ſancte mr̄is auctoritus. papā ergo poſſe aliquid addere ſupͣ illa que ſuntfidei dupliciter poteſt intelligi vel quātū ad dubioꝝ interp̄tationē et terminationē. vel quātū ad occultoꝝ et implicitoꝝ expliccitionē. vtroqꝫ modopoteſt pp aliquid addere ſuꝑ illa que ſūt fidei. quia ſi alique ſūt dubis etobſcura in fide ad eum ꝑtinet interp̄tari ⁊ determinare poſt cuiꝰ determinationē hereticū eſſet cōtrariū ꝑtinaiciter aſſerere. Vnde dicit inno. et po-nit̉ xxiiij. q. jͣ. Quociēs fidei ratio ventilat̉ arbitror omnes frēs et coep̄osnoſtros nō niſi ad Petrū id eſt ſui nomīs et honoris auctoritatē referredebere. ſicut nūc retulit dilectio noſtra ꝙ ꝑ totū mūdū poſſit eccleſijs om-nibus ꝓdeſſe. Ad ip̄m papō ſimiliter ſpectat īplicito et occulta ꝑ fidem ꝓtꝑm et etitum cōgruentio explicere et declorare vt ꝙ inferiores ecc̄ie filij implicite et occulte credebant. poſtmodū publice et explicite cōfiteant̉et hoc vel ꝓpter alicuius hereẜ inſurgētis extirpotionē aut ꝓpter ipſorūmet fideliū in fide augmētationē. Un̄ dicit Rō pͣp et ponit̉ xiiij. d. Sicut q̄dam ſūt q̄ nulla poſſūt ratione ꝯuelli. ita multi ſūt que aūt ꝓ neceſſitatetꝑoꝝ aut ꝓ cōſideratione etatū oꝑtet tꝑari. illa ſemꝑ cōdicione ſeruataꝙ nec p̄ceptis euāgelicis cōtrarium nec decretis ſanctorum potrū inueniat̄ aduerſū. ¶ Ad pͥmū ergo eſt dicendū ꝙ apponere etdiminue̓ de hijsque ſūt fidei veritatē corrūpendo vel errorē apponēdo meret̉ penas quasbectus Iohōnes cōminat̉. Sꝫ appone̓ illa que deſūt fidei ſupplendo ſicutapponebat paulus apl̓s implicita declorādo et obſcura interp̄tando ⁊ inordinata ordinādo modo quo ipſe dic̄. j. ad Chor. xi. Cetera autē cū venero diſponā. nō meret̉ penā ſed p̄miū. ¶ Ad ſcd̓m ē dicendum ꝙ doctrincixp̄i nō dicit̉ leuis ꝓpter mandatoꝝ diminutione vel multiplicationeꝫ. qͥacū bonū et virtus ẜm Dioni. conſiſtāt ex integro deferēda. cū ad deſtruendum vero virtuoſū actū vriū ſolum ſufficiat arte ⁊ difficilis ē vici que ducit̉ ad vitum. et lata et facilis que ducit ad ꝑditionem. Eſt ergo facilis ⁊leuis ꝓpter coritatis dilectionem que quecūqꝫ difficilici et vere importubilici precipiant̉ leuia et portobilia ¶ Ad terciū eſt diceūdū ꝙ queſtionesfacere de hijs que ſunt fidei ꝓpter litigationem verboꝝ ſtultū eſt et omni-no vitandū quia ſeruū dei nō oportet litigare ſed manſuetū eſſe ad om̄e)Ied tales queſtiones facere ꝓpter veritatis inquiſitionē nō eſt ſtultumimio volde vtileD iiij. ſic ꝓcedīt̉ Videt̉ em̄ ꝙ inquire̓ de he̓ſi ꝯueīait cuilibet xp̄iano.ſcribit̉ em̄ ia. v. Siqͥs ex vob̓ errauerit q veritrite ſcie̓ debet quōꝫ quiꝯu̓ti fecerit pcc̄orem ob errore vie ſue liberabit aīaꝫ eiꝰ a morte. ſꝫ nulluſpoteſt aliquē reuoccire ob erroe̓ niſi illū errorem ꝯgnoſcat cuilibꝫ gͦ ꝯueītex p̄cepto cipl̓i de errore inquie̓ ¶ Pͣ plꝰ ē hereticū occidere ꝙͣ de erroe̓ in qͥrere ſꝫ mechathicis machabeꝰ ꝓpria auctoi̓tote eū qͥ ad arā ſacrificaturꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten