ex fratribus confidentes in dn̄o ſub vinculis meis habundantius auderent verbū dei loqui ſine timore. ¶ Ad pͥmū ergo ē dicendū. ꝙ infidelitasduo dicit. Primo eoꝝ qui dicūt fidei repugnantiā et quantū ad hoc ſemꝑincludit cauſam aggrauantem non excuſantē. Secūdo qn̄qꝫ ſimul cumhoc dicit ignorātiani et hoc ſi non ꝓcedat ex certa malicia ſicut non ꝓce-debat in Paulo. cōſequitur miſericordiuni. Si vero ſit affectato. ſic ignorans dicēte apoſtolo ignorabitur. ¶ Ad ſecūdū eſt dicēdum. ꝙͣ minuepeccauit Marcellinus. quia cōpulſus ydolatriani cōmiſit ꝙͣ ſi ꝓpria vo-luntate cōmiſiſſet. Ideo epiſcopi de cōcilio noluerūt eum depone̓. potiſſimeqꝛ paratus erait corrigitalis trimē cocctio non excuſcibat eum quin eēt deponendus ſi ꝓprici voluntute non renūciaſſet. ¶ Ad terciū eſt dicēdū. ꝙxp̄s mandauit in cōfitēdo fidē eius non eſſe timendū eos qui occidunt corpus. qnimā trmē non poſſunt occidere. quia ad ꝑdendū bona cnime coginon poſſumus Nam ẜ Augꝰ. Iona corporalia et tꝑalia inuiti poſſumusamittere. bona vero ſpiritualio non.D terciū ſic ꝓceditur. Videt̉ em̄ ꝙ p̄p ꝑ ſimoniani ſit deponēdus. qꝛꝙ eſt deponendus ꝓ hereſi vt ſupͣdictum eſt. Sed ſimoniacus infidelis eē ꝓbatur. ȳmo ſimonicicoꝝ hereſis ceteris eſt dompnobilior. vt d̓rjͣ. q. j. ergo videtur ꝙ ꝓ ſimonia papa ſit deponēdus. ¶ Pͣ ſimonia ⁊ petro pͥmo eſt dampnata. iuxͣ illud Act. viij. Pecunio tuai tecū ſit in perdicione. qꝛ eſt imaſti donū dei pecunia poſſideri. ergo pro ipſa ſimonio papogerēs vicem beati petri ē dompnādus ¶ Pͣ dampnatus a deo ē deponendus. ſꝫ vēdentes et ementes ſpiritualici pariter a deo dampnātur vt dicit̉jͣ. ij. iij. videt̉ ergo ꝙ p̄apa ꝓpter ſimoniani ipſo facto ſit depoſitus. ¶ Incontrariū ē quia nullus poteſt emere vel rēdere rē ſuam. ſꝫ bona ſpirituclici et temporalia eccleſicirū ſunt pape. vēditio ergo vel emptio in talibuscirta eum non hobet locum. ¶ ℟. Dicendum. ꝙ certum ē ſūmum pontificem canonicum ſimoniā a iure poſitiuo ꝓhibitum n̄ poſſe cōmittere. qꝛ ipſe ē ſupͣ ius. et eum iura poſitius nō ligant. Si em̄ imperator nō ligaturiure. quia prīceps legibus ſolutus ē. vt dicit iuriſconſultus in pͥncipio. fiNulto fortius papa nullo iure ligai̓ poteſt. ſꝫ quod ſibi p̄lacet vigoremlegis hobet. poteſt tamē forte ſimoniam cōmittere prohibitam ⁊ lege nature. vt ꝙ pro re temporali intenderet ſpiritualem tribuere. repugnat em̄narure rei ꝙ res ſpiritualis que gratis accipitur precio veī tꝑalis vendatur. certū ē ſimiliter ꝙ ſūmus pontifex ꝓ bono publico ob epiſcopis et clijs p̄latis eccleſiarū accipere p̄t ſūmum pecunie ꝓut ẜm deum ⁊ rocionēvidetur ſibi expedire ꝙ alij inferiores prelati facerr ſine pecccto non poſſunt. quid quātūcumqꝫ rectum intētionem per quam poſſent ſubterfugeve ſententiamqꝫ turis naturalis habeant. et per quam peſſent excuſari