¶ Ab ſcd̓m eſt dicendū ꝙ criuſaliter noīaliter nomīa dignitatis ecc̄iaſtice verū eſt ꝙ deriuata ſunt ⁊ gentilibꝰ inaigis qͣm a iudeis ⁊ potius imitomur gentiles in talibꝰ dignitatibꝰ ꝙͣ īmitemur iudeos nō obſtāte ꝙͣ in ſacerdotio iudeorū ſit figuratū ſacerdotiū xp̄i quantū ad dignitatē et cau-ſalit̓ effectualiter dignitas imꝑialis ⁊ regalis incigis ſit deriuata ⁊ dignitate ſacerdotali ꝙͣ ecōuerſo. quia lex illa iudaice vbi dignitas ſacerdotolis deſcribitur ꝑticuloris erat reſpectu ritus gentiliū qui diſperſi erāt vniuerſaliter ꝑ vniu̓ſū orbem. Vnde ecc̄ia nrā que catholica eſt et vniuerſalis incigis in dignitate imitat̉ ritū gentiliū imꝑatorū ꝙͣ ſacerdotiū iudeorū. ¶ Ad terciū ē dicendū ꝙ xp̄us vnus et idē fuit rex ⁊ ſacerdos digniortn̄ fuit vt liceat ſic loq̄ inquantū ſacerdos qͣm in eo ꝙ rex quia digniusfuit ſua oblotionē in cruce mortē vincere ⁊ celeſtē ionuā fidelibꝰ oꝑire ꝙͣa mortuis reſurgere. Uel poteſt dici ꝙ dignitas xp̄i inquantū rex accipit̉quantū ad p̄miū glorie reſurrectionis. ſꝫ dignitus xp̄i inquantū ſacerdosſumit̉ qͣntū ad meritū fructuoſe paſſionis. Vn̄ non ē incōueniens ꝙ alioet alio reſpectu vna dignitas ſit maior alici.Ivi. ſic ꝓcedit̉ videt̉ em̄ ꝙ imꝑcitor ſit inaior p̄p in cauſalitate qͥcauſai pͥmaria plus influit in ſuū cau̓ſatū qͣm ſecūddi̓a vt dicit̉ in libris de cauẜ. ſed plus poteſt imꝑator ꝙͣ pͣp cuius ſignū ē qͥa eū in ſuū auxiliū vocat ad defēſionē ecc̄ie. ¶ G prīcipium et cauſa idem ſunt. ſed imꝑertor ē primū mouēs in corpoa̓libꝰ ergo excedit in cauſalitute ¶ Preterecioſcula pedū et ꝓſtracōes prius exhibita ſūt imꝑatoribbus qm̄ p̄pe ergoeſt maior ipſo incau̓ſalitate. ¶ An contrarium eſt qꝛ cauſe eſt influe̓ motū et ſenſū in ſuū cau̓ſcitū. Sed motū directionis et ſenſū cognitionis p̄opa influit in omnis mēbra ecc̄ie. in ipſo em̄ viuimus mouemur et ſumuꝫ.excedit ergo omnes in cauſalitate. ¶ Reſpōſio Dicēdū ꝙ ſicut deus altiſſimꝰ eſt cauſai omniū in triplici genere cauſe finalis efficientis et formaliꝰvt dicit cōmentator xij. mētha. ſic pͥp vicariꝰ eius cā eſt oīm credentiū mī-terialiter. pͥmo final̓ et ſuꝑnaturalis; finis de mōſtrationē. nō em̄ p̄t quiscredere niſi audiēdo nec ciudire ſine predicēte nec predicare niſi mittaturOportet ergo deuenire ad vnū a quo mittātur illi qͦ fideles ad fuiē ſuꝑncturalem vocant ⁊ iſta ē deductio cipl̓i ad romanos x. Secūdo efficiens inoīm credentiū gubernaicōne et motione. non eſt em̄ abire in infinitū in mouentibꝰ ⁊ motis ⁊ in rectoribus et rectis. Vnde dicit auḡ. iij. de ciuituite deic. iiij. ꝙ quēadmodū corporā craſſiora ⁊ īferiora ꝑ ſb̓tiliorē ⁊ potētiorē qͦdāordine reguntur itri ꝯmnia corpora per ſpiritum vite. Et ſpiritus vite irrationalis per ſpiritum vite rationalem. Et ſpiritus vite racōnalis deſertorcitqꝫ peccator per ſpiritū vite rationalem pium ⁊ iuſtū et ille per ipſū deūac ſi vniuerſa creqͥtura ꝑ creatorem ſuum ex quo ⁊ per quē ⁊ ī quo cōdita