ꝙ imperator tenetur parere mandatis p̄pe racionebilibꝰ et poſſibilibꝰ ⁊ illis duntoxat ad que ſe ꝑ iuramentū obligauit. liuor qutē in mandotis ꝙſi redundat in malū precipiētis nō tamē obſoluit ſubditū ab impletioneprecepti. ¶ Ad terciū eſt dicendū ꝙ licet ꝑ qd̓libet peccatū mortale homoefficicitur cōtumox contra deū ⁊ ſic priucitur celeſti imꝑio in foro interioriſpp̄ſcientie. in foro tn̄ exterioris iudicij nō eſt homo priuādus imꝑio pel dominio temporali ꝓpter cōtumciciam cuiuſlibet peccati mortolis niſi quādoin tali contumcicia pertinciciter eſt obſtincitus contra ſuperioris mondotum.D tercium ſic proceditur videtur em̄ ꝙ p̄p imꝑatorem excōmunicarenō poſſit qꝛ cōmunitas nō p̄t excōmunicari vt hobetur extra de ſenex. ſed imꝑcitor eſt ꝑſona ꝯmunis ⁊ publicet ergo excōmunicari nō poteſtG icith̓. xiij. dicit augͥ. ꝙ princeps nō p̄t excōmunicuri ſed imꝑator ēmaior princeps qui ſit ī ecc̄iai. ergo excōmunicari nō poteſt ¶ P excōmū-nicaicō eſt quedā maledictio. ſed ſcribit̉ ad Rō. xij. Senedicite ꝑſeq̄ntibꝰ voſbenedicite et nolite moledicere. pͣꝑ ergo imperatorem ꝙͣtūciinqꝫ ꝑſecutorēnō debet excōmuniceire. ¶ In cōtrariū eſt qꝛ excōmunicatio eſt quedā correctio et quedā pena. ſed pͣp imꝑatoris cenſetureſſe p̄citer et inagiſter vtſcribitur xcvj. di. c. quis dubitet. p̄t ergo imꝑcitorem tanꝙͣ filiū ⁊ diſcipulū tali pena corrigere ¶ ℟ Dicendū ꝙ imꝑcitor ſubeſt p̄pe duplici ſubiectionē. primo ſubiectōne filiali in ſpūalium deriucicōne. deriuātur enim donoiſpūalia aib eo tanꝙͣ a fonte in imꝑcitorem ⁊ in omnes filios ecc̄ie. vnde ſuper illo v̓bo pſal. Sicut vngētū ī ccipite qd̓ deſcēdit ī berbā barbā qgronDicit auḡ. ꝙ vnctio ſpiritus ſancti pͥmo deſcendit in borbā aciron puta īcipl̓os et in xp̄i ſcicerdotes qui tanꝙͣ borbati et fortes pͥmos impetus ſeculi ſuſtinuerūt ſed vinci nō potuerūt et ob illis deſcendit in orā veſtimētieius eo qd̓ ob eis d̓iuaita ē in omnes filios ecc̄ie Scd̓o ſubeſt imꝑctor pope ſubiectione mīſterioli ī temporaliū adminiſtracōne. Eſt em̄ ip̄e īꝑcitormīſter eius mediāte qͦ admīſtrat temꝑalici ꝑ ꝯſtantinū ecc̄ie ꝯceſſa ad vīdictā malefactorū lcuūdē vero bonoꝝ ⁊ ẜm iſtā duplicē ſubiectionē duplicigladio ꝙͣ p̄t ip̄m īꝑctorē corrige̓ et ꝑcute̓. Primo glodio ſpūali ip̄m excōmunicēdo et e ꝯmuniōe fideliū ip̄m ſeꝑādo qc bonoꝝ ſpūaliū q̄ fiūt ī ecc̄iciip̄m pͥuādo cā legittima ſubſiſtēte Scd̓o gladio corꝑali qꝛ ſi admīſtracōnē temꝑaliū quū ab ecc̄ia recepit nollet dimitte̓ ſꝫ tyrānice ⁊ ꝑſurpatiuetene̓ bellū corꝑale ꝯtra ip̄m poſſet ꝯuocore ⁊ manū crmatō expelle̓ ¶ Ad.4º ē d̓d̓ ꝙ excōmunicatio īportut quēdā cctū. actꝰ autē ſūt ſuppoſitorūet ideo in ꝯmunitute nō p̄t fieri excōmunicacio ſꝫ ad perſonas ſingulciresquibꝰ cōuenit qgerr et pati ¶ Ad ſecundū eſt dicendū ꝙ auḡ. non dicitprincipem non poſſe exconmunicari ſimpliciter ſed ſolum quando timetur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten