crediderūt vidētes eū eē potētē in oꝑe ⁊ ẜmōe reſtauraturū regnū iſrl̓a libea̓tuꝝ iudeos de mōibꝰ rōnoꝝ. qd̓ ec̄ ꝓteſtobāt̉ ij. diſcipuli eūtes ī emauſLu. xxiiij. Hāc āt t̓plicē falſā opīoeꝫ de ſua ptōte ⁊ regno xp̄s r̄pulit Ioh̓xix. In t̓bꝰ v̓bis q̄ locutꝰ ē pilato. cū eī dixit regnū meū n̄ ē de hoc mūdo excluſit pͥmū ītellc̄m .i. n̄ ꝯtractū ex cr̄nalibꝰ ꝑntibꝰ vt d̓t criẜ. O pīoeꝫ ij. expulit cū addit̉. ſi regnū meū eēt de hoc mūdo mīſtri mei dec̓turēt ⁊cͣ. Tertium ītellc̄m r̄mouit. cū dixit nūc q̄t r̓gnū meū n̄ ē de hoc mūdo. ec ſi dice̓t nōordīo regnū meū ad tꝑalē ſucceſſionē ſꝫ ad ſpūalē q̄ ē eterna et ꝑmonēsD x. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ n̄ ſit vtile diſputae̓ de ptōte p̄pe. qꝛ ē cā litiſet diſcordie cū ſemꝑ in diſputacōe ſit curioſitas et vanitas ¶ I nōlicet diſputure de ptāte xp̄i ſꝫ ptōs pape ē q xp̄o ergo ⁊cͣ ¶ pͣ de hijs queſupͣ ſenſū ſūt nō eſt diſputādū ſꝫ cū ptōs pape ſit ptōs xp̄i et illa ſit ſupͣſenſū et intellectū hoīs. ergo nō ē de ea diſputandū ¶ pͣ diſputatio p̄t eēcauſa falſitatis dū vel nimis reſtrīgitur ptōs pape aūt amplicitur ¶ Inꝯtrariū ē ph̓s ī p̄diccm̄tis ꝙ diſputde̓ de ſingul̓ n̄ ē īutile ⁊ potiſſiē qn̄ reſdifficiles ſūt. ſcribit̉ eī ecc̄iaſtici. vij. ꝙ cūcte res ſūt difficiles ⁊ n̄ ē aliqͥs q̄poſſit explicare ẜmōe. diſputare gͦ de ntēte pape ē vtile. ¶ ℟. Dicēdū ꝙdiſputare de ptōte p̄pe vtile ē ꝓpt̓tā Prīo ꝓpt̓ ignorācie r̓mocōꝫ Scd̓o ꝓpter v̓itatis elucidcicōꝫ. Et t̓cio ꝓpt̓ doct̉ne xͣ vitandā ſuſpicōꝫ Primū ſic oſtēdit̉. nā in oī negocō ignorātia ē ꝑiculoſci. qꝛ multa mala ſequunt̉ex ip̄oVn̄ dicit ābroſi. gͣuiſſime pecccis ſi ignoras. Si gͦ ignorat̉ ꝙͣta et q̄ ē poteſtas p̄pe ē valde ꝑiculoſū. Et ex ꝑte eius qͥ p̄eſt ⁊ ex ꝑte illoꝝ q̄ ſibi ſubiciunt̉. Cū eī pͣp p̄ſit fidelibꝰ ecc̄ie mediātibꝰ clauibꝰ ſibi a xp̄o collatis ſi ſcitur ꝙͣta ē ptōs eius circa et circa q̄. tūc p̄ē eis clouē potētie n̄ excedēdo etcircūi clauē ſcie n̄ errādo. ſꝫ ſi talis ptōs ignorat̉ tūc p̄eſt ſubditis ſuis ignorāter et illa q̄ frt eigit ptēte excedēte et claue ſcīe errāte qd̓ ſine ꝑiculoſui et ſubditoꝝ eē nō p̄t. Scd̓m ſic on̄dit̉. Nā hūcna ne̓ dubitādo et āmirādo ē apͣ natō v̓itatē inqͥre̓. Et ꝓpter dubitari et ā̄mirari vere ⁊ pͥus ph̓iinceperūt ph̓ari vn̄ d̓r. iij. metho ꝙ volētibus aliꝙͣ v̓ituitē inqͥrere ncc̄ciriūē p̄ oꝑe bn̄ dubitue̓ qꝛ cognicō v̓itutis ē ſolucō dubioꝝ ꝓpt̓ qd̓ illd̓ v̓bū ph̓iīductū ē. dubitoe̓ de ſingulis nō ē īutile. ſic ītelligēdū ē ꝙ ad ſingl̓as v̓itrites dubitacōes ꝓ ⁊ ꝯtra īduce̓ vtile ē. qꝛ in ſolucōe ip̄oꝝ v̓itutes ipſe incigͣeluceſcūt. Dubitue̓ ỉ de ptēte p̄pe in ſingul̓ articul̓ racōes ꝓ et ꝯtra adducēdo vt ex ſolucōe ipſarū v̓itos ip̄ci magis eluceſcat vtile ē. Terciū ſit pꝫNā doctrīai xp̄i cuius ptēte ꝙͣ fungit̉ in t̓ris curet oī ſuſpicōe et ꝙͣto pluꝓbat̉ et vētilat̉ et ꝙͣto plue̓s lib̓ et q̄ſtiōes de ipſa fiūt tāto mogis eiꝰ veitus diuulgat̉ et eiꝰ claritas mōifeſtat̉. Nō qt ſic fuit de doctrīa.Ncichēetiqui hn̄s ſuā doctrinā et legē ſuſpectā omnē diſputacōem de ea fieri ꝓhibuit Sed xp̄s doctrinā ſuā omnibus tanꝙͣ verā ⁊ luce clariorē diſputandā