eodem honore honorandi ¶ Ad iij. ergo eſt dicendum. ꝙ ꝓpter volcitumauq̄. ſuꝑ alios doctores nō plꝰ firmitatis et auctoritatis demus tribuereſuis ⁊ aliorū doctorū dr̄is ꝙͣ ipſemet tribuat. vn̄ cū ip̄e ſolū ſcriptoribꝰ cononice ſcripture tribuat infallibilem aucͣtem. oībus autē alijs nō n̓ꝓptereius ſcripture firmitatē et ecc̄ie approbacōem ⁊ incōcuſſā racōeꝫ. iō alic firmitus vel auctoritas ſibi tribuenda nō eſtDvij. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ pͣp nō p̄t diſpēſarē in canone p̄deceſſorū ſūmorū potificū. qꝛ in illis pͣp nō p̄t diſpēſare qͦrum trāſgreſſoresumnt Sꝫ ſcribit̉ xx. di. aucͣte p̄pe nicolai. ſi decretu cōnorum pōtificū n̄ habetis de negligētia qtqꝫ incurici eſtis arguendi Si vd̓o hobetis ⁊ nō obẜucitis de temeritute eſtis corripiēdi ⁊ increpādi ¶ Pͣ p̄p nō p̄t diſpēſare in blaſphemātibꝰ ſpm̄ ſanctū. ſꝫ ſcribit̉ xxv. q. j. ꝙ violcitoe̓s ſacrorū canonū ſpiritū ſanctū blaſphemāt. nō dodit ergo in talibꝰ diſpēſatio ¶ Pͣ pͣ n̄ p̄t diſpenſare in eo qd̓ ipſe ꝓfitet̉ ſe ꝑ oīa ẜuare. ſꝫ ſcribit̉ ca. et q̄ſt. ſupͣdicta. eꝓfitet̉ pelagius p̄p thomū ſui predeceſſoris ſe ꝑ oīa ẜuoe̓ ⁊ cinathemo ſuꝑpoſuit nō obẜuae̓ ¶ In ꝯtrariū eſt qd̓ d̓t yſidorus ⁊ ponit̉ xxix. di. ꝙ ex eacauſa tꝑe loco et ꝑſona regule canonū intelligunt̉ ẜuāde ¶ ℟. dicendū ꝙcanones ſūmorū pōtificū tous modis diſpēſaicōem recipiūt. Primo qͣntuꝫad eoꝝ mutacōeꝫ. qꝛ ꝓ locorū tꝑm ⁊ negociorū diu̓ſitatē ꝑ p̄pꝫ mutari pn̄tSic em̄ ſcribit̉ xxix. di. Ncc̄e eſt vt iuxͣ diu̓ſitatē locorū ⁊ hoīm ⁊ tꝑui qͥbuˢſcripture ſcripte ſūt diu̓ſas ccuſas et argum̄ta originē hn̄t. Secūdo ꝙͣtuꝫad eorū addicōem vel multiplicecōeꝫ Sic em̄ ſcribit̉ xxv. q. jͣ. c. hijs itaqꝫ℟. ꝙ ſicut xp̄s docebat tamꝙͣ p̄tētem habens et tꝙͣ dn̄s legis ad dēs moa̓libꝰ ea q̄ deerāt ad ꝑfectionē. vmibras v̓o figuraliū in lucē ſpūalis intelligentie cōmutās ſic ſedis apoſtolice pōtifices canonibꝰ a ſe vel cb alijs ſua auctoritate cōditis reuerentiā exhibent nōnunꝙͣ tum̄ alit̓ diffiniēdo veldecernēdo ſeu alit̓ cigendo ſe decretoꝝ domiōs ⁊ ꝯditores ſe oſtendūt Tercio qͣntū ad eoꝝ interp̄tcicōeꝫ ⁊ explicaicōꝫ Sicut em̄ ſcribit̉ ca. et q̄ſt. ſupͣdicta Sacri quidē canouēs ita aliqͥ ꝯſtituūt vt ſue interp̄tacōis aucͣtē ſcēromane ecc̄ie ẜuent. qꝛ illi ſoli canores valēt interp̄tari q̄ ius ꝯdendi eoſkabent ¶ Ad primū ergo eſt d̓d̓. ꝙ lex ẜuādā eſt ꝙͣdiu ꝑ legis ꝯditoremnō fit alia innouatio vel alia interp̄tatio. ꝙͣuis em̄ anteꝙͣ lex ponat̉ vnicuiqꝫ liceret alit̓ ſentire. poſtꝙͣ tam̄ poſito eſt ẜm illā eſt q̄gendū ⁊ nō aliter ſentiendū vt d̓t aiug̓. pͣp ergo ꝑ illa v̓bo nō imponit neceſſitatē ſibi. qꝛſit ipſe canonibꝰ aucͣtem p̄ſtet vt ſeipſū nō ſubicecit eis. ſꝫ īponit ncc̄itatēſuis ſubditis qͥ canones ob eo editos velꝑ eū approbatos tenētur hobereet reuerēter obẜuare. Ad ij. eſt dicendū. ꝙ ecc̄īe eſt ꝯgregata glucīo amoris ſpūs ſci Dicit em̄ criẜ. in libello de laudibꝰ pauli. ꝙ nō bitumine etpire ſꝫ ſpūi jcō tabule ecc̄ie ſūt ꝑuncte Vnde articulus fidei ponit̉ cretere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten