Dicunt em̄ ꝙ iuſto iudicō rationis debet attendere pro quāto vellet exonerari ci pena pn̄ti ſi vellet eam ꝑficere vel quāto velit exonerari apena purgatorij ad quā eſt obligatus ꝑ culpam ſi nollet eam ꝑficere in pn̄ti et proquanto vellet a predicta pena exonerari iuſto iudicō racionis tantū debꝫdare aliter vt dicunt; indulgētie ſibi non volent non exn̄te tali iuſta eōuſci. Sed tunc īdulgentia non eſſet relcxatio a̓ cōmututio pene maioris inminorem ſꝫ ineigis ſolutio; quāius em̄ ex ꝑte meriti xp̄i ⁊ ſcōꝝ īdulgentispoteſt dici ſolutio qꝛ ip̄e ſufficienter ſoluit ꝓ omībꝰ; racōne tn̄ dati ⁊ racōepene que ꝑ datū dimittendū ē ꝓprie debet dici reloxaicō vl̓ cōmutacō ingioris pene in minorem qꝛ datū longe eſt minus qͣm ip̄a pena q̄ debetur Sꝫputo ꝙ iuſta eſtimacō non debet attendi ex ꝑte eius cui daitur ad tollendum penum debitam ꝓ peccato ſiue ad penam inuictam pro pcc̄cito. Seddebet eſtimari neceſſitas loci vel ecc̄ie quia licet datum ꝑ ſe non iudicet̉ſufficiens reſpectu tante pene ad tollendum ipſam. Ipſei tn̄ neceſſitas eicleſie cum auctoritate dantis facit ꝙ datum ſufficiat ad pēani reloxandāqd̓ alics nō voleret niſi ad hoc iuuaret neceſſitas ecc̄īe. Et idro iuſta etimacō ex ꝑte facientis indulgentiam requirit̉ pro iuſta cauſa indulgētiequa non exiſtente puto ꝙ indulgentia nō volet. ¶ Ad pͥmū ergo ē dicēdū ꝙ merito ipſorū mēbrorum quantūcunqꝫ ꝑfectorum puto ꝙ non ſufficerent ad faciendas reloxtiones tales Sꝫ merito membrorum cum merito ccpitis ſufficiunt ad faciendam relaxacōnem cuiuſcūqꝫ pene ¶ Ad ſecūdum eſt dicendum ꝙ licet exꝑte duti ſemꝑ minus debetur ꝙͣ recipiciturex ꝑte ꝑſone dantis Ex ꝑte trimen ꝑſone ſatiſfaciētis ſemꝑ plus deitur ꝙͣrecipiat̉ quid meritū paſſionis xp̄i quod papa accipit pro ſe ad ſoluēdumpro quacunqꝫ pena in valore excedit nedum vnum modum ſed infinitos.¶ Ad terciū eſt dicendum ꝙ ſi indulgētici ficit ſub iſte forma. Quicūqꝫdederit de bonis ſuis ad fabricam talis ecc̄īe remittimus tertiā ꝑtem pueīiuncte Si diues ita parum dat ut p̄auper puto non tantum habet de inindulgencia diues qͣntum ꝑauper quia tunc oportet recurrere ad iuſtameſtimationem facientis indulgentiuni que pēſanda eſt valere ſecundumfacultatem dantis. Sꝫ ſi ſic diccitur. quicunqꝫ duibit vnum denarium velaliud terminatū relaxcmus terciam ꝑtem penitencie iniūcte et diues ulud daret ſicut pauꝑ puto ꝙ tantum hoberet diues ſicut ꝑauꝑ. qͣmuis tamen in hoc eſſent pares in multis alijs melioris conditionis eſſet pauperquum diuesI quintum ſic proceditur Videtur em̄ ꝙ ſola voluntas pape ſit cauſa iuſta ad faciendum indulgentiam. quid ſolo voluntas p̄cipe mediante ſacramento ſufficit ad remiſſionem culpe ergo ſola voluntas eiusmediante officio et iuriſdictione dandi ſufficit ad remittendum penam.