diſpēſatur qn̄ illud quod iuratur nō implet̉ ſꝫ in hoc nomen dei inugnū elſumitur in quo p̄p diſpenſare nō poteſt. ¶ In ꝯtͣriū eſt illd̓ qd̓ ſcribt̉ exͣ deelec. c. venerablem. vbi hobet̉ ꝙ vtrūqꝫ iuramentū licitū ſit aūt illicitū. etvtrū ſernādū qūit nō ẜnandū mēmo ſcine mentis ignorat ad iudiciū no-trū ꝑtinere. ¶ ℟. Dicendū p̄pm in iuramento poſſe diſpenſare dupliciterp̄t intelligi. Primo formalit̓ vt ꝙ nomen dei iucinū aſſumait̉. Scd̓o incterialiter vt qd̓ iurat̉ in iurcimēto nō includat̉ Aſſumit̉ autē ad pn̄s nomēdei inuonū ſex modis. Primo cū ad laudē dei nō ꝓnūcicitur. Vnde ypocrite et ſimulcitores inugnū nomē dei aſſumūt. Secūdo cū aduerſarius no-minis xp̄i inuoccit̉. ideo demonū inuocrtores aſſumūt nomen dei inuguū.Tercio cū nomen dei bloſpheniat̉. Slaſphemictores ergo nomen dei inugnū aſſumūt. Quarto cū quis falſū teſtificcitur. Vnde falſitatis aſſertoresinuginiū aſſumūt nomen dei Quīto cū inutile et nō neceſſariū iurat̉. ideoſine cauſa iurantes nomen dei inugnū ciſſumūt. Sexto cū iuſticia vel iudiciū in iuramēto nō ſeruatur. Gībꝰ iſtis ſex modis iuram̄tū eſt indiſpenſcibileqꝫ diſpenſari nō poteſt vt aliquo iſtoꝝ modoꝝ nomē dei inuanū aſſumcit̉. Sed ſcd̓o modo inciterioliter vt illd̓ qd̓ iurat̉ ſub iuramento nō includat̉ pͣp poteſt diſpēſare. Poteſt em̄ homo tale qͥd iurare qd̓ repugnatiuſticie eqͥtati vt ſi qͦs iurat male oge̓ pute hoīeꝫ velle occide̓ vel adulterai̓vel qd̓ eſt boni impeditiuū. et contra coritutem vt religionē non intrare.Quandoqꝫ d̓o repugnat iudicio diſcretionis et deliberat maturitati Et ſicoīa iuramenta q̄ dubici ſūt. qn ſint licito vel illicito et qn̄ expedientio velnō expedientici q̄ incaute vocant̉ ſint diſpenſabiliai Quādoqꝫ vero reputnat teſtificande veritati ad cuius aſſertionē iuraimentū inducit̉ ⁊ ſic fal-ſū iuramētū ē diſpēſcibile Qn̄qꝫ eciā repugͣt ſuꝑioris ptāti Et ſic cū puellaſit ſub ptōte prīs ⁊ vxor ſub ptōte viri iuramentū factū ſn̄ eoꝝ ꝯſenſu. diſpēſcibile ē. Sꝫ qn̄qꝫ r̓pugncit reipublice vtilitati. Et ſic cū p̄p totiꝰ reipublice vtilitatē et ꝯūitritē hꝫ vide̓ ꝯſiderare ⁊ diſpēſare. Iō oīci iuram̄ta ꝯtraria reipulice vtilitati per eum diſpenſabilia ſunt ¶ Et ꝑ hoc pcitet ſolucōad racōes in oppoſitū factas.Uſecundū ſic ꝓcedit̉. videtur em̄ ꝙ pret̓ p̄pꝫ aliqͥs poſſit in iuramētodiſpēſaire. Quia iurcimētū aliqd̓ ponit̉ eſſe aſſertoriū et aliqd̓ ꝓmiſjoriū. ſꝫ quilibꝫ cui ſit ꝓmiſſio p̄t in iurqm̄to ꝓmiſſorio diſpenſare. gͦ pariracōne in qͦlibꝫ iuram̄to ¶ G Ep̄s p̄t in oī voto diſpenſare exceptis qͥbuſdā qͦꝝ diſpenſacōnē p̄ꝑ ſibi ẜucit. ergo eodē mō p̄t diſpēſare in oī iurgnnitō¶ Aiuramētū cōtinet̉ ſub p̄ceptio pͥme tebule in qͥbꝰ nō p̄t diſpēſare necdeus nec homo ẜm bernardū. Si ergo ꝙͣ p̄t diſpenſare in iuramento pari forma poteſt qͥlibet alius. ¶ In contrarium eſt quic ſi ep̄s poteſt diſ-penſaire in iuramento multo ineigis poteſt diſpenſare in homicidio. Sed
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten