Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

aerciciam in ꝯſpectu eoꝝ. Quando ergo papa videt populo criſtiono inagͣpacē dari he̓dituriā ſucceſſionē imperij ꝙͣ elcīonē. puto ſic poſſꝫ ordincire iſtud ſicut ordinauit illud. Ad pͥmū ergo ē dicēdum. exponeret̉ caſui et fortune dominiiū imꝑiale. eo filio nato poſſūt ciſſociciriboni cōſiliarij et ſcipiētes viri. quoꝝ ꝯcilio et prudētia reſpublice poſſet bene tractari et ecc̄ia iuuari in eius oportunitatibꝰ. Ad. ij eſt dicendū. careret aduocato et defenſore magno tꝑe ecc̄iai. eo ſcpientes ſibidatos poſſet huiuſmodi aduocaitio et defenſio fieri ſi ſprēto cōcilio ſcpientū et dimiſſa ſocietate bonoꝝ vellet p̓ucitū bonū et ꝓpriū oppētitū ſequi eēt imꝑcitor ſꝫ tirānus Ad iij eſt dicendum. filij nobiliū dn̄t inſtrui et nutriri in bonis moribꝰ et ſic habituari in lib̓alitrte. et vt ſint deiecc̄ie et iuſticie cncitores. qꝛ talio reꝑiūtur in eis actualiter ad domi-niū ꝑueniūt. ſicut inuenirētur in ꝑſona elige̓tur.I. vij. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄. p̄p melius facit ordinādo imꝑcitorēelcōem. ꝙͣ ſi he̓dituriā ſucceſſionē imꝑiū trāfiret. qꝛ non poſſet p̄pauferre tale dn̄ium. qn̄ placeret. ergo ⁊cͣ. Pſuꝑ illo v̓bo incēſa igniſuffoſſa d̓t augꝰ. oīci mala ꝓcedūt ex cimore male inflāmāte ex tīoremale hūiliq̄te. Ex cimore ergo pͥuati boni vel ex timore ꝑdēdi huiuſmōi pͥ-uatū bonū imꝑaitor dominiū recognoſce̓t ab ecc̄ia. exquo ex he̓ditarioſucreſſione antiquā cōſuetudine eſſꝫ ſibi qͣſi in naturā ꝯuerſū ſi imꝑator fit elcōem ſemꝑ recognoſcunt̉ illi qui ſūt de ꝑte ecc̄ie. quod ꝯtī-geret ſi tale dominiū ordinaret̉ trūſire ſucceſſionē heredituriā Ixcōtrgriū ē. qͥa meigna ſollicitudinē debet pp populū xp̄iqnū in pace ſeruareSibi em̄ alijs p̄lcitis dicit̉ ad Ephe. iiij. Solliciti eſtote ſeruare vnitotatē ſpiritus in viuculo pacis. ſꝫ incigis ſeruarētur in pace fideles eccle-ſie. ſi imꝑium ordinaretur per hereditariam ſucceſſionē. ꝙͣ per elcōem. ſicut experimentaliter videmus in regnis que herediturio et ꝑpetuo domi-nio regūtur. N. Dicendum. cōſideratis geſtis et cōdicionibꝰ hominūquas experim̄taliter nūc videmus; ſcitis videtur ineigis expediēs eccleſiepro paicifico ſtatu ſuoꝝ fidelium ordincire imperiole dominiū herediterium ſucceſſionē. ꝙͣ per elcōem. Poſſūt em̄ in dominio imperiali trici con-ſiderari. Primū eſt ipſius imꝑatoris imperātis affectio. Nciturale nō̄seſt vt dicit ph̓s pͥmo poli. vt quilibet afficicitur ad bonū ꝓprium. ſicut no-turale eſt homo ad ſeipſum cimiciciam hobecit Exquo ergo imperatorſciret īperium ſibi deberi ſolum ad vitā ſꝫ hereditariani ſucceſſioneminꝓprijs filijs ꝑmonere. incigis conciret̉ ad iuſticie obſerucitionem et eccleſie defenſionem et protectionem. exquo ſciret ſe ad hunc finem imperium pro ſe et ſuis filijs ob eccleſi recepiſſe. Secundum eſt populi obediētis naturalis ſubiectio. Conſuetudo nomqꝫ eſt quaſi alterā naturaS