nortali excōicatiodꝫ fieri ¶ pͣnullus tradit̉ ſathone niſi ꝓ peccato mortali. ſꝫ apl̓s illū fornicariū mādaiuit tradēdū eſſe ſathane per excōicetōeꝫſicut pꝫ jͣ. ad Chor. v. et ij. q. iij. ſcribit̉. ꝙ ſcithane tradit̉ q̄ cib ecc̄īa excōicctur. ꝓ peccato gͦ moͣrli ē excōicutio fiēdei ¶ In contrariū eſt qꝛ ſi ꝓ qͦli-bet peccato moͣrli fie̓t excōiccitio; tūc omnes peccātes moͣrliter eſſēt excōiceti ¶ ℟. Dicendū ꝙ ꝑ qd̓libet poccatū morle incurrit̉ excōicuitio minor. queeſt pͥuatio ſacͣmentoꝝ. qꝛ ſi exiſtens in peccato morli ſaicramētū accipiatẜm apl̓i ſentētium. nō ad ſaluaicionē ſꝫ ad dāpnationē recipit Incurriturqutē excōicutio minor ẜm deū et ẜm eccleſiā in multis caſibus. Prīo cū qͦˢpōiceit excōicato. Scd̓o cū qͥs ſacrilegiū ꝯmittit. Tercio cū qͥs eſt notai̓uſfornicator. Quarto cū qͦs eſt ſimonicicus. Quinto cū qͦs recipit ecc̄icim etmanu layci ſine ꝯſenſu ep̄i. niſi forte tali layco ꝑ papā eſſet indultū Sexto cū qͦs exͣcet in bello iniuſto artē armoꝝ ꝯtra xp̄ianos Septīo cū alicuinegat̉ ſepultura eccleſiaſtica. Octauo cū qͦs eſt notorius peccator Sꝫ excōicutio maior ꝙͣuis nō nͥ ꝓ peccatō morli ſit ferēda. nō tnͣ ꝓ qͦlibet peccoto moͣrli fiendo eſt Sꝫ ſolū ꝓ tali crimine qd̓ ſit accuſcitione dignū. et hocnō eſt n̓ ſit in corrigibilis vel ꝯtūaix vel nō veniēdo ad iudiciū perēptoria citatione recepta iudiciū ſuꝑioris ꝯtēpnēdo. ſeu citationē ſibi factā occultādo. aut ne ad ipſū ꝑuenicit impediendo. vel ad iudiciū veniēs; iuri tum̄ nōpult ſtare nec ſm̄e iudicis parere. vel ante finitā cauſe excimincitionē ꝯtuniciciter ⁊ ſine licēcia recedēdo ¶ Ad pͥmū ergo ē dicēdū. ꝙ eccleſia im tat̉d̓i iudiciū in v̓itrite ſꝫ nō in mō iudicādi In v̓ituite nō p̄t iudiciū dei imitai̓eo ꝙ v̓itris ē noͣ deo ẜm iuteriorē ꝯſcīam. nob̓ cutē ſolū ẜm exteriorē euidētium. iuxͣ illd̓. j. Re. xvj. Hō videt q̄ foris parēt. deus aūt intuet̉ cor Ideocū peccatū alicuius ꝑuenit ad noticiam p̄lcti. vel ꝑ incuſcicionē. vel ꝑ ma-nifeſtam noīationē debꝫ ꝓ tali peccato excōicari. ſi ꝑ iudiciū iudicis corrigiꝯtēpnit. ¶ Ad̓. ij eſt dd̓. ꝙ ꝑ peccatū moͣrle cimittit hō caritatē ipſo volēteqꝛ ꝑ excōīccicionem caritas ꝑ ſe nō tollit̉ q̄ fert̉ homini inuito. ſꝫ bene ꝑ excōicacionem tollūtur illa auxilici qͥbus hō; vel in ceritate ꝯẜuat̉ ⁊ augm̄tatur; vel ad coritritē recuꝑandam inducitur et diſponitur ¶ M terciūeſt Dicēdum ꝙ ſicut d̓t ambro. homo duobꝰ modis tradit̉ ſathane. Pri-mo cū homo a deo ſibijpſi relinqͥtur et ſic ſemꝑ in pccā lebit̉. q̄ quidē perteta licet qn̄qꝫ ſint noͣ q deo. nō tn̄ qn̄qꝫ ſint noͣ hoībus Alio mō cū ⁊ corporemiſtico ecc̄īe ꝑ ſubtractionē ſuffrrigioꝝ ſeꝑat̉ ꝑ aliqd̓ notoriū pcc̄m. ⁊ iſtoſecūdo modo ecc̄īiai per excōiccitionem tradit hoīēꝫ ſcithane. n̄ ciūt pͥmo mōD. iij. ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ p̄pl̓is excōicacio iniuſte lata nō ſit tim̄da. d̓t em̄ apl̓s ad ſioͣ. xiij. Uis nō time̓ p̄tōtē. bonū fac et habrb̓ laudem ex illa. Si gͦ aliqͥs bonū faicit. ⁊ iniuſte excōicat̉ p̄plem ſm̄ani timerenon debet ¶ pͣ. qui excoīcat̉. eicit̉ ob ecc̄ia. Sꝫ d̓t origenes ſuper leuititoN 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten