnto diut̉nior tāto ꝑnicōſior ⁊ ꝑiculoſiornec conſuetudo ſꝫ abuſio dicēde eſt. Nō em̄ dixit xp̄us vt dicit g̓g̓. Ego ſūꝯſuetudo ſꝫ ego ſū veritas. Et btūs Cip̓gnus dicit ꝙ conſuetudo quatumcūqꝫ vetuſta ⁊ ꝙͣtūcumqꝫ vulgata veritati eſt ōnino poſtponēda. Si veropotētio regalis vel imꝑialis allegat̉ videā̄t vt dicit auḡ. qͥd factū ſit de nabuchodonoſor quomō a regno depoſitꝰ eſt ⁊ inter beſtias connumeratꝰ eſtdonec recognoſceret deū celi eſſe dominū vniu̓ſoꝝ ¶ Ad. ſcd̓m ē d̓d̓. ꝙ nō ēſimile qꝛ ſpūaliū ⁊ tēporaliū adminiſtratio atteſtat̉ dei ⁊ pape ſui vicarijdignicatē Sicut em̄ deus tēporaliū admīſtracōeꝫ exercet mediātibꝰ crecituris iudicē autē ōniū ⁊ dominū ōniū ſe eſſe fritet̉ Sic pp vicuirius eius aliqͦs eximit q ſeipſo ē tēporaliū admīſtracōe. ſꝫ nullos p̄t exime̓ a iuriſdiccōe qꝛ exēptio e iuriſdcōe negaret dei ptētem Sꝫ exēptio ob admīſtracōeteſtat̉ dei cuius ipſe vicariꝰ exiſtit excellētiā ⁊ dignitatē. ¶ Ad terciū eſtdicendū ꝙ qͦlibꝫ p̄t cede̓ iuri ſuo qd̓ ſibi ꝯcedit̉ in fauoreꝫ ſuū ⁊ in ꝓpriā vtilitatē ſꝫ nō p̄t cedere iuri qd̓ ſibi ꝯcedit̉ in fauorē alteriꝰ puta in vtilitatē ripublice ⁊ incōcedētis teſtificandā ptēteꝫ Dm̄um ergo ſpūaliū ⁊ tꝑaluū nōē ꝯceſſū p̄pē in ſuū ꝓpriū fauorē vel ꝯmodū. ſꝫ in tocius ecc̄ie vtilitatē ⁊ ipſius xp̄i ꝯcedētis teſtificcndā ptōtem. Vn̄ tali iuri in tali dn̄io cedere nō p̄texn̄s p̄p nec ꝑ ꝯn̄s aliqͦs in tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ a ſuo dn̄is eximerē