et qͣntum ad eius ſubtractioneꝫ ꝙͣ diſpēſade p̄t. qꝛ ſuū ē ſupͣ illuꝫ vniu̓ſaī inclinationē aliqͣ ꝑticularia addere ⁊ aliqͣ ibi potētialit̓ cōtēta ſubtrahe̓t expliccire ꝑ qͦꝝ ſubſtractionē vel additionē ꝯtīgat ẜ illā cptitudinaleꝫſhītualē inclīacōꝫ actualit̓ aige̓ vel pati ¶ Ad j. eſt d̓d̓. ꝙ deꝰ cuilibꝫ reinp̄ſſit aliquā regulā qͣ dirigit̉ in eius oꝑcōe. Sicut ergo tric ſunt gn̓arationuꝫ ita triplicit̓ p̄t accipi lex naturē. Quedā eī oꝑant̉ ſolo inſtinctuature ſine cognitione et electione vt inſenſibilia. Quedā vero cū cognicēe ſed ſine electione ⁊ diſcretione vt irratiōabilia ſicut omnes crcnee eo-dem modo faciunt telaꝫ. Quedā vero cū cognitione ⁊ diſcretione vt racio-abilia Prīa vero regula voccitur lex nature ꝯmuniter ⁊ large. Secūdayro incigis ꝓprie. Tercia maxime ꝓprie Quāuis ergo pͣp nō poſſet diſpēſare in lege nature ꝯmuniter ſūpta. diſpenſait tamen in lege nature ẜm ꝙ rͣſcgit̉ ad humanam noturā agentē cū electione ⁊ diſcretione ¶ Ad ſcd̓m ⁊tercium eſt diceudum. ꝙ ſicut dictum eſt lex nature cum ſit aptitudinalis⁊ hobitualis nō reducitur ad actuꝫ niſi per noſtraꝫ operationem Unde ſiut per noſtrā bonam operationē ⁊ principaliter ꝑ diuine gracie motionēalis naturalis lex illuſtratur ⁊ fulguratur vt actualit̓ tēdat in bono iuſca vera ⁊ recta in que naturaliter inclincitur Sic ꝑ noſtraꝫ prauā oꝑacōiē ⁊ dycboli illuſiōeꝫ obumbrat̉ ⁊ obtenebrat̉ vt ſic remanect proſtratrquatenus in ille ad que natua̓liter inclinatur actucliter tendere nō valeat vt dicit augͣ. ix. de trini. c. iij. ꝙ iudiciū legis notua̓lis ſemꝑ ē vei̓tutis atſui iuris īcorruptiſſimis r̄gul̓ firmū ē Et dato ꝙ corpoe̓liū ymaginū ⁊ faāaſmatū tegat̉ nubilo qͦdā nō tam̄ inuoluit̉ atqꝫ confundit̉. Nō igit̉ taliꝰex ꝑ pcc̄ꝫ ē corrupta ſꝫ bn̄ ē obnubilot ⁊ obtēbrata ad cꝰ remocōꝫ ⁊ corrcōꝫdata fuit lex ſc̄pca. ⁊ vltīo ad ꝑfectā eius cua̓cōꝫ data fuit lex euāgeliceDij. ſic ꝓceditur. Videt̉ enim ꝙ pͣp non poſſit diſpenſare in lege mſaycat qꝛ lex illa iuſta ⁊ ſancta fuit iuxͣ illd̓ Roͣ. vij lex ſanta ⁊ mē-datū ſcn̄ ⁊ iuſtū. ſꝫ iuſticia ꝑpetua ē ⁊ immorlis vt ſcribit̉ ſapi. vij. nec ī ecicadit diſpēſacō ¶ pͣ. lex illa a d̓o gͦ dato fuit. iuxͣ illud math̓. xv Irritū ſeciſtis mādatū dei ꝓpt̓ tͣdicōꝫ vrāꝫ. ⁊ loqͥt̉de mādato legͣ date iudeis ſꝫ nullꝰꝯͣt diſpēſae̓ in lege niſi ille q̄ ē ꝯditor legis. nō ꝑtiuet ergo ad p̄pꝫ diſpenſace in lege illa cꝰ ip̄e lator nō fuit. ¶ Flex illa ꝯtinebat p̄cepta moralia ſꝫin illis nō cadit diſpēſatio cū ſint ncc̄ai̓a ōnibꝰ volētibꝰ ꝯſeq̄ ſalutē ete nāuxͣ illd̓ math̓. xix Si vis ad vitā īgredi ẜua mādcito ¶ In cōtrariū ē qͥdex illa on̄oroſa fuit ſꝫ act. xv. petrꝰ cꝰ ſucceſſor ꝙͣ ē dixit. At qͥd tēptatiscuꝰ īpon̓e ſuꝑ cͣuices diſcipl̓oꝝ q̄ nec nos nec prēs nr̄i portoe̓ potuerūt. ¶ ℟d̓. ꝙ ſic̄ ſcribit̉ ad hebre. vij trāſlato ſac̓dotio ncc̄e ē vt legis trāſlacō fi tVlanū ē q̄t ꝙ ſac̓dotiū xp̄i ſucceſſit ſac̄dotio leuitico. ſicut gͦ ꝑ xp̄i ſac̄dotiūē fcā tnͣſlacō ſac̓docij leītici. ito ꝑ legē euāgelicā fcā ē tnͣſlacō leḡ moſayce