O I
re ē diuerſa rōne mētꝭ ꝑq̄rere. vt ad rei veritatē poſſit ꝑuenire. ⁊ d̓r a dis ⁊ puto. In̄h̓ diſputator orꝭ. ⁊ diſputatoriꝰ a. ū.Diſputare etiā ē allegare. vt vicꝫ intentōeꝫſuā ꝑ ꝓbatōes ī iudiciū deductas on̄dere⁊ eam viribꝰ aſſeuerare ⁊ roborare. vt. ix. ꝙiij. alioꝝ.Diſqͥro rꝭ. ſiui. ſitū. a. t. i. diuerẜ modis q̄ rere ⁊ inueſtigare. ⁊ ꝓ. qͥ. ⁊ d̓r a dis ⁊ q̄ro. mutata e. in i.Diſſeco as. are. a. p. i. diuerẜ modis ſecare.dirūꝑe cruciare. ⁊ cor. ſe. vn̄ Act̉. vij. Audientes āt hͦ diſſecabāt̉ cordibꝰ ſuis.Diſſentio tꝭ. ⁊ diſſentior tirꝭ. ī eodē ſenſu .i.diſcordare diſcrepare. qͣfi diuerſa ſentire.⁊ d̓r a dis ⁊ ſentio.Diſſepio piſ. pui. a. q. i. diuerẜ modis ſepirevl̓ ſepē remouere diſcludereDiſſero rꝭ. ere. a. t. i. tractare dicere ſapiēterloqͥ. ꝯfirmare exponere declarare eloqͥ lucide In̄ diſertꝰ .i. ſapiēsDiſſero as. are. a. p. i. diuerẜ modis ſerare.vl̓ ſerā remouere vl̓ aꝑireDiſficio cꝭ. cui. ſectū. a. t. i. remouere ſeꝑare⁊ d̓r a dis ⁊ ſeco as. ⁊ cor. ſi. Un̄ Amb̓. Illi veterꝭ militie more difficere hoſtium cuneos.Diſſideo es .n.s. i. diſcordare. diſcōuenireī diuerſa ꝑte ſedere. ⁊ d̓r a dis ⁊ ſedeo desIn̄ diſſidēter aduer. ⁊ diſſidētia tie. ⁊ cor.ſi. Un̄ Ouid̓. in ep̄i. A v̓bis facies diſſidetiſta tuis In̄ diſſidiū dijDiſſido is .n. t. i. diſcordare diſcōuenire. inꝑte diuerſa ſedere. qͣſi ideꝫ ſigͣt cū diſſideodes. ⁊ d̓r a dis ⁊ ſidodis. ⁊ ꝓ. ſi. Un̄ in. iiij.li. moral̓. qͣi ī pͥncipio dic̄ Grego. Sed dūa ſemetip̄is ꝑ ꝯͣrietatē diſſidūt. lectorē adītelligētiā ꝟitatꝭ mittūtDiſſilio lis .n. q. i. diuerẜ modis ſalire. ī diuerſas ꝑtes ſalire ſeꝑari. abrūpi ſaliendo.In̄ diſſulto tas. freq̄n.Diſſino is. iui. itū .n. t. i. diuidere ſeꝑareDiſſipo as. aui. are. atū. a. p. i. diſꝑgere diminuere deſtruere. ⁊ d̓r a dis ⁊ ſipoas.Diſſoleo es .n. s. i. diſueſcereDiſſono as .n. p. i. diuerẜ modis ſonare diſcordare In̄ diſſonāter .i. diſcordāt̉. ⁊ hͦ diſſonātia tie. ⁊ diſſonꝰ. a. ū.Diſſopio pis. a. q. i. abſopireDiſſulto tas .i. freq̄nt̓ diſſilireDiſſuo is. ere. pe. ꝓ. a. t. i. diſiungere. ſuturāfrangere.
Diſtendodis. di. n. t. i. vald̓ tēdere vl̓ a tēſura remouere.Diſtineo es. a. s. i. detinere vl̓ ſeꝑare. vl̓ ī diuerſā ꝑtē vl̓ oppoſitā tenereDiſtingo gꝭ. xi. ctū. a. t. i. tincturā auferreDiſtinguo guis. ere. a. t. i. determīare deſigͣre diuidere ſeꝑare pūctare diſcernere. ⁊ d̓ra dis ⁊ ſtinguo. In̄ diſtinctꝰ a. ū. ⁊ hͦ diſtinctio onis.Diſto as. are. ſtiti. diſtitū. ⁊ ēt inuēit̉ diſtatū .n. p. i. differre remotū eſſe. ī diuerſa ꝑteſtare ceſſare. ⁊ d̓r a dis ⁊ ſto ſtas. In̄ diſtāter ⁊ diſtātiaDiſtrah̓e ē vēdere. vt. ff. de ꝯͣhē. emp. ⁊ ven.l. ſi ita diſtrahit̉. ⁊. l. rem alienāDiſtribuo. is. bui. a. t. i. diuid̓e diuerſis diuerſa tribuereDiſtringo glͦ. xi. ctū. a. t. i. diuerẜ modis ſtrīgere Itē diſtrīgere ē ampliare. ſtrict̉aꝫ remouere vl̓ leniter tāgere. Et in hac vltimaẜcatōe p̄t ſumi Ezech̓. xvij. vbi d̓r. Tenerū.diſtringā. At in ꝓlogo Amos. vbi d̓r. Ruboꝝ mora diſtringēsDiteo tes .n. s. i. eē vl̓ fieri diuitē. ⁊ d̓r a ditotas. In̄ diteſco cꝭ. incho.Dito as. aui. are. a. p. i. diuitē facere. In̄ ditatus. a. ū. i. diues factꝰ. Un̄ Hiere. v. Id̓omagnificati ſunt ⁊ ditati. et ꝓ. di. Unde inAurora. Quod replet angelicꝰ ditat et ornat honorDiuēdo dis. didi. itū .i. diuīſe vēdereDiuētilo as. a. p. i. diuerẜ modis ventilare⁊ cor. ti. ⁊ d̓r a vētilo las.Diuerſifico cas. aui. a. p. i. diuerſa facere. etd̓r a diuerſus ⁊ facio. ⁊ cor. fi.Diuerſo as. freq̄ntatm̄ a diuerto tꝭ .i. freq̄nter diuert̓e. Itē inuēit̉ etiā diuerſo ſas. ꝓvariare. ⁊ d̓r a di ⁊ ꝟſo ꝟſas.Diuerto tꝭ. a. t. i. ſecedere ire vl̓ variare l̓ diuidere. qͣi diuerẜ modis ꝟtere. In̄ diuerſoſas freq̄n.Diuido dis. ſi. ſum. diuidere. a. t. ẜm antiqͦſꝯponit̉ a di. ⁊ vido dis. ⁊ idē ē qͦd ꝑtiri velqͣi diuerẜ modis videre. Quidā tn̄ dicuntꝙ ſit ꝯpoſitū a di ⁊ via et do. In̄ diuido .i.diuerſas vias do. ſꝫ etymologia eſt. In̄ diuiſus. a. um. ⁊ diuiſiuꝰ. a. um .i. diuiſus veldiuidensDiuino as. are .n. p. i. futura p̄dicereDiuulgo as. are. a. p. id eſt. diuerſis modisvulgare publicare. omnibꝰ notum facere⁊ ſignare.