Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qꝛ que cum ſit vniuerſalis et hobitualis addicionem et ſubtractionemfuit ꝑticulariter explicāde vt ſupͣdictū eſt Sꝫ ꝓpter terciū recipit diſpēſacōem lex hūcinci ſit rēgula hūanoꝝ actuū varicicōe ip̄orum cōtīgittalē legē talem regulam qn̄qꝫ mutari variciri. Nullo autē iſtorū mo-dorū lex euangelice diſpeenſacōem recipit. quidē ꝓpter infectionē ipſa ꝑfecerit cōpleuerit legē imꝑfectā Quāuis em̄ fauſtus dixerit xp̄mimpleuiſſe illā legē. ſꝫ ſoluiſſe. Alit̓ vt ait iudei ſuſpicari potuiſſent ip̄maliqͥd cigere ꝯtra legē ſi ip̄ani in nullo ſoluiſſꝫ. tn̄ exp̄ſſe dicerēt ioh. ix. eſt dro ſobbaitū cuſtodit Iſta tn̄ argum̄tatio friuola ē vtd̓t augꝰ ꝯtra fauſtū. qꝛ negat̉ iudeis verū legis ſenſū intelligentibꝰvideri potuiſſe xp̄m eſſe legis et ꝓpharū deſtructorē ip̄i crederēt ẜm eoꝝſuꝑſticioſū intellectū e mia̓culis et alijs ſalubribꝰ oꝑacōibꝰ eſſe obſtinen die ſabbati. qd̓ erat directe ꝯtra intēcōem legis ſecūdo mōꝓpter eiꝰin expliceicōem. math̓. .vij. ciꝑte explicet̉ illud p̄ceptū legis nature Omnia quecūqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes et vos facite illis In vt ibi ſubdit̉ lex pēdet ꝓphete. Preſertī ẜm aūgͥ. ꝓximū diligit faciendo qd̓ ſibivult fieri. ꝯn̄s eſt vt ip̄am p̄cipue dilcōem diligat. Diligendo cutē dilectionē ſequit̉ diligat deū. qꝛ deꝰ dilcīo eſt. et ſic in expliccicōe illiꝰ p̄ceptioīa alia inandata explicant̉. Nec t̓cio ꝓpter eius variacōem vel mutatio. dicait̉ math̓. xxiiij. Celū terra trāſibūt v̓ba autē mea p̄teribūtAd primū ergo eſt d̓d̓. xp̄s ꝓhibuit ſollicitudinē hn̄teꝫ in iſtis tꝑalibꝰ finalem ītencōem vel hn̄tem diuini auxilij deſperacōem vel hn̄tem p̄ſūptuoſam cogitacōem. ex ſuai ſollicitudine ſcigacitrte crederet poſſecūqꝫ bona ꝓcurare inalo vitare. vel ꝓhibuit ſollicitudinē hn̄tem tꝑis īordinatū p̄occupacōem vt ſi qͥs ſollicitudinē apponēdam in futuro die apponat in die pn̄ti. cuilibet diei ſufficiat ſua malicia p̄occupatio. cutēꝓhibuit ſollicitudinē habentē ncc̄arioꝝ ꝓuiſio Ad ij. ē dicēdum.ille v̓ba ꝓhibet̉ iudiciū iuſticie eqͥtatis qd̓ ꝑſona publice exͣcere tenet̉ſꝫ ꝓhibet̉ iudiciū temerariū vt illa neſciunt̉ intellcū ficut int̓pretēt̉in malā ꝑtē vel iudiciū p̓ucite ꝑſone cui incūbit iudiciū ferre aucͣte ad-mīſtraōe reipublice recepͣ Ad terciū ē d̓d̓. oīa illa v̓ba vt d̓t auein li. de ẜmone dn̄i intelligenda ſūt in p̄p arcicōe vt ſic qͥlibet ſit ꝑatus inaīo vt anteꝙͣ coritrtē erga deū ꝓximū cimittat qͦcumqꝫ bono tꝑalicorporali ſit p̄paratus corere. cutē ſemꝑ in oꝑis execucōe. ipſe xp̄scucienti in maxilla p̄buerit ſibi alterā. ſꝫ dixit ſi mole locutus ſū teſtimoniū ꝑhibe de malo. ſi cutē bene cur me cedis Ad quartū eſt dicēdū in lege euāgelica q̄dam precipiunt̉ vt p̄cepta. quedā v̓o ſucident̉ vt cōſilici. In preceptis ergo cadit diſpenſatio niſi quo dictum fuit ſupͣDꝫ cōcilia diſpenſabilia ſūt. eo ſine eis ſalus hominis hoberi poteſt