¶ S B

deberet tn̄ facere ſuctū. xi in ctū. Et d̓r puer ſugere dū lactat. Un̄ Lu. xj. Btūs venter qͥ te portauit ⁊ vbera q̄ ſuxiſti. Et ſcribitur ꝑ vnū g. ⁊ ꝓ. p̄mā. Un̄ Iob. xx. Caputaſpidū fuget. Et Eſa. vl. Sugatꝭ ⁊ repleamini ab vbere.Pulco as .n. p. i. ſulcos facere. ſecare diuidere. Et ꝯpōit̉ Cōſulco as. deſulco as .i. valde fulcare vl̓ ſulcos deſtruere. diſſulco as.infulco as. reſulco as.Sum es eſt. v̓bū ſubſtantiuū. ⁊ caret p̄terito. ſed accipit mutuo a ſuo fuis. ⁊ facit fuifuiſti. ⁊ hꝫ duo ꝑticipia. ens ⁊ futurus. Eteſſendi do. dū. gerūdia ficticiaSūminiſtro as. ē qͣſi ſubtiꝰ vl̓ ſub mīſtrareſeruitiū vel ſubſidiū p̄bere.Sūmitto tꝭ. miſi. n. t. i. ſupponere. ⁊ d̓r a ſubet mittoSūmo as. a. p. i. ſūmā facere vl̓ ſūmatim cōp̄hendere ⁊ colligere In̄ ſūmatim aduer.breuiter ſtrictim partim feſtināter. Et cōponit̉. Cōſūmo as .i. ſil̓ ſūmare vl̓ ꝑficere.et ſcribit̉ ꝑ duo m.Sūmoueo es .n. s. i. remouere auferre. Etd̓r a ſub ⁊ moueoes.Sumo mis. pfi. ptū. a. t. i. acciꝑe. Sꝫ ſumimus ip̄i. accipimꝰ ab alio. Cū damꝰ dicendū ē accipe. cū ꝑmittimꝰ ip̄i toll̓e dicēdū ēſume. Itē ſumimꝰ ꝑ nos. accipimꝰ a nolēteEt ſcribit̉ ꝑ vnū m. ꝓduc̄ tn̄ ſu Un̄ Orac̄.Grata ſume manu hec dulcia differ ī annum. Sed ſummo mas. ꝑ duo m. Unde.M ſummare duplex ſibi vult. ſed ſumereſimplex.Suo ſuis ſui ſutū. a. t. i. ſuturā facere. vl̓ ſuendo vnā rē alteri adiūgere vl̓ ꝯſuere.Suꝑbio bis. biui. itū .n. q. i. ſuꝑiorꝭ p̄ceptain obediendo tranſcendere. vel ſuꝑ ſe ire.faſtidire deſpicere dedignari. Et d̓r a ſuperbus.Suꝑemineo nes. nui n. s. i. p̄ualere preeſſep̄ſtare p̄cellere. ⁊ d̓r a ſuꝑ ⁊ emineo. Indeſuꝑeminēs entꝭ. o. g. Et ſuꝑeminētia tie. etcor. mi.Supero as .i. excellere vincere. Et ſuꝑare.i. reſtare ⁊ ſuꝑabūdare. In̄ h̓ ⁊ hec ſuꝑabilis. ⁊ hͦ le. In̄ ſuꝑabiliter aduer. Et cōponit̉ exupero as .i. valde ſuꝑare. Suppero⁊ eiꝰ ꝯpoſita actiua ſūt ꝓ excell̓e. alit̓ neutra ſūt. ⁊ cor. pe.Suꝑſideo. des. ſedi .n. s. i. ſedere ſuꝑ. ⁊ di-

ſideo huic rei ⁊ hac re Inuenit̉ etiā ſuꝑ ſedeo ſuꝑ ſedere. ⁊ tūc ſunt due ꝑtesSuꝑſto. ſtas. ſtiti. ſtitū .n. p. i. ſuꝑeſſe ſuperfluere. Et ꝯponit̉ a ſuꝑ ⁊ ſto ſtas. A ſuperſto d̓r h̓ ⁊ hec ſuꝑſtes. ſtitꝭ .i. ſenex vl̓ remanens viuus vel vitam ducens. et corripitpe. gtī.Supino as. aui. atū. a. p. i. verſare. ſupinuꝫfacere. In̄ ſupinꝰ a. ū i. reuerſatꝰ. Und̓ gerundia ⁊ ꝑticipia dicūt̉ ſupina. qͣi ſupinata .i. deriuata ⁊ inflexa a ſuis ꝟbis. Et a ſupinꝰ ꝑ ſyncopā ſupus. pa. pū i. ſupinꝰ. Itēſupino ꝯpōit̉ cū re. ⁊ d̓r reſupino. as .i. retro ſupinare. In̄ reſupinꝰ. a. um. Et debetſcribi ꝑ vnū p. ⁊ cor. p̄mā. Un̄ Ouidius īxiij. ep̄i. Et mō cātabāt veteres reſupinoſamores.Suppedito tas .n. p. i. auxiliare. ſūmīſtrare.ſubſeruire. obſeqͥ. ſuppedia dare. ⁊ corr̄. di.Et vt dicit Hug. Eſt eliminanda eoꝝ fatuitas qͥ ponūt hͦ v̓bū ꝓ peſſundare ⁊ conculcare ſub pedibꝰSuppello lis. ſuppuli. a. t. i. ſurriꝑe. qͣi ſubtꝰpell̓e. ⁊ d̓r a ſub ⁊ pello lis.Suppeto tꝭ. tiui. vel ſuppetij titū .i. ſūmīſtrare vel ſuꝑabundare. ⁊ d̓r a ſub ⁊ peto tis.Un̄ Oraciꝰ. Pauꝑ em̄ nō eſt cui reꝝ ſuppetit vſus. Suppeto ꝓ ſuperabundare neutrū eſt. ⁊ ẜm hoc facit ex ſe verbum imperſonale ſuppetit. Sed pro ſumminiſtrare ēactiuūSuppilo as. a. p. i. ꝯtūdere vl̓ latēter pilare.vel compellere. ⁊ d̓r a ſub ⁊ pilo as. ⁊ ꝓducit pi.Supplāto as. a. p. i. deciꝑe. ⁊ ꝓprie ꝑ plantā.qd̓ fit cū latēter planta ex tranſuerſo iacimus inter plātas alteriꝰ. Un̄ Eſau dic̄ deIacob Gen̄. xxvij. En ſupplātauit me altera viceSuppleo es. pleui. tū n. s. i. ſuꝑimplere velin loco alteriꝰ īplere. ⁊ d̓r a ſub ⁊ pleo plesIn̄ hͦ ſupplemen inis. ⁊ hͦ ſupplemētū ti. etſuppletꝰ a. ū.Supplico as. aui .n. p. d̓r qͣi ſubtus ſe plicare ⁊ hūiliare ad rogandū. p̄ces fundere. ⁊d̓r a ſub ⁊ plico. Et ꝯſtruitur in hoc ſenſucum dtō et actō. vt Supplico tibi. ſupplico te. Inde ſupplicatio. id eſt. humilis deprecatio.Suppono niſ. a. t. i. ſummittere. pro aliquoponere.Supprimo mis. ſuppreſſi. ſū. a. t. i. ſubtꝰ pre