Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

D. iiij. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ pape imꝑcitor elcūs debeat ſitem iurare. qꝛ p̄p debet cōgere aliquē ad illud qd̓ eſt ꝑnicioſum vel perituloſū Sꝫ ſuꝑ illo v̓bo math̓. v. Ante omnici nolite iurare. Dicit qugꝰ. ꝙoomnis iuratio falſe eſt ꝑnicioſai. v̓a d̓o eſt ꝑiculoſa. nulla v̓o eſt ſecue̓A ſcribit̉ ad hebre. vj. omnes cōtrou̓ſie finis ad ꝯfirmacōem ē iurgm̄tum. ſꝫ inter papā et imꝑcitorem debet eſſe aliqua cōtrauerſia. vnꝰſit miniſter alterius. ergo debet ſibi iuramentum p̄ſtare Gͣeqͥdemepl̓a. et c. d̓t cpl̓s hoīes maiores ſuos iurāt Sꝫ imꝑator in tꝑalibꝰ recognoſcit ineiorē ſe. ergo debet alicui de tꝑalitare iuram̄tum pͥſtare In ꝯtrarium eſt quod ſcribit̉ lxiij. di. c. tibi dn̄o Q. Dicendumimpec̓tor aſſumit̉ in defenſorē et ꝓtectorē ecc̄ie. potiſſime in ꝑtibꝰ ytalie etin occidētalibꝰ regionibus in quibꝰ ecc̄ia ſolū tꝑalium hobet vniuerſalem iuriſdictionem ſicut in toto orbe noſcit̉ hobere. verūeciā hobet medionte miniſtro quē elegit īmedicitum adminiſtracōem. talis ergo miniſter ītribus tenēt̉ eccleſie fidelitatē ſerucre. Primo in ipſiꝰ ecc̄ie exaltocōne vtper rebelles et infideles ecc̄ia depͥmat̉. ſꝫ pocius illis expugͣtis iuxͣ poſſeſuū ſupͣ cōdelobꝝ poncit̉ Secūdo in ecc̄ie poſtoris et rectoris defenſiōe vtnecvita nec honor ſibi debitus per auferat̉. ſꝫ megis volentibꝰ auferreper ipſū viribꝰ reſiſtat̉ Tercio in tꝑaliū per cōſtātinū ꝯceſſoꝝ eccīe ꝯſerucitione vt in talibus p̄tendat aliquā īmedictā iurijdcōꝫ ſꝫ ſolū īmedicitāadminiſtracōꝫ. et iſta tric ponunt̉ in iuram̄to fidelitatis qd̓ ipſe imꝑcitorſūmo pōtifici p̄ſtare tenet̉. ſicut exp̄ſſe pꝫ c. ſupͣdcō. Tibi dn̄o Ad primūergo eſt dicēdum. ꝙͣuis iuratio ſit periculoſa. ex tn̄ ncc̄arici debi-ta cautela eſt facienda Ad ſecundū eſt dicēdū. ꝓpter ꝯtrou̓ſiam t̓minādam vel incurrēdam ti pumerum eſt fiendū. ꝙͣuis ergo imꝑcitoriuram̄tum p̄ſtat; int̓ et ſummū pōtificē ꝯtrou̓ſia habeat̉ p̄ſtandū ēiuraimentū ad ꝯfirmacōnē ne ꝯtrou̓ſia incurrat̉ Ab terciū eſt dicendū imperator nullū ſuperiorē ſe recognoſcit dn̄m tēporalē qui fungat auctoritute puri hōis. ſꝫ bene dꝫ recognoſce̓ ſuperiorē ſe vicariū illius qui eſt̓verus deus et verus Queſtio xxxix. De imperatoris adminiſtrationeIterius videndū eſt de impea̓toris adminiſtratione Circa qd̓querūtur tria. Primo Vtrū impec̓tor ſtatī elcūs abſqꝫ eo qd̓ rit pꝫ ꝯfirmatus poſſit admīſtrari. Scd̓o vtꝝ imꝑtor ppꝫ eſcu- ꝯfirmatꝰ cibſqꝫ aliqͣ alia ſolēpnitate poſſit admīſtrae̓ Tercio vtꝝ imꝑcitor ſtatī elcūs cbſqꝫ pp̄e auctoi̓tate poſſit admīſtrae̓ ſaltē in rͣgno almaīeI primū ſic ꝓceditur. Videtur em̄ imperator ſtatim electus poſſit adminiſtrare. quia tempoa̓lium adminiſtrationem imperatōeconfert pape et eccleſie. vnde et ſibi tributum de talibus papa manoat