¶ DeO
Si qͦ minꝰ ẜm Hug. ī roſario ſt̓ tres dictiones Ioh̓. xiiij. Si qͦ minꝰ dixiſſem vob̓. qͥavado parare vob̓ locū. Et ſub tribꝰ accentibꝰ ꝓferēde. Si ē ꝯiūctio. minꝰ pōit̉ aduer. negādi. ſcꝫ nō. qͦ eſt nomē. ⁊ ibi ſuꝑfluit. vel pōit̉ aduerbialiter qͦ .i. aliqͦ mō. Et ēſenſus. Si nō eſſent vel aliqͦ mō nō eſſentin domo pr̄is mei manſiones multe dixiſſem vob̓. qꝛ vado parare vob̓ locū. Alij dicūt ꝙ ſt̓ due dictiōes .ſ. abltūs ſiqͦ. et minꝰaduer .i. ſi in aliqͦ minꝰ. Et ẜm vtrāqꝫ opinionē minꝰ acuit pe.Sodes. aduerbium blandiētꝭ vl̓ obſecrantis. Un̄ Priſtianꝰ. Inueniūt̉ aduerbia terminantia in es ꝓductā. vt Sodes. Alibitn̄ ꝯnūerat ſodes int̓ ꝟba defectiua. ſꝫ ibiſecutꝰ eſt opinionē eoꝝ qͥ dixer̄t ꝙ ſodes ēv̓bū cōmicū. vt Sodes .i. ſi audes. ⁊ ē ſine.dubio vox blādiētꝭ ⁊ obſecrātꝭSolūmodo. aduerbium qͣntitatꝭ .i. tantūmodo. ⁊ d̓r a ſolꝰ ⁊ mō. ⁊ ſunt due ꝑtes poſite ꝓ vna. Et grauat̉ pe. ſiue mo.Sortito. aduerbiuꝫ .i. ꝑ ſortes. pe. ꝓd̓. Un̄Azech̓. .xlv. Eūqꝫ ceperitis terrā diuidereſortito ſeꝑate pͥmitias dn̄o.Spōte. aduer. qͣlitatꝭ .i. vltro. volūtarie. etd̓r a ſpōdeo des. ponit̉ etiā qn̄qꝫ noīalitervt Mea ſpōte hͦ feci. Sꝫ meliꝰ ē vt dicamus nomē eſſe tm̄ ablatiui caſus. ⁊ nō aduerbiū. lꝫ qn̄qꝫ ponat̉ aduerbialit̓. Si em̄eſſꝫ aduerbiū cū poneret̉ noīalit̓. nō adiūgeret ſibi adiectiuuꝫ niſi ī neutro gn̄e. Generale qͥdē eſt ꝙ qn̄ aliqͣ dictio nō noīalisponit̉ noīalit̓. in neu. ge. pōit̉ tm̄. ⁊ ſuſcipitadiectiuū in neu. ge. vt Tuū legere. tuumeuge. tuū ergo.Statim .i. ilico. aduerbium tēꝑis. a ſto vl̓ aſtatu d̓r.Stirpitꝰ aduer .i. radicitꝰ. ⁊ d̓r a ſtirps.Sub p̄poſitio ē. ⁊ deſeruit vtriqꝫ caſui. Etnota ꝙ qͦtienſcūqꝫ ſub ſigͣt ad locū ꝯſtruit̉cū actō tm̄. vt Uirgilius. Nitūt̉ ſub ipſospoſtes .i. ad ip̄os poſtes. Iteꝫ qn̄qꝫ ponit̉ꝓ ante. vt Uirgiliꝰ in Georgicꝭ. Sub lucēexportāt calatū .i. an̄ lucē. Item qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ ꝑ. vt Sub noctē curā recuſat .i. ꝑ noctem. Alibi videt̉ ſigͣre in loco. vl̓ qͣi ī loco.⁊ ꝯſtruit̉ tūc cū abltō tm̄. vt Sub domoEt ſcias ꝙ ſub his lr̄is ſequentibus mutat b. in illas. ſcꝫ. c. f. g. m. p. r. vt Succūboſuffero. ſuggero. ſummoueo. ſuppono. ſur
Subito. aduer .i. cito. velocit̉. repēte. īſperate. Et vt dic̄ Dioniſius ī epl̓a ad Gaium.Subito eſt qd̓ ē p̄ter ſpem ⁊ nō ex apparente ad manifeſtū adductūSubter ⁊ ſubtꝰ aduerbia. ⁊ deriuant̉ a ſubEt differūt. quia ſubter eſt quod de re aliqua ſuꝑiori depͥmitur ⁊ conculcat̉. Subtus qd̓ demiſſionē alterius nō contingitItem ſubtus nō exigit caſum. ſed ſubterexigit qn̄qꝫ accuſatiuū. qn̄qꝫ abltm̄. Quotiens ſubter ſigͣt eſſe in loco. vel qͣi in locoꝯſtruit̉ cū abltō tm̄. Alibi ꝟo cū actō. Etcomꝑat̉ ſubter ſubterior. ſuperlatiuo caret.Suꝑ. aduer. loci. Un̄ ſupra vl̓ ſupera dicebāt antiqͥ. In̄ ſupera ꝑ apocopa. ⁊ ſupra ꝑſyncopā. Sed differūt. quia ſuꝑ eſt qd̓ imminet. Supra qͦd ſub ſe aliqͥd habet ſtratum. Item ſupra ꝯſtruit̉ cū ſolo accuſatiuo. ſuꝑ v̓o qn̄qꝫ cum actō. qn̄qꝫ cum abltōQuando em̄ ſuꝑ ponit̉ ꝓ de. vl̓ in. ꝯſtruitur cum abltō tm̄. vt ſuper priamo. id ē. deprīamo. et ſuꝑ viridi fronde. id ē. in viridifronde. Aliter ꝯſtruit̉ cum actō. Item ſupra ponitur ꝓ poſitiuo. Et comꝑat̉ ſupraſuperior. ſupremꝰ. vel ſummꝰ In̄ ſuperiusſupreme vel ſumme. aduer. Et hec ſupremitas. tatꝭ. Et ſuperꝰ. a. ū. Et h̓ ſuperꝰ. ri.deꝰ celeſtis. Et corr̄. pͥmā ſuꝑ. Et cōponit̉.Deſuꝑ ⁊ inſuꝑ. Et poſſunt eſſe due ꝑtes.de ſuꝑ ⁊ in ſuꝑ. et tunc ſu acuit̉. vt deſuperterram.Surſū vl̓ ſuſū. aduer. loci. ẜm Hug. Et vtdic̄ Pap̄. Suſuꝫ in ſuꝑiori ꝑte ī loco ſigͣt.ſurſum ad locū.¶ DeTTam. aduer. qͣntitatꝭ vl̓ ꝯꝑandi vl̓ ſimilitudinis.Tamen eſt ꝯiūctio aduerſatiuaTametſi ponit̉ ꝓ qͣꝫuis. ⁊ eſt ꝯiūctio aduerſatiua. Et cōponit̉ a tam. ⁊ etſi. Uel ē q̄dāirregularis vocum cōgeries que poniturꝓ vna ꝑte. Un̄ Heb̓. vj. d̓r. Tametſi ita loquimur. Uel ẜm aliā lr̄aꝫ. Tamē ⁊ ſi ita loquimur.Tandem .i. aliqn̄. in fine.Tantiſꝑ .i. tm̄ vl̓ interea. ⁊ videt̉ eſſe ꝯpoſitū a tantis ⁊ per.Thau. d̓r eſſe aduerbium admirātis.Temere aduerbium .i. p̄ſumptuoſe. fatue.ſtulte. ſine cauſa. ſine ꝯſilio.