romone eccleſie ſubicicenti vt ſicut becitus petrus in terris vicarius filij dividet̉ eſſe ꝯſtitutus. ita et pōtifices ipſius pͥncipis apl̓oꝝ ptōtem āpliꝰ qͣterrene imꝑialis nrē ſerenitatis hrē videt̉ cōceſſam a nobis noſtroqꝫ imꝑio ⁊ obtineāt et vſqꝫ ad finē mundi illibatā et incōcuſſam ꝑmane̓ decreuimus ¶ Ad pͥmū ergo eſt dicēdum. ꝙ p̄iudiciū ſit ſucceſſori qn̄ ſubtrabitur ei qd̓ fibi debet̉. nō autē qn̄ reddit̉ alteri qd̓ ſibi eſt ſubtractū Conſtantinus autē reddidit ecc̄ie ⁊ vicuirio xp̄i ille q̄ ob ipſo receꝑait. cū dictū ſit ſupra oīci eſſe dei et ꝑ ꝯn̄s p̄pe vicuirij eius qͣntū ad honoris veneraicōeꝫ et dominij recognicōem ¶ Ad ſecundū eſt dicēdum. ꝙ ꝙͣtum ad illa q̄ ſūt iui̓ꝰpoſitiui por in parē nō hꝫ imꝑiū. ſꝫ qͣntū ad ille q̄ ſūt iuris naturalis ⁊ diuini omnes obligāt pn̄tes et ſeq̄ntes qͦ iure ꝯſtātinus tulē obligacōem fecit. vn̄ ſcribit̉ c. ſupͣdcō. Ꝙ ꝯſtātinus talē obligacōnē fecit dicēs. Corā d̓oviuo qui nos regnore p̄cepit et corā tͣribili eius iudicio obteſtomur oēsnoſtros ſucceſſores imꝑatores et cūctos optīcites cimpliciſſimūqꝫ ſenctūet vniu̓ſum ppl̓m in toto orbe t̓rarū nūc et in poſterū nulli eoꝝ qͦcumqꝫ mōhec ꝯceſſa infrīgere vel aliqͦ mō ꝯuelli Si quis autē qd̓ nō credimꝰ in hoctemerator e̓ ꝯtēptor extiterit et̓nis ꝯdēpnaicōibꝰ ſubicicecit innodotusEt ꝑ hoc pꝫ ſolucio ad terciū. qꝛ lege naturali ⁊ diuinci pͥnceps nō eſt ſo-lutus. ſꝫ plus ꝙͣ alij exiſtit ligatus¶ Queſtio. xliiij ¶ De legum īperaliū inſtitutione.Nſuper cōſiderandū eſt de legū imꝑialium inſtitutione ¶ Circci qd̓ q̄runtur viij. Prīo vtrū imꝑator cibſqꝫ ppe anctoritate poſſit leges ꝯdere Scd̓ovtrū leges imꝑiciles ex p̄cepto p̄pe oēs tēcimur obẜuare. Tercio vtrū leges īperioles ex p̄ceptop̄pe hēcint oēs hoīes in foro ꝯſcīe ligare Qcͣto vtꝝp̄p leges īperiales ſuai auctoritate poſſit corrigere. Quinto vtrū p̄p legesīperiales ſua cuctoritate poſſit muture. Sexto vtrū pp ſuai auctoritatepoſſit reū impunitū dimittere quē leges imꝑiales ꝯdempnāt Septīo vtꝝpp cibſqꝫ pcc̄o legibꝰ imꝑialibꝰ poſſit vti. Octauo vtꝝ pͥp legibꝰ imꝑialibꝰſit ſolutusV. j. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ abſqꝫ p̄pe auctoritate īꝑcitor poſſit legeˢꝯdere. qꝛ q̄libet ꝑſona publica ex ſuo officio p̄t leges ꝯdere ad regendū multitudinē ſibi ꝯmiſſā. ſꝫ īpercitor ē ꝑſona publice. gͦ p̄t leges ꝯde̓I qd̓ fit dei auctoritate nō reqͥrit̉ ꝙ ficit auctoritate ppe. ſꝫ d̓t iuriſcōſultuſꝙ leges ſūt diuinitus ꝑ orci pͥncipū ꝓmulgate. gͦ nō reqͥrit̉ p̄pe auctoi̓taˢI d̓t ph̓s. ij. ethicoꝝ. ꝙ intētio legiſlatoris ſemꝑ ē vt hōies ad v̓tute inducait. Nullū em̄ cigēs ad malū aſpiciēs eigit ẜm dyoni. ſꝫ qͦlibet hō p̄t celiū induce̓ ad v̓tutē. ergo qͥlibet hō p̄t cibſqꝫ ſuꝑioris aucͣte leges cōdereIſi cōtrariū eſt. qꝛ ille qui tētur alterū ſequi ⁊ alteri ſubicit̉ nō p̄t abſqꝫ illius auctoritate ſtatuta cōdere. ſꝫ imperator ſubicit̉ p̄p e ſicut miniſter eiꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten