de illis qui ꝓ ſanctis debent venerari nunc ⁊ aliter in futuro iudicio. qꝛ nc̄fit ẜm p̄ſentē iuſticiā. In futuro v̓o iudicio fiet ẜ det̓minatā ſm̄am ¶ Adij. eſt d̓d̓. ꝙ ſicut d̓t augꝰ. in li. de libero arbitrio Veꝝ ē ꝙ iuſticio hūcnomulto ꝯcedit ⁊ multa impūita relinqͥt q̄ ꝑ diuinā iuſticiā iudicāt̉ nō tam̄vt d̓t qꝛ nō oīa fc̄t qꝛ q̄ fcit improbāda ſūt. ſic eodē mō dato ꝙ non poſſitiudiccire om̄iaircē ẜm int̓iorē euidētiani ẜm quā iudiccit deꝰ nō ꝓpter hocdꝫ obmittere qͥn iudicet multa ẜm int̓iorē euidētiā ẜm quā iudiccit homo¶ Ad terciū eſt d̓d̓. ꝙ augꝰ. in li. de d̓a reli. exponēs illud v̓bum apoſtoliSpūclis hō iudiccit om̄ia) d̓t ꝙ ſpūalis homo a nullo homine dꝫ iudiceri. ſꝫ a ſolo ip̄a lege diuinci ẜm quā ipſe iudicat iudiceibit̉. cū oēs oporteq̄tp̄ſentari ante t̓bunal xp̄i. et qꝛ ipſe p̄p ē miniſter ⁊ vicerriꝰ legis diuine ẜmp̄ſentē iuſticiā. ideo ad ip̄m ſpectat iudicae̓ de ſcitute alicuius ſc ẜm ꝙ exponit̉ venerādus a toto populo xp̄iqnoI. ſecūdum. ſic ꝓcedit̉ Videtur em̄. ꝙ pͣp ſtatī debeat canonizce̓ oliquē ſanctū ſibi denūciatū. qꝛ pͣp ſtatī debet ꝓmoue̓ q̄ faciunt ad auginētutionē cultus diuini. Sꝫ veneratio et canonizatio ſanctoꝝ potiſſimeꝑtinēt ad augmetacōem ſeu amplicicōem cultus diuini. cū ꝑ hoc excitet̉ ⁊firmet̉ deuotio populi xp̄iani. nō eſt ergo talis cononizatio differēdopͣ illa q̄ ſūt fidei ſtatim credēda ſūt nō viſai. Iuxͣ illud Io. xix. Secti q̄ nonviderūt et crediderūt. Sꝫ veneracō ſanctoꝝ per citteſtationē miraculoꝝpoteſſime ſpectat ad fidem. ergo ſtatī crededo ſūt non viſci. ¶ ꝓͣ rp̄henſiſūt iudei qui non crediderūt xp̄m eſſe ſanctū ſcōrum per citteſtacōem mia̓culoꝝ et bonoꝝ operū. quibus dictū eſt Si michi non vultis credere ſaltēoperibus credite. Audita gͦ fama ſcitatis alicuius cū citteſtacōe miraculoꝝ ſtatī pͣp dꝫ ipſū canonizare. ¶ In contrariū eſt qꝛ ſuꝑ illo v̓bo Io. iiijNolite omni ſpiritui credere. ſꝫ probate ſpūs an ex deo ſint. d̓t glo. Ꝙ primis tꝑibus naſcētis eccleſie cadebat ſpūs ſcūs ſuꝑ credētes et loq̄bāturlingius ⁊ faciebāt miracula Sꝫ nūc non eget eccleſia hijs omnibꝰ ſignꝰſꝫ qui hꝫ coritatē teſtat̉ ſpiritū ſanctū in ſe hrē. ¶ A. Dicēdū. ꝙ ꝓpter tricinon dꝫ ſtatī pͥp aliquē ſanctū ſibi denūcictū canonizare. Primo ꝓpter miraculoꝝ raritatē q̄ ſūt ſigͣ aͣtteſtacōis ſcitatis alicuiꝰ. Dicit em̄ augꝰ in li.de v̓a reli. Ꝙ cū nūc eccleſia catholica ꝑ totū orbem diffuſai citqꝫ fundatoſit Ideo miracula in nrā tꝑa actiture ꝑmiſſa nō ſūt. ne anime ſemꝑ viſibilic q̄reret et eoꝝ cōſuetudine frigeſceret genus humauū qͦrum nouito-te flagͣuit. Quia igit̉ d̓a miracula nūc raro fiūt ne ficta alics fcā nurēt̉t̓pis lucri grā. vel hūcine laud̓ oppetitus gloriaNūc bene vidēdū ē vt augͥibi d̓t. quibus credēdum ſit de diuinis miraculis et inuiſibilibꝰ rebus Decūdo ꝓpter operis arduitatem. Num ꝙͣto opus eſt incigis qrduum tantocum ingiori maturitate et torditate fiendum eſt. Unde nec criſtus ſtatim