erit ſcꝫ tꝑe antixp̄i multi em̄ ſūt nunc ẜm augͣ. ſub dominio eccleſie ⁊ ſubromano imperio corpore nō tn̄ aīo et voluntate ¶ Ad. ij ſimilit̓ eſt dicēdūromanū imperiū an̄ erit diuiſū in multa re gͣ. ſꝫtūc diuiſio illa manifeſtabit̉ qͣntū ad īpugͣtionē ecc̄ie. eo ꝙ antixp̄s multos ſeducet ⁊ per illos ſeductos robuſtos iſrl̓ int̓ficiet et perſeq̄tur manifeſte ecc̄iam dei ¶ Ad iij ēdicēdū ꝙ illa iocūditus et pcicis vnitas ſuper int̓fectionē ꝓph̓arū erit ī iudeis qui qꝛ xp̄m venientē in nōie prīe ſui nō receperūt immittet eis dominus ſpm̄ erroris vt recipiunt antixp̄m venientē in noīe ſuo vt ſcribit̉ io. vQueſtio. xliij. ¶ De īperij ſucceſſione vel ꝯceſſioneIterius videndū eſt de imperij ſucceſſione vel ꝯceſſione ¶ Circcqd̓ querūtur tria. Primo. Vtrū ꝯſtantinus potuerit pape partēimperij ꝯcedere ⁊ partē ſibi reẜuare. Secūdo. Otrū ꝯſtantinuspotuerit ppe īmediatā admīſtracōeꝫ īperij ꝯcedere. Tercio. Utrū ꝯceſſiōefcām pͣpe per ꝯſtantinū ſeq̄ntes īperatores poſſint reuoccre.D pͥmū ergo. ſic ꝓcedit̉ Uidet̉ em̄. ꝙ ꝯſtantinus potuerit pope par-tem imperij concedere et partem ſibi reſeruore. quia bona ꝯmuniciet bona reipū. nō poſſūt alienciri vendi rel ꝯmuturi Sꝫ bona imperij ſuntbona ꝯmunici et reipū. ergo talē ꝯceſſionem ꝯſtantinus nō potuit facere¶ I que ſunt perſone ꝯceſſa nō poſſunt trāſferri ad poſteros. ſꝫ bona imperij fuerūt conſtantino perſonaliter cōceſſa. cum illo tēpore īperator eli-geret̉ per perſonalem elcīonē. nō cutē ꝑ hereditoriā ſucceſſionē. nō ergoiure ſui regīs potuit poſteros ad iſtā conceſſionē obligae̓ ¶ P ſicut eſt inregimine ſpūali ſic videt̉ eſſe in regimine tēporali. ſꝫ clerici nō poſſūt bonaeccleſie ꝯmutare vendere vel donare nec aliencire. vt ſcribit̉. xij. q. ij. c. dy-acōni. ergo nec imꝑator potuit bona imꝑij p̄pe cōcedere vel donare In ꝯtrarium eſt. qꝛ nō eſt peioris cōdicōnis īperator ꝙͣ alij hoīes. ſꝫ cuilibet homini dicit̉ ꝓuer. iij. honora dominū de tua ſubſtantia. et de pͥmicijs omnium frugū tuarū et implebūtur horrea tuai ſcituritote ¶H. Dicendum. ꝙillo iure conſtantinus potuit concedere partē bonorū tēporalium imperijeccleſie et ꝑtem ſibi veſerucire quo iure homo in lege nature ⁊ in lege ſcripta ꝑtem bonoꝝ tēporaliū dobat deo ⁊ ꝑtē ſibi reſeruabat. Tenebcit̉ q̄t hōiure nature oliꝙͣ ꝑtem bonoꝝ tēporaliū deo dare ad miniſtroꝝ eius ſuſ-tentutionē. vnde dicit̉ numeri. xviij. aciron ſūmo ſacerdoti ⁊ filijs eius interra filioꝝ iſrl̓nichil poſſidebitis nec hobebitis ꝑtem int̓ eos. quid ego ꝑset hereditus tua ſum in medio filioꝝ iſrahel. et dico iure noture. quic ra-cio naturalis dictait vt qui alturi ſeruit de alturi debet viuere. et qui paſ-cit gregē de lacte eius debet comedere. ſicut cpoſtolus d̓t. jͣ. ad Chor. ix. Aliquam vero ꝑtem tenebatur dore ad ſacrificioꝝ oblationē. et aliquā ꝑdemoare tenebat̉ ad pauperū erogationē ⁊ hoſpitum receptionem. vt ponit̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten