I primū ergo ſic ꝓceditur videtur em̄ ꝙ nō omnes reges p̄pe ſub-ijciantur quantū ad eius inandati obẜuationēqꝛ p̄pe nō eſt obediēdū nnſi precipiat ẜm diuinā legem. ſit em̄ ſcribitur ioſue primo filios iſrahel dixiſſe ſibi ſicut obediuimus in cunctis moyſi ita obediemus tibi Qui ꝯtradixerit ori tuo morte morietur ita tn̄ ꝙ dn̄s deus tuus tecū ſit ſicut fuitcū moyſe. ſed qn̄qꝫ deus nō eſt cū pp nec precepta que facit ſūt ẜm diuinōlegem ergo nō ſemꝑ pͥpe ē obediēdū. pͣ nullius qͦs p̄ceptū tenet̉ ẜuare nͥſui ſuꝑioris. ſꝫ quilibet rex in ſuo regno n̄ recognoſcit ſuperiorē ergo nullius preceptum ẜucire tenetur. ¶ ꝓ illius preptū rex quilibet tenet̉ ẜucire in ſuo regno a qͦ ptētem rͣgni hꝫ. ſꝫ quilibet rex ptētem hꝫ ⁊ deo nō a pͣpcū non ſit ptōs niſi e deo vt ſcribitur aoͣ. iiij In contrarium eſt qꝛ ſuperillo verbo luce x. Qui vos ſpernit me ſpernit et q̄ me ſpernit ſpecnit eū q̄miſit me dicit gloſa. Diſccit quiſqꝫ in audiendo vel ſpernēdo ecc̄ie paſtoreˢnō viles quaſqꝫ ꝑſonas ſꝫ dn̄m ſalucitorē imo ipſū patrē ſpernere vel audire quic in diſcipulo incigiſter auditur et in filio pater honoraitur. ¶ RDbēdū ꝙ ꝯuenientia ē inter ſaicerdotiū et leuiticū ſacerdotiū xp̄i qͣntū adhoc qꝛ ſicut ſūmo ſacerdoti leuitici generis omnes iudei obedire tenebant̉cuiuſcūqꝫ ſtatus et condicōnis exiſterent ſic oēs xp̄iani maiores ⁊ mino-res locū ſacerdotis xp̄i gerētis parere tenētur. De obedientio vero et pe-na nō obediētiū ſūmo ſaicerdoti leuitici generis ſcribit̉ deutro. xvij. vbi ſicdicitur. ſi difficile et cimbiguū cipud te iudiciū ꝓſpexeris inter ſanguinē ⁊ſanguinē cauſam et cauſam veniesqꝫ ad ſacerdotē leuitici generis ſequerisqꝫ ſm̄um eoꝝ et nō declincibis ad dexteram vel ad ſiniſtrā qui cuute ſuꝑbierit nolens obedire ſacerdotis imꝑio qui eo tempore miniſtrat dn̄o morietur homo ille. Suꝑ qͦ verbo dicit glo. ꝙͣ xp̄us qui eſt ſacerdos in eternūvicarios ſibi ſuſtituit apl̓os quibꝰ ait Qui vos audit me audit et qui vo-ſpernit me ſpernit. et ſubdit. iure ergo dāpnationis ſuſtinet ſententiā q̄cōtempnit ſūmi pōtificis obedientiā tamꝙͣ ſi cōtempneret dininitatis pobētiā. vnde ⁊ ſaul rex qͥ inobediēs fuit ſamueli vice dn̄i ſibi precipiēti vt ꝑcuteret cimalech et nō dimitteret ꝑuulū etqꝫ lactantē bouē et ouē et camelū ⁊ czinū eiectus eſt de regno ⁊ alius in loco eius inſtitutus ē. ſicut ſcribirur primo R. xv ¶ Ad primū ergo ē dicendū ꝙ p̄cepto p̄pe nō eſſe ẜm diuinā legē et deū nō eſſe cū eo; p̄t intelligi duplicit̓ vel quantū ad veritatē l̓qͣntū ad vite ſanctitatē. Sufficit aūt p̄cepto p̄pe nō eſſe ꝯtraria diuine lagi qͣntū ad veritatē ad hoc ꝙ nullus ab eius obedientia excludat̉. vndeluce ix. cū diſcipuli dixiſſent xp̄o vidimꝰ quēdā in noīe tuo eijcientē demonia ⁊ ꝓhibuimꝰ eū qꝛ nō ſequit̉ nos. Rn̄dit xp̄us nolite ꝓhibe̓ qꝛ qui nō ēaduerſū vos ꝓ vobis eſt. ¶ Ad ſecundū eſt dicēdū ꝙ rex nō recognoſcitſuꝑiorem in ſuo regno quo ad dominiū temporale ſeu non hebet in reguo