F¶ De
Cuꝑ. aduer. tꝑis. ⁊ d̓r a nouꝰ ⁊ tꝑe. qͣi nouiꝑ.i. recēti tꝑe. mō. paꝝ an̄ hͦ tēpNuſpiā. aduer. loci i. in nullo loco. ⁊ d̓r a noͣet vſpiā.Nuſqͣꝫ. vide in nūqͣꝫCutatim. aduer. i. nutim. ⁊ ſignāter. vel denutu in nutū. qn̄ qͥs ſꝑ loqͥt̉ ꝑ nut̓ꝰCutāter .i. dubitāterẜ¶ DeO diuerſas ꝑteſorōis efficit. Nā īterdū interiectio ē dolētꝭ. vt O deꝰ in qͣnta miſeriaInterdū admirātꝭ. vt O rē admirabilemInterdū optātꝭ aduer. vt O mihi p̄teritireferāt̉ celitꝰ anni. Exhortātꝭ qͦꝫ. vt O fugite. ⁊c̄. Un̄ ī Greciſmo d̓r. O ſtupet. o dubitat. vocat indignat̉. adoptat. Clamat cōquerit̉ velut exēplis reꝑit̉. Uel ſic. O dolet. o clamat. vocitat. mirat̉ ⁊ optat. O dedignat̉ ſe noīat vt ꝑhibet̉.Ob p̄poſitio his lr̄is ſeq̄ntibꝰ mutat b. ī illas. ſcꝫ c. vt Occido. f. vt offero. g. vt ogganio. p. vt oppono. Qn̄qꝫ ſubtrahitur b. vtoperio. Si āt ſeqͣt̉ m. ſubtrahit̉ b. vt omitto. vl̓ mutat̉ in m. vt ommitto. Qn̄qꝫ tn̄ ītercipit s. cū dictōe īcipiēte a c. vt obſcurꝰ.vn̄ qͥdā Cur fert grex pomū nūc ob mutat̉in illasObnixe .i. intēte. vl̓ hūilit̓. vl̓ multūOcius. aduer .i. velocius. celeriter. ſtatim.Octies. aduer .i. octo vicibꝰOffatim aduer .i. particulatimOfficioſe .i. ſedule.Olim aliqn̄ p̄teritū ſigͣt .i. qͦndā antea. Aliqn̄ olim ⁊ de p̄terito ⁊ de futuro d̓r ſic̄ aliqn̄. qn̄. vnqͣꝫ. ẜm Pap̄.Ominoſe. aduer .i. fortunateOm̄ino. aduer. ītentiuū .i. penitꝰ Et ꝓd̓. pe.ẜm cōem vſum.Opido. aduer .i. valde.Opime .i. abūdāter. affluēter.Optate. aduer. ꝓ qͦ inuenit̉ optato .i. deſiderāter vel elegāterOpitulāter .i. auxiliāter. Opitulatim. idemOpulēter vl̓ opulēte. tiꝰ. ſime .i. abūdanter.Orſū. aduer. loci. i. ī hāc ꝑtē. In̄ deorſū.Oſi vna dictio. aduer. optādi .i. vtinā. vl̓ vocandi. Un̄ Symeon. Oſi me h̓ inueniretilla natiuitas.Oſſim vl̓ oſſatim. aduer .i. oſſa frāgēdo velꝑ oſſa. i. de oſſe in os.
Quanter ⁊ ouatim. aduer .i. gaudēter.¶ DePalam. aduer qͣlitatꝭ .i. aꝑte. maīfeſte. ⁊ d̓ra palo. las. vn̄ Ioh̓. xviij. Ego palā locutꝰſū mūdo. Et ꝯponit̉ cū in. ⁊ d̓r inpalā i. inaꝑto. Pōt etiā palā eſſe p̄poſitio qn̄ regitcaſū. vt Palā illo hͦ feci. corā illo. ⁊ cor. pͥmā. ſꝫ palo. las. eā ꝓd̓. Un̄ Lucanꝰ in vij.Principes fecere palā ciuilia bella. Sꝫ d̓vltima ſyllaba q̄rit̉ an debeat acui. Et dicūt qͥdā ꝙ ſic ad drāꝫ hꝰ accuſatiui palamde pala. le. palam. Alij dicūt ꝙ nō. ⁊ meliꝰ.qꝛ hmōi aduerbia inam. deſinētia deprimunt̉ in fine. vt multifariā. perperāPalanter .i. manifeſte vel vagāter. Uel palanter .i. incompoſite. vel diſperſe. aduerb̓.qualitatꝭ.Pape īteriectio ē admirātꝭ. Un̄. Cedit papa pape. nō cedunt munera pape. Accipetolle cape. ſūt ꝟba placētia pape.Palin. ī iteꝝPanegyrice .i. laudāter. laudabiliter.Parenetice .i. interpoſitorie.Pariter. aduer. ſil̓itudinis .i. ſimul.Para p̄poſitio greca .i. iuxta vel apd̓ vel revel p̄ter. vl̓ trans.Partim. aduer .i. diuiſim.Particulatim .i. diuiſim. vl̓ ꝑ particulas.Parū .i. modicū. Et ꝯpōit̉ cū ꝑ. vt Parūꝑ.i. valde paꝝ. Inuēit̉ etiā paruante. ſed potius ſūt due ꝑtesPaſſim. aduer .i. vbiqꝫ vel gradatim vel leuiter.Paulatim. aduer .i. ſenſim. ꝑticulatim. pedetētim. minutatim.Pauliſꝑ .i. parū vel modicūPaulominꝰ. qn̄qꝫ ē vna dictio .i. fere. vt ibiPaulominꝰ ꝯſūmauer̄t me ī terra. Qn̄qꝫ ēor̄o ſiue due dictōes. vt ibi. Minuiſti euꝫpaulo minꝰ ab angel̓ .i. minꝰ modico. Un̄ īGreciſmo d̓r. Si paulo minꝰ ē or̄o ꝯparatinde. Eſto fere ſi dictio ſit paulominꝰ vna.Itē nota ꝙ paulo nō dꝫ acui ī fine in paulo minꝰ qn̄ ſūt due ꝑtes. Itē paulo pͥꝰ dueꝑtes ſūt. Itē paulo ꝯpōit̉ paulopoſt. pauloante. vl̓ potiꝰ ſunt due ꝑtes poſite ꝓ vnaItē paululū ⁊ paulū ⁊ paulo ſt̓ noīa. lꝫ aliqn̄ ponant̉ aduerbialit̓.Pauxillatim. aduer .i. paꝝPeculiarit̓. aduer .i. ꝓprie familiarit̓.Pedetētim .i. ſenſim. ſubtilit̓. gͣdatim. caute
Y