regnoꝝ tranſlacio ¶ Rn̄ſio Dicendum ꝙ vel loquitur de tranſlacōe peni iudioꝝ vel de traſlacione regni gentilium et paganorum. vtroqꝫ gutēmodo autoritate pape vl̓ eiꝰ qui gerebat vicē pope ẜm cōdiciones ſtotusilliꝰ temporis facta eſt tranſlacio regnorū Nam primꝰ rex ni populo fuitſaul qui ſicut ꝑ ſamuelem qui ꝓ illo tēpore ꝑſonam ſūmi ſacerdotis gēbotfuit a deo electꝰ et vnctus itri ꝑ eūdem ſamuelē e deo fuit reprobatusc eiꝰregnū ad daiuid ſiliū yſci vnde dictū eſt ſamueli i. Re. xvi. Vſqꝫ quo tu luges ſaul cū ego ꝓicerim eum ne regnet ſuꝑ iſrchel imple cornū tuū oleo qveni et mittō te ad yſci bethleemitum cuiꝰ filiū ꝓuidi michi in regē. Sivero loquamur de tranſſcicōne regni gentiliū et paganoꝝ Olanū eſt qutem ꝙ factā eſt trāſlacio eius mediāte dei auctoritute et ꝓphetica veritatedanielis qui ꝓ illo tēpore perſonā pape rep̄ſentabat Scribitur enim da-nielis ij. ꝙ nobuchodoniſor vidit ſtatuā vnam cuiꝰ caput erat de auro optio pectꝰ vero et brachia de argēto. venter vero et femora ex ere. tybie veroet pedes de ferro quam viſionem interp̄tatis doniel ſic dixit ꝙ caput ſtetue ex auro ſignificobat regnū aſſiriorū. pectus vero de argento ſignificabat regnum grecorū ꝓpter ſonoroſam ſcipiencium. femora vero ex ere regnū medorū. pedes veto ⁊ tybie de ferro regnū romanorū qꝛ ſicut ferrū conminuit et domat omīai metalla. ſic romani cōminuerūt et domauerūt oīaregna terre. ab aſſirijs ergo regnū trāſlatū eſt ad grecos agrecis ad medos. vel ad medos tranſlatū eſt pͥmo et poſtmodūti medis ad grecos. ⁊ cgrecis ad romanos et tūc romenis imꝑatorbꝰ in uniuerſo orbe abſciſuseſt demonte lopīs ſine incinibꝰ quiatūt natꝰ eſt xp̄s de vtero virginali ſiue virili ſemine qui ꝑcuſſit ſtatuaim et redcicta fuit quaſi in fauillam. extūc enim rͣges terre qui ydole adorabant ꝓpt̓ xp̄m ydole deſtruxerūt et ronici ſpāliter que erat inaigiſtra erroris fuit facta diſcipline veritatisAd primū ergo eſt dicendum ꝙ deus per ſeipſum poſſet imperare et regere vniuerſū orbem qui potens eſt ut ſine rate quis ad eat incire Sed ꝙ nōſint ſuꝑuacua opera ſcipientie ſue exiguo ligno credūt homines cinimasſuais vt dicit̉ ſapien̄. xiij. Potuit ergo ſine ſcicerdotibꝰ et ꝓphetis qui ꝓ cō-dicione illius ſtatus vicē pope gerebāt ordinare et ꝓnūciore trāſlatiōeꝫomniū regnoꝝ ſupͣdictoꝝ hoc tn̄ nō fecit niſi mediātibꝰ eis ¶ Ad ij. ē dd̓ꝙ ſicut foͣrliter quis efficit̉ dignus pͥncipcitu et īperio virtutibꝰ et gracijs.ita peccatis ⁊ vicijs formaliter quis meretur īperio et regno pͥuari. enectiue tn̄ et auctoritutiue ſit hoc a deo. miniſtei̓aliter v̓o e ſūmo pōtifice q̄ ēvicarius eius ¶ Ad iij. d̓r ꝙ ſaul merito p̓ucitus ē regno et trāſlatū ē eiꝰregnū ad deiuid ꝓpter eius ſuꝑbiā ꝓpter eius inobediēciā et ꝓpter eius ydolatriā. qꝛ cōſuluit phitoniſſā nec ſperauit in dn̄o. vt d̓r. j. ꝑalipo. x. nō ētn̄ regnnū eius trāſlatū n̓ cūctoritate ſamuelis vt ſupͣdictū eſtD ij. ſic ꝓcedit̉