precipiente vt dicit augꝰ Sꝫ bellanti ꝓ republice ſalꝰ ꝓmittitur venientibꝰ em̄ militibꝰ ad ioh̓ luce xiij. dictū ē. neminē ꝯcucicitis nemini calūpniāfeciatis et ꝯtēti eſtote ſtipēdijs vr̄īs et ſalui eritis ¶ Ad ſcd̓m eſt dicendūco īminēte neceſſitate īterponēdo eſt āctio ſpūalis ꝓ ſalute corpotali. tēꝑtare em̄ eſſꝫ deū cū aideſt auxliū humanū; diuinū q̄rere. ſꝫ cū deficit humonū hoc ſolū nobis eſt refugij vt oculos nr̄os dirigamꝰ ad deū vt ſcribit̉. j.ꝑalip. c. xx. ¶ Similit̓ ad terciū eſt d̓d̓.Queſtio. li. ¶ De diſpenſationē quarti p̄ceptiCinde cōſiderandum eſt de diſpenſaicōne quarti p̄cepti Circaquod q̄rūtur quinqꝫ. Primo vtrū ꝙͣ poſſit diſpenſare ꝙ a ſub-uentione parentū obſolucitur homo ꝓpter introitū religiōis Secūdo vtrū pͣp poſſit diſpenſcie̓ ꝙ homo introitum religionis dimittat ꝓpterſubuentionē parentū. Tercio vtrū p̄p poſſit diſpenſare ꝙ homo peregri-nationē vel oblationē voto ꝓmiſſā dimittat ꝓpter ſubuentionē parētumQuarto vtrū p̄p poſſit diſpenſare ꝙ homo p̄ter honorē nullā aliā ſubuentionem tenecitur parentibꝰ impēdere. Quinto vtrū papa poſſit diſpenſare vt homo vigore precepti nullum alium tenecitur honorare preter cornales porentesI. j. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ pͣp poſſit diſpenſare ꝙ homo a ſubuentione parentū cibſoluat̉ ꝓpter introitū religionis. qꝛ ad impoſſibile nemo tenēt̉. ſꝫ exiſtens in religione cū ſit pauꝑ nō p̄t porētes ſuſtenture. ergo nō tenet̉. I mortuus nō tenet̉ ad oꝑa viuoꝝ. ſꝫ ꝑ introitū religioniꝰhō moritur mūdo. ergo nō tenet̉ ad ſuſtentationē viuoꝝ. Iͣ ꝑ ingreſſuꝫreligionis hō cibſoluit̉ ⁊ redditione debiti. quo tenebat̉ vxori. ergo eodemmodo filius abſoluit̉ ⁊ ſubuentione. qua tenebat̉ patri vel mri ¶ In conrariū eſt qꝛ ſolus ille qui dedit p̄ceptum p̄t diſpenſare. ſꝫ deus ſolus deditp̄ceptum de ſubuentione parentū. ergo nec pͣp nec aliquis alius p̄t diſpēſare in hoc ¶ Q. Dicēdum. ꝙ filios teneri ad ſubuentionē parentū p̄t intelligi duplicit̓. Primo vniuerſalit̓ ẜm omne tēpus et ẜm omnē ſtutū. Alio modo ꝑticulcirit̉ ẜm aliqd̓ tēpus ⁊ ẜm aliquem ſtatum. Alcunt ergo aliqui ꝙ de lege nature ſubuentio parētum intelligitur ẜm omne tempuset ẜm omnē ſtatū. qꝛ ſiue homo ſit iuuenis ſiue ſenex quantū ad variotionē tēporis. ſiue ſeculciris ſiue religioſus quantū ad varicitionē ſtatuˢſemꝑ homo tenetur parentibꝰ ſubuenire eo ꝙ cū ſit p̄ceptum legis natue̓inanēte notura. ſemꝑ incinet obligatio p̄cepti. Alij vero dicunt ſubuencōnem parentū eſſe de iure legis nature ꝑticulcirit̉ ẜm determinatum tēpuet ẜm det̓minatum ſtatū. inquuēte ergo tali ſtatu ꝙ homo ciuilit̓ et ſeculorit̉ viuat in mūdo tētur ad ſuſtentationem parentum. Sed quādo nō viuit cum eis ſecularit̓ amplius nō tenetur. Nolunt em̄ ꝙ viuers in mundoT g
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten