Ad iij d̓r ꝙ non eſt ſimile. qꝛ excōicuicō dat̉ ꝑ modū ſm̄e. ſicut ergo nullus ſupͣ ſeipſū ꝓfert ſm̄am. ita nullus p̄t ſeipſū excōicure iudiciolit̓. ſꝫ ſolū cauſalit̓ ꝯmittēdendo culpā ꝓ qua fert̉ excōicutio. nō ſic autē eſt de indulgētia. q̄ ſingularit̓ cōicat̉ illi qͥ hoc fecerit ꝓ vtilitore ecc̄ieD. iij. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ pͣp exiſtens in culpoi mortuli nō poſſitdare indulgentiā. qꝛ nullus poteſt dare quod nō hobet. ſꝫ qui eſt inculpa mortali nō habet indulgentiā culpe. ergo nō poteſt ipſam alijs dee̓¶ Gͣ riuulus cui fons nō influit. nō poteſt alijs ipſe influere. ſꝫ pape exiſtēti in culpa mortali fons gracie xp̄s nō influit. ergo nō poteſt ipſe alijs īdulgentiā influere Pquilibet actus inegis depēdet ab agente ꝙͣ a reciviente. ſꝫ nullus exiſtens in culpa mortali poteſt indulgentiam vecipere.ercio ꝑapa exiſtens in peccato mortali ſeu culpa non poteſt indulgētiamdare. ¶ A ꝯtrarium eſt qꝛ indulgentie dantur per poteſtcitē iuriſdictio-nis ſꝫ ꝑopa pro culpei mortali non amittit poteſtatem iuriſdictionis. niſitalis culpa hereſim hoberet q̄nexam. ergo pcpa exiſtens in mortali cul-pa indulgentiam dare poteſt ¶ ℟. Dicēdum. ꝙ papa in dando indulgē-tiam hobet ſe in racione inſtrumenti. quo fit reloxatio pene. nō in racōneſubiecti in quo gracia ſaicramētalis recipicitur vel ipſa gracia indulgētieet ideo ſicut grā ſacͣmentalis ita bene dat̉ ꝑ malū mīſtrū ſicut ꝑ bonū. ſitgrā indulgētie eq̄ bene tribuit̉ ꝑ malū mīſtꝝ ſicut ꝑ bonū. ſecus aūt ē de rͣcipiente. qꝛ recipiens grām indulgentie vel ſacͣmentalē ſe hꝫ ad ipſum inracōe ſubiecti ⁊ ideo cū talis grā nō ꝯpcticit̉ ſecū culpā moͣrlem. qꝛ nō tollitur penai n̓ pͥus tollat̉ culpai. exn̄s gͦ in morli pcc̄o n̄ recipit grām ipſamSꝫ ſic̄ ꝙͣ exn̄s ī moͣrli pcc̄o p̄t grām ſacͣm̄talem ꝯferre admīſtrādo ſacͣm̄tū. ita p̄t dcire grām indulgētie admīſtrādo officiū ¶ Ad pͥmū ergo d̓r. qpͣ exn̄s ī moͣrli pcc̄o nō hꝫ grām indulgētie ad ꝓpriā ſalutē. ſꝫ hꝫ eā ad mījteriū ſalutis alioꝝ ¶ Ad ij. d̓r ꝙ fons grē nō īfluit ſibi exn̄ti in culpa adꝓpriā fecūditatē. ſꝫ ad fecūditatē alioꝝ. ſicut cānale ꝑ qd̓ fluit aqͣ ad ortūnon hꝫ ipſam eqͣm ad ꝓpriā fecūditatē. ſꝫ ad fecūditotē orti Et ſic̄ ſimbolūnon hꝫ ſonū ad delectandū ꝓpriū auditū. qͦ caret. ſꝫ ad delectādū illoꝝ cditū qͥ hn̄t ¶ Ad iij. d̓r. ꝙ reciꝑe īdulgētiā minꝰ ē ꝙͣ doire auctoritatīe. ſꝫ reciꝑe maius ē ꝓpria vtilitate. malicia aūt ſeu moͣrlis culpa bene tollit ꝓpriam vtilitatē. ſꝫ non tollit iuriſdcōeꝫ vel aūctoritatēI. iiij. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ p̄p non poſſit duire īdulgentiā illis quin purgatorio ſūt. qꝛ ꝙͣp non p̄t due̓ indulgentium illis qͥ non ſūt deoro eius. ſꝫ illi qͥ ſūt in purgatorio non ſūt de foro p̄pe cū non ſint viotores ampliꝰ. gͦ nō p̄t p̄p eis doe̓ indulgēciā ¶ D indulgētie fiunt ꝓ operibꝰbonis ext̓ioribꝰ q̄ poſſūt vergere in honorē dei ⁊ vtilitotē eccleſie. ſꝫ illi quiſūt in purgatorio n̄ pn̄t hꝰ modi oꝑa oꝑari. gͦ n̄ ſūt ſuſceptibiles īdl̓gēcieN 2