Druckschrift 
Vocabularius breviloquus
Einzelbild herunterladen
 

NE

Reclino as. aui. a. p. i. iteꝝ clinare ſiue iterūflectere vl̓ curuare. Et ponit̉ aliqn̄ ſimpl̓r flectere appodiare vel deponere. d̓r are clino as. Un̄ Lu. ix. Uulpes foueashn̄t volucres celi nidos. filiꝰ aūt hoīshꝫ vbi caput ſuū reclinet.Recogito as .n. p. i. anīo repetereRecolo lis. a. t. i. rememorari recordari. admemoriā reducere. vl̓ iteꝝ colereRecōpēſo aſ. aui. a. p. i. reddere. ꝑſoluere remūerare vl̓ iteꝝ trutinare eqͣre. ꝯpōit̉ are. ꝯpēſo as. qd̓ ē ꝯpoſitū ex. pēſo as.Recōcilio as. are. a. p. i. repacificareRecōdo is. di. vl̓ didi. ſū vl̓ ditū. a. t. i. abſcōdere vl̓ reponere. d̓r a re. cōdo is. Inderecōditꝰ ta.. recōſus ſa. ſum.Recordor arꝭ. atꝰ ſū. d. p. i. remīſci. aīo r̄petere. Et ꝯſtruit̉ actō gtō. tn̄ different̉. qꝛrecordor lectionē .i. firmo recito narro.vel ea mētionē facio. ſꝫ recordor lectōisid ē memorit̓ teneo lectionē. In vtraqꝫ tn̄ꝯſtructōe īuenit̉ hūc illū ſenſū expͥmere. Et dr̄ recordari qͣi ea retro ſuntp̄terita iteꝝ ad cor reducere. ẜꝫ Hug.ſtruit̉ etiā abltō. ꝟba ꝑtinēt ad recordationē vel obliuionē regūt gtm̄ ex natura trāſitōis. ſil̓r ꝯſtruit̉ actō abltōRecraſtino as .n. p. ī iteꝝ craſtinare vl̓ ꝓlōgare. d̓r a re craſtino aſ. In̄ recraſtināſtis. o. g. Et cor. ſti. Un̄ Hiero. in epl̓a adPaulinū. viij. Niſi tu ſꝑ recraſtinās.Recubo as .n. p. eſt ꝓprie in cubiculo iacere.ſicut recubat lāguidꝰ. Itē recubare .i. ſedere vel iacere ad comeſtionēReculco as. a. p. i. iteꝝ calcare.Recupero as. are. a. p. i. reſtaurare. deperdita adipiſci.Recuſo as .i. refutare. ꝑuipendere. nolle. qͣifreq̄nt̓ cudere. vt fiat re .i. retro. qͣi pꝰ ponaRedamo as. a. p. i. rurſum amo. in­ (tur.terponit̉ d. euphonie.Redardeſco cꝭ i. cōburere. a re ardeſco. interpoſita d. Un̄ Ouid̓. de reme. Flāma redardeſcit nulla fuit.Red arguo is. gui. gutū. n. t. i. iteꝝ arguere.vel rep̄hēdere. dr̄ a re arguo is. interponit̉ d. euphonie.Reddo is. didi. redditū. a. t. i. reſtituere. ip̄icuiꝰ erat dare. dr̄ a re. do das.Bedeo is. dire. pe. ꝓd n. q. remeare. reuenire vl̓ recurrere vl̓ regredi Sꝫ reddo dis.reddidi pe. cor. geminum d. i. reſtituere.

Un̄. Reddit̉ ex reddo. redeo dis. in̄ redit̉Redibeo es. bui. bitū .n. s. i. rurſum debere. dr̄ a re. debeo es. cor. di.Redifico as. aui. a. p. i. iteꝝ edificare. et d̓r are edfico as. cor. fi. ſubtrahit̉ e.Redigo gꝭ. degi. redactū. a. t. i. pn̄tare. reducere reuocare. retro vl̓ iteꝝ agere. dr̄ a re ago agis. int̓ponit̉ d. cor. di.Redimio is. miui. itū. a. q. i. coronare. ornare. dr̄ a re diadema. cor. di. vbiqꝫ. Un̄Ouidiꝰ ī ep̄i. Bacchꝰ anꝰ bacchi ꝯiūx redimita corona Inuenit̉ etiā redimo iſ. qd̓ꝯponit̉ a re emo is. Et cor. di. eſt tercieꝯiugatōis. Un̄. Eſt redimit qͣrte de ſe faciens redimire. Ac redimo redimis īflectiotertia dicit. In̄ redimitꝰ ta. .i. ornatꝰ. coronatꝰ. ſꝫ ꝓd. mi. Un̄ redimitꝭ caſus dtīabltī nūeri pl̓is ꝓd. pe. Sꝫ redimitꝭ v̓būa redimo iſ. cor. mi. Un̄ Dan̄. ij. Tp̄s rediRedimo is. redemi. emptū. a. t. i. eri­ (mitꝭpere ſaluare. iteꝝ emere. vl̓ qd̓ ſuuꝫ fueratretro emere recuꝑare. d̓r a re emo is. int̓ponit̉ d. Qui em̄ emit alienum emit.Qui redimit id redimit ꝓpͥe qd̓ ſuū fuit etſuū eſſe deſijt. Un̄ Ieſus xp̄s dictꝰ ē ꝓprieredēptor hūani generꝭ. qꝛ pͥus ſuū fuiſſet illd̓ amiſerat ī trāſgreſſiōe p̄cepti eiꝰ. etRedocreo as aui. a. p. i. iteꝝ ocrea/ (cor. dire. dr̄ a re ocreo as. interpoſita d.Redoleo es. leui. lui. letū vl̓ litū. n. s. i. bo odorē emittere. bn̄ olere. ſuauit̉ ſpirare d̓r a re oleo. int̓poſita d. d̓r tm̄ redolere bono odore. Sed olere tm̄ de malo.Itē redolere accipit̉ trāſitiue qͣdā trāſlatione. vt Hec dictio redolet ſignificatōeꝫ illiꝰ .i. hꝫ vl̓ retinet qͣi qͦdā odore repn̄tat.Redorſo as aui .i. retro a poſteriori dorſūſcindere. d̓r a re dorſuꝫ. Un̄ d̓r. Equusredorſatꝰ ē a poſteriori.Reduco cꝭ. aliqn̄ cor. pͥmā. ſcribit̉ vnūaliqn̄ ꝓd.. tūc gemīat d. Et ē reducereretro vl̓ iteꝝ ducere reuocare. ad ſe reſtituere. Un̄. Uirgil̓. in. iiij. eney. Amiſſamclaſſem ſocios a morte reducitRedundo as. aui .n. p. i. retro vndare. exuberare. abūdare reuertere redire. int̓ponit̉ d. d̓r a re vndo as. Et ꝓd. da. vt redundabis. redūdare. redūdatꝰ.Refello is. li. a. t. i. repellere falſificare. ẜmvſū caret ſup̄. ẜm artē deberet facē refelſū. ſic̄ fallo fefelli falſū. Et vt dic̄ Pap̄. Refellit .i. īpugnat refutat redarguit reuincit