Quorto vero modo facit hoīeꝫ errātem et incredulū Eo em̄ ipſo ꝙ aliquieligit volūtarie credere qd̓ vult et diſcredere qd̓ nō vult nō eſt ꝑatus ſeqͥ īoībꝰ doctrinā ecc̄ie ac ꝑcōſeq̄ns errās et infidelis reputādꝰ eſt. Sꝫ qͥntomodo recte facit hoīeꝫ hereticū. qꝛ nō crede̓ ille q̄ ſūt fidei ⁊ q̄ incōcuſſe ecc̄iotenet cū ꝑtincici defenſionē directe ad hereticos ſpectat. ¶ Ad. j. d̓r ꝙͣ dubius in fide de volūturio electionē vt qͥs credit q̄ vult ⁊ diſcredit q̄ nō vult īfidelis eſt nō tn̄ hereticꝰ n̓ ꝑtincicit̓ defendat falſa q̄ de eo credit vel de toccpel de parte ſcicre ſcripture a deo inſpirate. ¶ Ad .ij. d̓r ꝙ iacobꝰ loqͥtur defide ipfecta pcc̄atoꝝ Vn̄ dicit glo. ſuꝑ illo d̓bo ꝙ ꝯſcīa pcc̄i preſſus dubitūtde p̄mijs celeſtibꝰ ſuꝑueniēte vēto tēptacōnis facile deſerit fidei ſtatū ⁊ ẜmtēptatoris voluntate diſtrahit̉ ad errorē et ſit alienꝰ a fide. ¶ Ad. iij. d̓r.ꝙ diſcredēs vnū articulū incredulus eſt et errās nō tamē hereticus niſiſit patꝰ ab eo ꝙ ecc̄ia integraliter credit recedere ⁊ errorē ſuū ꝑtinaciterdefendere.D. ij. ſit ꝓcedit̉. videt̉ em̄ ꝙ ſequētes erroneā doctrinā alicuiꝰ ma-giſtri ꝑ p̄pm heretici reputādi ſūt. Scribit̉ em̄ math̓. xv. Si cecusteco ducatū p̄ſtet ambo in foueā cadunt. Sed quicūqꝫ errat cecus eſt inquantū errat; ergo quicūqꝫ ſequit̉ opinionē errātis alicuiꝰ magiſtri ī foueā erroris cadit. ¶ Gde falẜ et errātibꝰ incigrīs ſcribit̉ math̓. xxiij. Uevob̓ qͥ circuitis mare et cridā vt faciatis vobis vnū ꝓſelitū. ⁊ cū fuei̓t factus faciatis eū eſſe filiū iehēne duplo ꝙͣ vos. diſcipuli ergo ſequētes erroueā doctrinā alicuiꝰ inqigiſtri heretici reputādi ſūt ſicut ipſi. ¶ P quicū-qꝫ cōtēpnit p̄ceptū xp̄i ꝑtinciciter errat ml̓co inagis ꝑtinaicit̉ ꝙͣ cōtempnēꝰp̄ceptū pape. Sed xp̄s mādauit math̓. xvj. Fermētū ph̓iſeorū et ſaduteoꝝ eſſe vitādū ꝑ qd̓ intelligitur doctrinci hereticoꝝ vt dicit augͥ. Contempnere ergo hoc ꝑtinciciter facit hoīeꝫ hereticū. ¶ In cōtrariū ē qd̓ mādauitxp̄s math̓. xxiij. Seruanda ē doctrinai ſcribaꝝ ⁊ ph̓iſeoꝝ qn̄ dixit Suꝑcathedrā moyſi ſederūt ſcribe et ph̓iſei. oīa gͦ q̄ dixerīt vobis ſeruate ⁊ facite ẜm vero oꝑa eoꝝ nolite face̓. ¶ Rn̄ſio Dicēdū ꝙ diu̓ſe opiniones doctoꝝ ſacre ſcriptue̓ ſi ꝑtineāt ad fidē ⁊ bonoꝫ mores cbſqꝫ ꝑiculo auditoreˢvtrāqꝫ opimonē ſequi pn̄t. in tali em̄ caſu locū habꝫ qd̓ cipl̓s dicit ad Roxiiij. Vnuſquiſqꝫ ī ſuo ſenſu hobūdet. In illis vero q̄ ꝑtinēt ad fidem et bonos mores nullus excuſait̉ ſi ſequat̉ opinionē erroneā alicuiꝰ inegiſtri.nō qͥdē ꝓpt̓ ignorantiā qꝛ tūc īmunes haberēt̉ ⁊ pcc̄ato qꝛ ſecuti ſūt opinionē arrij neſtorij ⁊ alioꝝ errātiū ī fide. nec p̄t excuſari ꝓpt̓ ſimplicitatē et innocētiā. qꝛ in rebꝰ dubijs potiſſime in hijs q̄ ſūt fidei nō eſt de facili p̄ſt an-dꝰ aiſſenſꝰ imo vt dicit auḡ. iij. de doctrinc xp̄ianā Cōſule̓ debꝫ aliqͥs r̄gūla fidei quā de ſcripturaꝝ plonioībꝰ locis ⁊ ecc̄ie auctoritate ꝑcepit. Et idēaug. in li. de pera reli. dicit ꝙ nūc bn̄ vidēdū ē cui ſit credendū de hijs q̄ ſūt